3.9 C
Corfu
Τρίτη, 7 Φεβρουαρίου, 2023

Υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας το Διεθνές Φεστιβάλ CIOFF® – UNESCO Μεσογειακών Πολιτισμών

Υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας κας Κατερίνας Σακελλαροπούλου θα διεξαχθεί το Διεθνές Φεστιβάλ CIOFF® - UNESCO Μεσογειακών Πολιτισμών. Η Κέρκυρα θα υποδεχθεί από τις 6 ως τις 10...

Οι ΧΑΪΝΗΔΕΣ…επιστρέφουν στη σκηνή του ΕΠΤΑ!

14 ΧρόΝια ΕΠΤΑ, Τεχνών ΤόποςWe are back Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2023 - 22.00 Οι ΧΑΪΝΗΔΕΣ…επιστρέφουν στη σκηνή του ΕΠΤΑ! Μια κολεκτίβα αληθινής τέχνης για πάνω από 3...

Η Έλλη Σταματοπούλου δώρισε τη βιβλιοθήκη της οικογένειάς της στην Αναγνωστική

Η Διοικητική Επιτροπή της Αναγνωστικής Εταιρίας, με ιδιαίτερη χαρά, παρέλαβε από την Έλλη Σταματοπούλου μία πολύ σημαντική δωρεά: τη συλλογή βιβλίων της οικογένειάς της...

Ο Αποκριάτικος Χορός των Προσκόπων…είναι και πάλι εδώ!

Η Επιτροπή Κοινωνικής Συμπαράστασης της Περιφερειακής Εφορείας Προσκόπων Κέρκυρας διοργανώνει, μετά από 3 χρόνια απουσίας λόγω της πανδημίας, τον ετήσιο Αποκριάτικο Χορό των Προσκόπων. Σας...

ΕDITORIAL: Μικρός χορός κάτω απ’ όμορφα φεγγάρια…

Ένα μικρό σημείωμα… Γι’ αυτό που είμαστε… Κι αυτό που θέλουμε να είμαστε… Μαζί…

Γράφει ο Ηλίας Αλεξόπουλος

ΓΙΑΤΙ, στην τελική, τι είναι, ρε φίλε, τ’ όμορφο; Ένα κομμάτι γης. Μια χούφτα φως. Και λίγο χρώμα. Ένα ζευγάρι μάτια που ξέρουν να γελούν. Το χάδι απ’ τ’ αεράκι σ’ αχτένιστα μαλλιά, βρεγμένα απ’ την αρμύρα και τα χρυσάφια τ’ ουρανού. Δυο ξυπόλυτα ποδάρια, μισοχωμένα μέσ’ την άμμο. Δίπλα σε αδειανά μπουκάλια μπίρας, μια φέτα από καρπούζι και την μπαλάντα κάποιας ξεκούρδιστης χορδής.

ΕΙΝ’ Ο ΙΟΥΛΙΟΣ. Κι ο Αύγουστος. Το ολόγιομα.  Μια βραδινή φωτιά και μια βαρκάδα. Ένα «αγαπάω» ασυναίρετο, σαν φράση του Ελύτη. Το ξημέρωμα σε ένα ξύλινο μπαράκι, ξεφουρνίζοντας ανέκδοτα. Το κέρμα στο τζουκ – μποξ˙ Σινάτρα και Βασίλης. Μια «nessun dorma», αδέσποτη, απ’ το παράθυρο του τρίτου. Ένα τραγούδι του δρόμου, με το τεκενεδένιο του ταμπούρλο. Το γκράφιτι ενός σκύλου στον τοίχο με την κιμωλία. Μια βόλτα στο πλακόστρωτο καντούνι και τα παλαιά τα χώματα του Κάστρου – μαζί με τα αερικά, τα τελώνια και τους θρύλους του.

ΜΙΑ παγωμένη λεμονάδα, είναι τ’ όμορφο. Σπιτική. Μια χούφτα φρέσκο αμύγδαλο. Ο πιτσιρικάς που κλέβει το βάζο με το γλυκό του κουταλιού. Έν’ ακρωτήρι, ένα ‘ξωκλήσι, ένα ζεστό ηλιοβασίλεμα. Ένα μικρό καφενεδάκι στο γιαλό. Με το σκίτσο του Θεόφιλου, τη χόβολη με το τσίγκινο μπρικάκι, τη γεύση του γλυκάνισου και πίσω, αχνά, τη φωνή του Βαμβακάρη.

