Όταν Κέρκυρα και Φ.Ε.Κ.Κ. τιμούσαν τον Θεοδωρίδη (και το «αντίο» Μαυρωνά)

Η εμβληματική μορφή του Ολυμπιακού και του ελληνικού ποδοσφαίρου «έφυγε» σήμερα (17/8) σε ηλικία 85 ετών. Το C.S. θυμάται την τελευταία «ηχηρή» κερκυραϊκή του αναφορά.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΑΡΧΕΣ Απρίλη, 5, του 2017. Η (ποδοσφαιρική) Κέρκυρα διατηρεί, ακόμη, εκπρόσωπο στη Superleague (Α.Ο.Κ.Κ.) και, στο πλαίσιο της 27ης ημέρας, υποδέχεται τον Ολυμπιακό, που ταξιδεύει στο νησί ζητώντας το match ball – τίτλου (συνέβη, νίκη 2-0 με Φορτούνη, Μαρίν).

ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ οικονομία, θα καταγραφόταν ως άλλο ένα παιχνίδι Πρωταθλήματος, σ’ ένα σύνολο χιλιάδων. Εάν δεν…

ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΠΡΙΝ, παραμονή του ματς. Ο εκπαιδευτικός και «συγγραφέας του Ολυμπιακού», Νίκος Μαυρωνάς, έχει προνοήσει, διόλου τυχαία, να παρουσιάσει, τότε, το νέο του βιβλίο: «Θρύλε μου» (εκδ. ΑλΔε., σύμπραξη Θανάση Χειμωνά). Μ’ επίσημους προσκεκλημένους, δύο: τον διευθυντή επικοινωνίας της ΠΑΕ, Κώστα Καραπαπά κι αυτόν… Τον Αντιπρόεδρο και θρύλο του club, Σάββα Θεοδωρίδη…

ΑΠΟ ΝΩΡΙΣ, η αίθουσα της Φ.Ε.Κ. «Καποδίστριας», ασφυκτιά. Λόγοι, εγκώμια, ομιλίες˙ το μικρόφωνο στον Σάββα: «Είναι απαραίτητο», είπε, «όλοι να γνωρίζουν την ένδοξη ιστορία του μεγαλύτερου ελληνικού Συλλόγου. Είναι σημαντικό για το μέλλον, για τα νέα παιδιά, να γνωρίζουν τι εστί Ολυμπιακός, πώς έχει χτιστεί όλα αυτά τα χρόνια, το μεγαλείο αυτού του Συλλόγου, πως έχει διαμορφωθεί η απέραντη αγάπη του κόσμου του, προς εκείνον».

ΜΙΑ ΠΛΑΚΕΤΑ… Ένα «καραβάκι»… Απ’ την Φ.Ε.Κ.Κ. και τους Κερκυραίους φίλους του Ολυμπιακού, στα δικά του χέρια. Για τον ίδιο, την Π.Α.Ε…

ΜΠΑΓΚΕΤΑ πάνω… Σε μια πρωτοβουλία – έκπληξη, μουσικοί της «Καποδίστριας», υπό τον μαέστρο, Γιάννη Κούρκουλο και σε συνεργασία με τον βαρύτονο, Παντελή Κοντό, παιανίζουν: τραγούδια του Ολυμπιακού. Ο Θεοδωρίδης εντυπωσιάζεται. Προαναγγέλλει πρόσκληση της Φιλαρμονικής «στη φιέστα». Τραγουδά. Και συγκινείται: η στιγμή που ο χώρος γέμισε από τις νότες του πρώτου ύμνου του Ολυμπιακού. Ο ύμνος (και) μεγάλης ομάδας του ’50. Με τον ίδιο βασικό. Κάτω απ’ τα δοκάρια: «Φτερά στα ποδάρια / καρδιά μέσ’ τα στήθια / που γράψαν’ θριάμβους / σαν παραμύθια…»

«Ο ΣΑΒΒΑΣ», διηγείται στο Corfu Stories, ο Νίκος Μαυρωνάς «αντιμετώπιζε ήδη σοβαρό πρόβλημα υγείας. Αλλά, όπως μου είχε πει σε ανύποπτη στιγμή, ο Ολυμπιακός του έδινε ζωή. “Αν φύγω απ’ τον Ολυμπιακό, θα πεθάνω” τον θυμάμαι να λέει. Εκείνη την εκδήλωση τη χάρηκε πολύ. Και ειδικά τη στιγμή που η “Καποδίστριας” έπαιξε τον παλαιό τον ύμνο. Τον λάτρευε αυτόν τον ύμνο – όπως λάτρευε και την Κέρκυρα, κάθε φορά που ερχόταν, η χαρά του ήταν πολύ μεγάλη. Το ‘ξερα και τα ‘χα κανονίσει όλα με τα παιδιά της Φιλαρμονικής…»

ΟΠΩΣ προσθέτει ο Μαυρωνάς, δεν ήταν η πρώτη «δική του» βράβευση στον Σάββα. «Νωρίτερα, με μια παρέα φίλων Κερκυραίων Ολυμπιακών, τον είχαμε ξανατιμήσει, πιο ιδιωτικά. Δίνοντάς του μια εικόνα του Αγίου Σπυρίδωνα. Είχε βουρκώσει…».

ΣΠΟΡΟΣ κι αυτό, μιας στενής, προσωπικής σχέσης που αναπτύχθηκε μεταξύ των δύο ανδρών στο πέρασμα των χρόνων. Σχεδόν αδελφικής. «Τι να πρωτοθυμηθώ… Τον είχα φιλοξενήσει, στην Κέρκυρα. Στις παρουσιάσεις των βιβλίων μου, ήταν πάντα εκεί. Ακόμη κι αν γίνονταν εκτός Αθήνας, παραμονή αγώνων της ομάδας. Με κάθε αφορμή, περνούσαμε ώρες κι ώρες μαζί. Συζητήσεις και συζητήσεις…».

Η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ φορά που ο Μαυρωνάς μίλησε, τηλεφωνικά, με τον Θεοδωρίδη ήταν λίγο μετά τη φιέστα κατάκτησης του φετινού Πρωταθλήματος – το συγκινητικό «παρών» του, συνοδεία του Κριστιάν Καρεμπέ. Αφορμή, ένα εκτενές αφιέρωμα του «Πρωταθλητή» στον ίδιο, με τον Μαυρωνά να συνδράμει ουσιαστικά, προσφέροντας, κυρίως, φωτογραφικό υλικό από το σπάνιο αρχείο του. «Ήταν, ίσως, η τελευταία μεγάλη χαρά που πήρε. Λίγο πριν απ’ την εντατική…»

• Φάνηκε σ’ εκείνη την κουβέντα ότι τα πράγματα ήταν δύσκολα;

«Ναι, Ηλία… Φαινόταν. Κουρασμένος, πολύ. Και μου ‘λεγε συνεχώς “σ’ ευχαριστώ, σ’ ευχαριστώ”. Σαν να καταλάβαινε ότι μπορεί να μην ξαναμιλούσαμε…»

Ο ΣΑΒΒΑΣ ΘΕΟΔΩΡΙΔΗΣ, «έφυγε» σήμερα (17/8) το απόγευμα, σε ηλικία 85 ετών. Κλείνοντας ένα μεγάλο κεφάλαιο, όχι μόνο του Ολυμπιακού, αλλά κι, εν συνόλω, του ελληνικού ποδοσφαίρου: «Ο αριστοκράτης. Ο άνθρωπος. Ο μεγάλος Ολυμπιακός. Ο λάτρης του νησιού μας… Ο φίλος μου…»