«Φθάσε, παιδί μου, ως εκεί που δεν μπορείς» (vol. II)

Ένα μικρό déjà vu, με αφορμή τα… ιπτάμενα κατορθώματα της Σπυριδούλας Καρύδη, στο μίτινγκ Καλλιθέας και τη συντριβή του πανελληνίου ρεκόρ νεανίδων στο τριπλούν (14.12).

Γράφει ο Ηλίας Αλεξόπουλος

«Φθάσε, παιδί μου, ως εκεί που δεν μπορείς… Για τους κόπους. Τους ιδρώτες σου. Τις ξοδεμένες, μικρές σου αιωνιότητες. Τις ατέλειωτες σιωπές, κάτω απ’ τα φώτα μισοσβησμένων προβολέων… Για όλες τις άυπνες νύχτες με τα “αν”. “Κι αν δεν γίνει; Αν δεν μπορέσω;” Για τις στιγμές που λύγιζες. Και δεν τις έμαθε κανείς… Για εκείνη τη φωνή, που σου ‘λεγε “προχώρα”. Κι εσύ την άκουγες. Και τάιζες υπομονές. Κουράγια. Έσφιγκες δόντια και γροθιές. Έπαιρνες φόρα, πάταγες στο χώμα. Με δύναμη, γερά. Με πείσμα. Πρώτο βήμα στη φωτιά, δεύτερο στ’ ατσάλι, τρίτο βήμα…Αλτήρας και αέρας… Το άλμα σου… Η στιγμή σου… Πέτα…»

ΚΑΙ Η Σπυριδούλα Καρύδη (ξανα)πέταξε. Ακόμη πιο μακριά. Κι ακόμη παραπέρα…

ΟΙ ΠΑΡΑΠΑΝΩ λέξεις γράφτηκαν (έντυπο Corfu Stories, Ioύλιος ‘19), για το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Στίβου U20. Πέρσι, στο Μπορός της Σουηδίας. Το άλμα – μνημείο των 14 μ… Οι παραπάνω λέξεις δραπέτευσαν απ’ τις αποθήκες του σκληρού, εδώ και κάτι ώρες. Παιανίζοντας σημαίες déjà vu.

ΙΔΙΟ το λούστρο δεν το λες: μίτινγκ αλμάτων τώρα, Καλλιθέα, ούτε εθνόσημα, ούτε ύμνοι, ούτε τίποτα. Εκτός από…

ΕΚΤΟΣ απ’ εκείνο το αδιανόητο γυάλισμα στο μάτι… Σαν να φώναζε…

«Τις λιακάδες δεν τις εύχεσαι. Φυσάς εσύ τα σύννεφα. Τις φτιάχνεις. Το θέλεις; Τσαλακώσου. Λερώσου. Αγωνίσου. Μόνο έτσι. Και, πρώτα, τούτο: άντεξε (σ.σ. ας μην αναφερθούμε στους, λόγω συνθηκών, κόπους της προετοιμασίας)… Κι αφού αντέξεις, ξέρεις… Πέτα…»

ΤΟ ΕΚΑΝΕ… Εντυπωσιακά. Περίπου εξωφρενικά: 14.12. Δώδεκα εκατοστά πάνω απ’ το Μπορός. Δώδεκα εκατοστά πάνω απ’ το δικό της πανελλήνιο ρεκόρ των νεανίδων. Δώδεκα εκατοστά, που πα’ να πει ένατη καλύτερη επίδοση Ελληνίδας αθλήτριας στην ιστορία – ανεξάρτητ’ από ηλικιακή κατηγορία. Δώδεκα εκατοστά, που, αν ήταν 15, θα έπιανε την κορυφαία, τούτη τη στιγμή, επίδοση νεάνιδας στον κόσμο (14.15 η Πέρεζ, απ’ την Κούβα)…

ΚΑΠΟΤΕ νικάς. Άλλοτε, όμως, θριαμβεύεις. Κάποτε σπας ένα ρεκόρ. Άλλοτε, όμως, το συντρίβεις. Κάποτε, εκπληρώνεις έναν στόχο. Κι άλλοτε, τον κάνεις, εκ του αποτελέσματος, να μοιάζει με νάνο της επιθυμίας… Μαντέψτε τι έκανε στην Καλλιθέα η Καρύδη… To μετά, μας τ’ αποκάλυψε ο κόουτς, Παύλος Σκορδίλης: γεύμα πανηγυρικό, σε ταβερνάκι – music stage στο Μοσχάτο… Σύσσωμο το team του…

 Eviva… Συνεχίζουμε…