29.2 C
Corfu
Τρίτη, 4 Αυγούστου, 2020
More

    Τελευταίες Δημοσιεύσεις

    «Τότε, που η στιγμή παγώνει…» (η αυγουστιάτικη πανσέληνος, by Αλέξανδρος Μελίδης)

    Ο φακός του Αλέξανδρου Μελίδη αποτύπωσε την πιο μεγαλειώδη στιγμή του αυγουστιάτικου ουρανού... Τότε, που η στιγμή παγώνει. Ο...

    Η ατζέντα της Τρίτης (4/8): Στο προσκήνιο, ο Χορός…

    Καθημερινά, η ημερήσια ατζέντα των σημαντικότερων πολιτιστικών εκδηλώσεων, by Corfu Stories. Πού να πάτε, τι να δείτε... ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ...

    4/8/1865: Καθιερώνεται ως Εθνικός, ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν»

    Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα σε 160 λέξεις. Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ, με...

    «Blade Runner» στον Κοντογιαλό, αυτήν την Τετάρτη

    Η ταινία – μύθος της cine επιστημονικής φαντασίας, με τη μουσική – σφραγίδα του Βαγγέλη Παπαθανασίου. ΟΙ ΑΝΑΒΟΛΕΣ πληθαίνουν,...

    Όταν η Ματθίλδη είχε την… Ευτυχία να υποδυθεί τη Ρένα!

    Ο ρόλος – νωπή αναφορά της Ματθίλδης Μαγγίρα ως Βλαχοπούλου (έφυγε σαν σήμερα, 29/7/2004) στην πρόσφατη success story ταινία για τη ζωή της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου

    Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

    ΖΩΗ μέσα στο πάθος. Και τα πάθη. Χωρίς μετανιωμούς. Μποέμισα, πληθωρική και Μικρασιάτισα, απ’ το Αϊδίνι…

    ΣΠΑΡΑΞΕ, μικρή, στους χρόνους της φωτιάς. Λεπίδι, προσφυγιά, ξεριζωμοί, ψωμί πικρό και ματωμένες θάλασσες. Στάθηκε Αθήνα, σε μπουλούκια ως το πλευρό της Κοτοπούλη, παντρεύτηκε, ερωτεύτηκε, παράτησε, πρόδωσε, την πρόδωσαν, τσακίστηκε απ’ τον θρήνο για τη μονάκριβή της κόρη, παραδόθηκε σε ένστικτα, στιγμές.

    ΜΠΗΚΕ σε σαλόνια. Χάθηκε σε υπόγεια. Σήκωσε ανάστημα, αμφισβήτησε. Κούρνιασε σ’ ανήλιαγες γωνιές, την ξέχασαν. Στο ‘να της χέρι, το τσιγάρο. Και η τράπουλα. Στο άλλο, το μολύβι. Οι δαίμονες και ο παράδεισος.

    ΕΓΡΑΦΕ στιχάκια, αριστουργήματα επάνω σε χαρτοπετσέτες και τσαλακωμένα πακέτα άφιλτρου, η ψυχή ενός ολόκληρου λαού, των καημών, της μοίρας, της ελπίδας του. Και τα ‘δινε για ένα κομμάτι ψωμί, παραιτούμενη από εισπράξεις, δικαιώματα, πατρότητες, δημοσιότητες, τα πάντα˙ της έφθανε μονάχα να ταϊσει δυο τυπικές ανάγκες και, γι’ άλλη μία ημέρα, την ακόρεστη πείνα για την τσόχα. Φορώντας, πάντα, το μαύρο της φουστάνι, τα μεγάλα μαύρα της γυαλιά, το μαύρο μαντίλι στο κεφάλι, ενώ στο ραδιόφωνο έπαιζε «άλλη μια μεγάλη επιτυχία», με τα λόγια τα δικά της.

    ΧΙΩΤΗΣ, Τσιτσάνης, Καζαντζίδης. Καλδάρας, Ρεπάνης, Χατζηδάκις. «Ηλιοβασιλέματα» κι «Αλάνια». «Δυο πόρτες έχει η ζωή» κι «Όνειρο απατηλό». «Στου Αποστόλη το κουτούκι», «Μου σπάσανε τον μπαγλαμά», «Είμ’ αητός χωρίς φτερά», «Η Μαλάμω», «Πετραδάκι, πετραδάκι»…

    «Η ΓΡΙΑ», έτσι τη φώναζαν˙ περπάταγε, πια, προς τα 60, όταν άρχιζε να ορίζει (ναι, να ορίζει) τη ρότα του μεταπολεμικού μας λαϊκο-ρεμπέτικου. Το άκουσε. Αυτοσαρκάστηκε, ξανά. Πριν, στα 79, πάμφτωχη, τραβήξει μία τελευταία τζούρα απ’ το πεισματάρικο τσιγάρο της ζωής της, γράφοντας με τον καπνό τις τελευταίες λέξεις…

