Επέστρεψε στη θέση της «η Κυρά των Ψαράδικων»

Δυόμιση χρόνια μετά, η εικόνα – προσκυνητάρι της Αγ. Βαρβάρας, απέναντι απ’ την οικία του Μάντζαρου, επανατοποθετήθηκε ασφαλής.

Γράφει ο Ηλίας Αλεξόπουλος

ΕΤΣΙ ΕΠΡΕΠΕ. Κι έτσι έγινε… Στην ιστορική της θέση, στα «Ψαράδικα», επέστρεψε η παλαιά εικόνα – προσκηνυτάρι της Αγ. Βαρβάρας…

ΤΟ ΕΡΓΟ αποτελεί την κορωνίδα της άοκνης προσπάθειας κι επιμονής της γειτονικής ενορίας του Αγ. Βασιλείου. Σε αγαστή συνεργασία με την Εφορία Αρχαιοτήτων, τη σεμνή συναίνεση των ιδιοκτητών του κτιρίου και, καταλυτικό παράγοντα, τη χρηματοδότηση του Ροταριανού Ομίλου Κέρκυρας.

Η ΜΕΓΑΛΗ επιστροφή «στο θρόνο της, της Αρχόντισσας και Κυράς των Ψαράδικων, για να αγναντεύει, ξανά, το (έναντι, ακριβώς) σπίτι του (Νικολάου Χαλικιόπουλου) Μάντζαρου και να προσφέρει ευλογία και Μαρτυρία Χριστού» (όπως έγραψε χαρακτηριστικά ο π. Γεώργιος Μπογδάνος), σηματοδοτήθηκε επίσημα χθες (6/7) το απόγευμα, με την τέλεση Αγιασμού. Παρουσία εκπροσώπων του Κλήρου, μελών του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ι.Ν. Αγ. Βασιλείου, συμπολιτών Κερκυραίων (της γειτονιάς, ιδίως) κι εκπροσώπων των καλώς εμπλεκομένων φορέων.

ΠΛΕΟΝ, συνεχίζει στο σημείωμά του ο π. Μπογδάνος, «πολλοί Κορφιάτες θα έχουν λόγο να διαβούν από το καντούνι του Αγίου Βασιλείου για να κοιτάξουν ψηλά, να δουν Ουρανό, να κάνουν τον Σταυρό τους, να προσευχηθούν, να καταθέσουν ελπίδες, δάκρυα, χαρές, λύπες και να διασταυρώσουν την ματιά τους με την Αγία». Καταλήγοντας με το συμπερασματικό, εκ της περίπτωσης, μήνυμα πως «όταν υπάρχει Αγάπη και Πίστη Χριστού… όταν ενδιαφερόμαστε για τον τόπο μας, την ιστορία και τον πολιτισμό μας… όταν ονειρευόμαστε το αύριο των παιδιών μας… όταν αφήνουμε πίσω μικρότητες και αντιπαλότητες… όταν υπομένουμε και επιμένουμε… τότε ο Θεός ευλογεί τα έργα των χειρών ημών, τα αδύνατα γίνονται δυνατά και τα ακατόρθωτα, κατορθωτά…»

Η αποκόλληση του 2017

Η ΕΙΚΟΝΑ της Αγιαβαρβάρας βρισκόταν εκτός της εστίας της τα τελευταία χρόνια, πληγείσα από φυσική φθορά που προκάλεσαν έντονα καιρικά φαινόμενα τον Νοέμβριο του 2017.

ΑΡΧΙΚΑ, εξ αιτίας τους, είχε σχεδόν αποκολληθεί απ’ την, επί του τοίχου, βάση του το μεταλλικό της στέγαστρο, με Αρχαιολογική Υπηρεσία και Π.Υ. να προβαίνουν άμεσα στην πλήρη αποκόλληση (προς συντήρηση και αποκατάσταση της συνδεσμολογίας του), καθώς, λόγω της παλαιότητας της κατασκευής υπήρχε κίνδυνος και ευρύτερης ζημίας, αλλά και για τους περαστικούς.

ΑΜΕΣΑ απομακρύνθηκε και το εικόνισμα. Καθώς λόγω (επίσης) αποκόλλησης μέρους του, κρίθηκε πιθανή και η δική του πτώση. Δυόμιση χρόνια μετά, η τάξη αποκαταστάθηκε…