«Τότε, που η στιγμή παγώνει…» (η αυγουστιάτικη πανσέληνος, by Αλέξανδρος Μελίδης)

Ο φακός του Αλέξανδρου Μελίδη αποτύπωσε την πιο μεγαλειώδη στιγμή του αυγουστιάτικου ουρανού…

Τότε, που η στιγμή παγώνει. Ο χρόνος χάνει την αξία του. Τα λόγια μοιάζουν λίγα. Ανήμπορα… Τότε, που το βλέμμα καρφώνεται στο άπειρο. Σε ουρανούς και ορίζοντες. Και στέκει εκεί. Απείραχτο. Και άγιο. Τότε, που φιλάς γαλήνια στο μέτωπο τις πιο βαθιές σου παύσεις. Γεμάτος δέος. Και συγκίνηση. Μ’ ανεβασμένους του παλμούς. Και νιώθεις, για λίγο σου, μικρός. Ταπεινός. Προσκυνητής. Της ομορφιάς του κόσμου σου… Αύγουστος. Πανσέληνος. Το Φεγγάρι του Οξύρρυγχου. Στην πιο καλή του ώρα. Στην απόλυτη στιγμή. Μεγαλειώδες και ολόγιομο.  Ολόλαμπρο κι θεϊκό. Απόκοσμα συγκλονιστικό και γήινα υπέροχο.

Το Corfu Stories έβαλε αυτές, τις λίγες λέξεις. Ο φωτογραφικός φακός του Αλέξανδρου Μελίδη, όλα τα υπόλοιπα…