    «Πολλοί γνωρίζουν τα τραγούδια μου… Λίγοι το όνομά μου… Με λένε… Ευτυχία…»

    ΕΥΤΥΧΙΑ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ. Ο μύθος. Και τούτη, το μικρό cine-έπος του περασμένου Δεκεμβρίου, η ταινία της ζωής της. Σε σκηνοθεσία Άγγελου Φραντζή. Την Καριοφυλλιά Καραμπέτη, στο ρόλο της, σε ώριμη πια φάση και σε μια γωνιά, ένα κορφιάτικο αεράκι να προσθέτει τη δική του άγνωστη ιστορία: η σχέση «με τη Ρένα μας». Στο ρούχο της, η Ματθίλδη Μαγγίρα…

    Με αφορμή την πρεμιέρα της ταινίας, το (έντυπο) Corfu Stories (τ. Νοέμβριος 2019) φιλοξενούσε αποκλειστική συνέντευξη της ταλαντούχου ηθοποιού. Για το ρόλο της ως Ρένα. Η πιο χαρακτηριστική, πρόσφατη ένδυση της «parsonae Bλαχοπούλου» σε καλλιτεχνικό project…

    Τα λόγια της, αμακιγιάριστα, εδώ…

    Συνέντευξη στη ΖΑΜΠΕΛΑ ΚΟΥΡΑΜΠΑ / Φιλική συνεργασία.

    • Πώς γνωρίζονται η Ευτυχία κι η Ρένα στην ταινία;

    «Στα νιάτα της η Ευτυχία πήγε κι έπαιζε στον Θίασο της Κοτοπούλη κι έγινε ηθοποιός. Μετά από αυτό γνωρίστηκε με τη Ρένα και γίνανε φίλες, γιατί εκτιμούσε πολύ η μία την άλλη καλλιτεχνικά. Την στήριξε πολύ η Ρένα όταν έχασε την κόρη της. Στην ταινία γνωρίζονται σε μια ταβέρνα και ο Καλδάρας συστήνει τη Ρένα στην Ευτυχία».

    • Από τη μίμηση στο σινεμά. Δύσκολος ο ρόλος της Ρένας;

    «Η διαδικασία της μίμησης είναι πολύ διαφορετική από τη διαδικασία που ακολουθεί ένας ηθοποιός.  Μια άλλη διαδρομή. Στο “Your Face Sounds Familiar”, όπου μιμήθηκα τη Ρένα, κλήθηκα να ερευνήσω ένα πρόσωπο υπαρκτό, να μελετήσω υπαρκτά στοιχεία του, δηλαδή λόγια της Ρένας που τα ξέρουμε όλοι και γνωστά τραγούδια της. Το να έρθω κοντά στη Ρένα από άποψη κίνησης, βλέμματος, στάσης σώματος, είναι μια ξεχωριστή δουλειά. Στην ταινία δεν είχα ακούσματα από τις ατάκες της που έπρεπε να πω, οπότε έπρεπε να βρω τρόπο να ερμηνεύσω ως Ρένα κάτι μη υπαρκτό.  Στο πρώτο γύρισμα μάλιστα, έπαθα σοκ όταν μου είπαν “Ξέχασέ το! Δεν θα γίνει μακιγιάζ!”».

    • Ο λόγος;

    «Ήταν σοκ για μένα, γιατί ένιωσα ότι με “ξεγυμνώσανε”. Δεν είχα το μακιγιάζ να λειτουργεί ως μάσκα για να γίνω Βλαχοπούλου. Την έκανα με αυτές τις συνθήκες και θέλω να πιστεύω ότι το κατάφερα. Σίγουρα, στην ερμηνεία μου κράτησα τον κερκυραϊκό τρόπο που μίλαγε. Η Ρένα διατηρούσε αυτή την έντονη μουσικότητα στο λόγο, ένα ιδιαίτερο ηχόχρωμα λόγω της καταγωγής της. Έχει μια άλλη μουσικότητα ο τρόπος ομιλίας των Κερκυραίων από τους ανθρώπους της Ηπείρου ή της Θράκης – μέρος απ’ το οποίο κατάγομαι. Η καταγωγή σε έναν ηθοποιό προσφέρει συγκεκριμένες επιρροές…»