ΤΟ ΓΕΛΙΟ του παιδιού… που βιάζεται να ζήσει και να τρέξει. Κρατώντας ξύλινο σπαθί και μολυβένιο στρατιωτάκι. Και η ρυτίδα στο πρόσωπο του γέροντα, που μασουλώντας μια χούφτα από ταμπάκο, αναστοχάται το μπόι του ανθρώπου, τη ζωή, το λογισμό και τ’ όνειρο, ακουμπισμένος στον τοίχο της αυλής. Με τη μυρωδιά του μοσχοσάπουνου, του φρέσκου ασβέστη, τη γλάστρα του βασιλικού και τα ξέπλεκα κλωνάρια γιασεμιού.

«Η πιο όμορφη θάλασσα, είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμη ταξιδέψει

κι αυτό που θέλω να σου πω, απ’ όλα το πιο όμορφο, ακόμα δεν στο έχω πει»

Νazim Ηikmet

ΕΤΟΥΤΟ είναι, φίλε μου, το όμορφο… Ένα 45άρι βινυλίου. Ένα παλιό τετράδιο, μ’ εικόνες και με ζωγραφιές απ’ το παλιό μας τ’ αναγνωστικό. Ο Όλιβερ Τουίστ και ο Τομ Σόγιερ, ξαπλωμένοι στο εξώφυλλο των «Κλασικών Εικονογραφημένων». Δίπλα σε ρετσέτες κι αυτοσχέδια στιχάκια, ξυραφένια, για έρωτες και δράκους, νικητές και νικημένους, ταξίμια και λαμπαδιασμένες εκδρομές στα χρόνια του Υδροχόου, γραμμένα με μολύβι και με κάρβουνο. Και κάπου ανάμεσα στις τσαλακωμένες του σελίδες, μια ξεχασμένη πολαρόιντ απ’ τα τότες… «Θυμάσαι, ρε… ;»

ΚΑΙ ΟΤΑΝ σουρουπώσει και πέσει το δροσάτο, είναι το χέρι που, μέσα στη σιωπή, χωρίς κουβέντες, θα σου φορέσει τη ζακέτα˙ «μην κρυώσεις». Πλεχτή, στο χέρι. Σαν το σεμεδάκι της γιαγιάς. Τ’ ακουμπισμένο του, παντού. Στο ραδιόφωνο του πατρικού, με την κολλημένη βελόνα στα βραχέα. Σε ροτόντες, σε μπαούλα. Σε ηχεία με ηλεκτρικά καλώδια. Σε μεταλλικά στασίδια και ασημένιες λαμαρίνες, την αίθουσα αναμονής κάποιου εντυπωσιακού new store ή του πολυτελούς εστιατορίου. Στις πέτρες με τον φυτρωμένο δυόσμο, κάθε γωνιάς του ευλογημένου τόπου, που σου ‘τυχε να ζεις. Ή, αν λογιέσαι ξένος, που θα έρθεις…

«Βάλε μια δύση κι ένα βαρκάκι να λιώνει μέσα… Ομορφιά!

Mα, αν δεν υπάρχει μάτι να το δει; Είναι Ομορφιά;»

Μενέλαος Λουντέμης

ΓΙΑΤΙ, μαθές το, φίλε μου… Αμπιτύχει και σκονίσεις απ’ τα μάτια τη μουτζούρα, αν μπορέσεις να κοιτάξεις και σε δεύτερους ορίζοντες, πέρα από το σύννεφο, θα δεις: υπάρχει κ’ η άλλη Κέρκυρα. Αυτή που πέρα απ’ την εσωστρέφεια της mainstream επικαιρότητας και τις βαρετές επαναλήψεις (προσώπων, τίτλων και εικόνων), γυρνά πλευρό κι επιλέγει ν’ αφηγείται ιστορίες ξαπλωμένη σε λιακάδες.

Ν’ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕΙ συνεχώς της άγνωστες γωνιές και ίσκιους λευκοντυμένων προφητών. Να πιάνει το καλούπι και να φτιάχνει. Με το λόγο, με τον ήχο, το σώμα και το πνεύμα. Να ξετρυπώνει θησαυρούς απ’ τα υπόγεια. Να ταξιδεύει μ’ απήδαλη πιρόγα, ασημένια, κάτω απ’ τον αστερισμό του κύκνου, σε θάλασσες πλατιές κι ανοιχτωσιές, ανάμεσα σε ήλιους χαμογελαστούς, αρχάγγελους κι ανεπιτήδευτες οσμές… Στις ‘μορφογειτονιές του κόσμου της. Να φορά την παράδοση σαν χάντρα στο λαιμό, την ίδια ‘κείνη ώρα, που, με τις πολλές ατίθασες ψυχές της, ρουφά αχόρταγα το σημερινό πολιτισμό, δίχως, μονάχα, να κοιτά. Μα, συμμετέχοντας σ’ αυτόν. Καλλιτεχνώντας τον. Φτύνοντας, πίσω απ’ τ’ ακονισμένα δόντια της, λυτρωτικές βλαστήμιες προς κάθε ψευδεπίγραφο βαρίδι…