    Η γνωριμία στους «Μήτσους»… «Η πρώτη φορά που γνώρισα από κοντά τη Ρένα ήταν παλιά, όταν ήμουν στους “Δέκα Μικρούς Μήτσους” και είχε έρθει να παίξει σε ένα επεισόδιο. Μετά, βρεθήκαμε όλοι μαζί σε ένα ξενοδοχείο, μάλλον το “Caravel”. Ήμουν πιτσιρίκα τότε και δεν είχαμε κάποια συζήτηση μαζί. Ίσα – ίσα, δυο κουβέντες. Παρότι ήταν σε μεγάλη ηλικία, θυμάμαι ότι διατηρούσε πάντα το μοναδικό της χιούμορ. Αυτό που είδα δεν ήταν καθόλου διαφορετικό απ’ αυτό που έχουμε όλοι σαν αίσθηση για την Ρένα απ’ τις ταινίες της».

    • Πώς είναι η Ρένα δηλαδή, με τα μάτια της Ματθίλδης;

    «Η Ρένα είναι μια από τις μεγάλες Ελληνίδες κωμικούς. Είναι πολύ σατυρική, έχει αμεσότητα, ένα δικό της ταπεραμέντο, εμφανές σε κάθε ρόλο που έπαιζε. Έχει αφήσει το στίγμα της αυτή η γυναίκα. Η αμεσότητά της ήταν τόσο φυσική, που δεν καταλάβαινες ότι παίζει. Νόμιζες ότι αυτή είναι η αλήθεια. Το θεωρώ σπουδαίο όλο αυτό. Όποτε την βλέπω στις ταινίες της “ανοίγει η καρδιά μου”, δεν ξέρω γιατί… Τη θεωρώ δασκάλα μου στην κωμωδία, γιατί κάθε ηθοποιός που θαυμάζεις είναι, επί της ουσίας, ένας δάσκαλος. Διατηρούμε και κάποια κοινά στοιχεία, όπως αυτόν τον τσαμπουκά, τον δυναμισμό. Ήταν ωραία γυναίκα η Ρένα, που δεν φοβόταν να τσαλακωθεί, πράγμα που επίσης είναι κοινό μας στοιχείο.»

    • Τα αγαπημένα από τη Ρένα;

    «Έχει τόσα ωραία τραγούδια… Ένα που μ’ αρέσει πολύ είναι αυτό που λέει “Θέλω πολύ να γίνω σαν πουλί” . Έχω συμμετάσχει σε τριήμερο αφιέρωμα για τη Ρένα στο θέατρο Μπάντμιντον και τραγούδησα διάφορα τραγούδια της. Και το “Κέρκυρα, Κέρκυρα”, πόσο όμορφο τραγούδi…»

    • Ρόλος;

    «“Η κόμισσα της Κέρκυρας”. Μου αρέσει πολύ το story της ταινίας και η ίδια η Ρένα εκεί, γιατί είναι στον τόπο της, στα νερά της. Έχει πολύ ωραία τραγούδια και σκηνές η ταινία. Απ’ τις αγαπημένες μου, είναι εκείνη που τρελαίνεται με τους μουσικούς και φωνάζει και βρίζει στο υπόγειο. Τσατίζεται με τον μικρό που θέλει μπουζούκια, γιατί τους μαθαίνει δυτική μουσική, bel canto. Τα δικά μου ακούσματα είναι ανατολίτικα, γιατί μεγάλωσα στην Ξάνθη, ενώ η Ρένα λόγω καταγωγής από την Κέρκυρα έχει ακούσματα δυτικά. Ο τρόπος που τραγουδάει είναι δυτικός κι όχι τρόπος λαϊκού τραγουδιού με γυρίσματα. Η Ρένα είναι πιο bel canto τραγουδίστρια».

    ΓΙΑ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ, η φιλία Παπαγιαννοπούλου – Βλαχοπούλου εμφανίζεται ήδη τη δεκαετία του ’50. Τα χρόνια, λένε, της υποκριτικής απόπειράς της (με Κοτοπούλη). Στα 60s, στιχουργός πια, δημοσιεύματα εμφανίζουν την Κερκυραία star να «προμοτάρει» επιτυχίες της (π.χ. «Όλα είναι ένα ψέμα»). Δίπλα σε ανεπιβεβαίωτους αστικούς μύθους για… ατάκες – δηλητήριο την εποχή (1967), που η Βλαχοπούλου γύριζε τη «Χαρτορίχτρα» (ευνόητοι οι συνειρμοί), σπαρταριστά περιστατικά (όπως τα γέλια της Ρένας με τις διηγήσεις της Παπαγιαννοπούλου ή τα δανεικά για να χαρτοπαίξει). Και life maker τραγωδίες: η ασθένεια (κι εντέλει απώλεια) της κόρης της, της Μαίρης, με την Βλαχοπούλου να καλύπτει όλα τα έξοδα περίθαλψης, μήπως και καταφέρει να επανέλθει (1960). Δεν…

    ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ και βιογράφοι φρόντισαν τα τελευταία χρόνια ν’ αναδείξουν τίμια –και με βιωματική, ιστορική ασφάλεια- όλη αυτή τη στήριξη, τη σχέση των δύο γυναικών. Απ’ την εγγονή της Παπαγιαννοπούλου, Ρέα Μανέλη (κόρη του παλαιού κωμικού, Φραγκίσκου Μανέλη), στο βιβλίο της, «Η γιαγιά μου, η Ευτυχία», μέχρι τον Λευτέρη Παπαδόπουλο («Όλα είναι ένα ψέμα»).

    ΚΑΙ ΑΠΟ δίπλα, τρίτες αναφορές. Όπως η δια χειρός Πέτρου Ζούλα, σπαρακτική αποτύπωση της απόγνωσης της Παπαγιαννοπούλου, στο ομώνυμο θεατρικό του ’14. Και τον συγκλονιστικό μονόλογο, 23 λέξεις – θεριά, απ’ την Νένα Μεντή:

    «Και τώρα, πού θα βρω τα χρήματα; Θα πάω στη Ρένα τη Βλαχοπούλου να με βοηθήσει, να μου δώσει λεφτά! Ρένα, σώσε με!»

    ΗΤΑΝ μια συνεπής στάση ζωής ετούτη, για τη Ρένα. Στην πραγματική ανάγκη, άπλωνε χείρα˙ αρκεί (προϋπόθεση που γέννησε μια έωλη, περί του αντιθέτου, φήμη) να μην κοιτούσες να την εκμεταλλευτείς.

    ΚΑΤΑ καιρούς, το ‘μολόγησαν, πολλοί. Ο Γιώργος Κατσαρός: «Πολύ καλή ψυχή, βοηθούσε πολύ κόσμο, χωρίς μάλιστα να γίνεται γνωστό. Ξέρω πως είχε προσφέρει πολλές φορές τα διαμερίσματα που είχε στην Αθήνα σε κόσμο που δεν είχε να πληρώσει…»

    Ή ο αδελφός της, Σπύρος:«Έδινε όταν έπρεπε, εκεί που έπρεπε». Ενθυμούμενος πόσο βοήθησε «την κουμπάρα της, Λίντα Άλμα (την πάντρεψε με τον Κατράκη)» ή «μέχρι που εκείνη πέθανε, τη μάνα του Χρόνη Εξαρχάκου, όταν αυτός έφυγε απ’ τη ζωή» ή «τη συνάδελφό της, την Μπελίντα. Όταν αρρώστησε, η Ρένα της πλήρωσε όλες τις χημειοθεραπείες…».

    Η ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΥ ανήκε ακριβώς σε τούτη την κατηγορία: όσων (η Ρένα έκρινε πως) «έπρεπε». Αυτών που ήθελε, από καρδιάς. Ίσαμε την τελευταία ρίμα, Γενάρη του ‘72…

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    «Τότε, που η στιγμή παγώνει…» (η αυγουστιάτικη πανσέληνος, by Αλέξανδρος Μελίδης)

    Ο φακός του Αλέξανδρου Μελίδη αποτύπωσε την πιο μεγαλειώδη στιγμή του αυγουστιάτικου ουρανού... Τότε, που η στιγμή παγώνει. Ο...

    Η ατζέντα της Τρίτης (4/8): Στο προσκήνιο, ο Χορός…

    Καθημερινά, η ημερήσια ατζέντα των σημαντικότερων πολιτιστικών εκδηλώσεων, by Corfu Stories. Πού να πάτε, τι να δείτε... ΣΤΟ ΘΕΑΤΡΑΚΙ...

    4/8/1865: Καθιερώνεται ως Εθνικός, ο «Ύμνος εις την Ελευθερίαν»

    Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα σε 160 λέξεις. Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος ΚΑΘΙΕΡΩΝΕΤΑΙ, με...

    «Blade Runner» στον Κοντογιαλό, αυτήν την Τετάρτη

    Η ταινία – μύθος της cine επιστημονικής φαντασίας, με τη μουσική – σφραγίδα του Βαγγέλη Παπαθανασίου. ΟΙ ΑΝΑΒΟΛΕΣ πληθαίνουν,...

    Πάει και η Βαρκαρόλα της Παλαιοκαστρίτσας

    Θύμα (και αυτή) της αυστηροποίησης των μέτρων κατά του κορωνοϊού, η ανακοίνωση των διοργανωτών. ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΑ, στο Φρούριο.  Συνδεδεμένη με...