«Έχεις τα πινέλα, έχεις τα χρώματα,

ζωγράφισε τον παράδεισο και μπες μέσα…»

Νίκος Καζαντζάκης

ΕΙΝΑΙ Η ΚΕΡΚΥΡΑ που δρα. Δημιουργεί. Προτείνει. Σουλατσάρει και κερνά με το τσιγάρο αναμμένο και το πουκάμισο λυτό. Βγάζει γούστο και μεράκι και τσουγκρίζει το ποτήρι από καρδιάς. Η Κέρκυρα που, πίσω απ’ το λερωμένο δέρμα της, έχει πράγματα να πει. Και το προνόμιο να μην αισθάνεται μονάχα (και μονίμως) θυμωμένη…

ΑΥΤΗΝ την Κέρκυρα παλέψαμε να υπηρετήσουμε, δυόμιση χρόνια, στην έντυπη (free press) εκδοχή του Corfu Stories. Αυτήν, συνεχίζουμε και στη νέα, διαδικτυακή μας εποχή. Όχι ως… συμπλήρωμα προγράμματος. Μα, ως την απόλυτη πρωταγωνίστρια. Με την καλή της φορεσιά και φρέσκο αγιόκλημα στο πέτο…

ΙΣΩΣ, θα πεις, εξιδανίκευση. Προτιμάμε να το βλέπουμε αλλιώς: επιλογή. Γιατί, αν δε στο ‘παν, φίλε μου, άνοιξε μια στάλα το παντζούρι. Χαιρέτισε, απέναντι, το θυελλώδες μπλε. Βάρα στροφή στο σκουριασμένο ανεμολόγιο, κατάματα, μη φοβηθείς, στην ουρανόσκονη του ήλιου του ηλιάτορα. Και δες το, μοναχός σου: καλοκαίριασε. Και στις καλοκαιριές, σου πρέπει να ζητάς μικρούς, ψυχολυτρωτικούς παράδεισους. Να ξεδιψάς με σταγόνες υγρασίας. Κρατώντας στο ‘να σου χέρι τουμπερλέκι. Στο άλλο, τον χρωστήρα. Και λάσκα στο λαιμό, το κόκκινο μαντήλι του Παπάζογλου. Χορεύοντας. Γαληνεμένη. Κάτω απ’ τα σωστά φεγγάρια, το νέγρικο χορό του Dr. John. Σαν λιτανεία. Των δικών μας, άγνωστων κι υπέροχων «αγίων»…

Κυρίες, κύριοι, καλώς ξανανταμώσαμε…

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας το Διεθνές Φεστιβάλ CIOFF® – UNESCO Μεσογειακών Πολιτισμών

Υπό την αιγίδα της Προέδρου της Δημοκρατίας κας Κατερίνας Σακελλαροπούλου θα διεξαχθεί το Διεθνές Φεστιβάλ CIOFF® - UNESCO Μεσογειακών Πολιτισμών. Η Κέρκυρα θα υποδεχθεί από τις 6 ως τις 10...

Οι ΧΑΪΝΗΔΕΣ…επιστρέφουν στη σκηνή του ΕΠΤΑ!

14 ΧρόΝια ΕΠΤΑ, Τεχνών ΤόποςWe are back Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2023 - 22.00 Οι ΧΑΪΝΗΔΕΣ…επιστρέφουν στη σκηνή του ΕΠΤΑ! Μια κολεκτίβα αληθινής τέχνης για πάνω από 3...

Η Έλλη Σταματοπούλου δώρισε τη βιβλιοθήκη της οικογένειάς της στην Αναγνωστική

Η Διοικητική Επιτροπή της Αναγνωστικής Εταιρίας, με ιδιαίτερη χαρά, παρέλαβε από την Έλλη Σταματοπούλου μία πολύ σημαντική δωρεά: τη συλλογή βιβλίων της οικογένειάς της...

Ο Αποκριάτικος Χορός των Προσκόπων…είναι και πάλι εδώ!

Η Επιτροπή Κοινωνικής Συμπαράστασης της Περιφερειακής Εφορείας Προσκόπων Κέρκυρας διοργανώνει, μετά από 3 χρόνια απουσίας λόγω της πανδημίας, τον ετήσιο Αποκριάτικο Χορό των Προσκόπων. Σας...

Η Πυροσβεστική κοντά στους μαθητές του Γυμνασίου με Λ.Τ. Σκριπερού

Την εβδομάδα που πέρασε στο Γυμνάσιο με Λυκειακές Τάξεις Σκριπερού υλοποιήθηκε μία πολύ σημαντική ενημερωτική δράση από το Πυροσβεστικό Σώμα Κέρκυρας. Συγκεκριμένα ο Υποδιοικητής του...