13/9/1943: Η τραγωδία της Κέρκυρας (μ’ αρχή τον Ποταμό)

Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

Η ΤΡΑΓΙΚΟΤΕΡΗ ημέρα (διήμερο) στην σύγχρονη κορφιάτικη ιστορία. Κέρκυρα, η καταστροφή σου. Οι γερμανικές εμπρηστικές. Η αρχή, πρώτο σημάδι, το πρωί. Στον Ποταμό. Οι Ιταλοί έχουν συνθηκολογήσει. Οι Γερμανοί, αντίπαλοι. Στις 08.00, αντιαεροπορικά τους (Βίδο) χτυπούν γερμανικά αεροσκάφη. Το ένα (Ju88 A-4), με πιλότο τον F.J. Berger και τριμελές πλήρωμα, πέφτει φλεγόμενο. Βρίσκει στο λόφο, περνά σιμά του Άη Βάρβαρη και σωριάζεται στον ιστορικό ναό Υ.Θ. Ελεούσας (1562) – όπου, λέει ο Π. Ανδριόπουλος, ο εφημέριος, π. Κωνσταντίνος Σαββάτης, ετοιμαζόταν να τελέσει λειτουργία «και το μνημόσυνο του Παύλου Σπ. Περούλη». Την καταστρέφει ολοσχερώς – πρώτα το καμπαναριό, όπου σκάλωσε το φτερό. «Η εκκλησία κάηκε κι ο ψάλτης Κρόκος έπαθε σοβαρά εγκαύματα», θυμάται ο Ι. Καλαϊτζόγλου. «Έτρεξαν οι χωριανοί… Είδα τα συντρίμμια και τα καμένα πτώματα… Τα τοποθέτησαν στον κήπο δεξιά απ’ τη σκαλινάδα που ανεβαίνει στο σχολείο…». Και μετά, τα ενταφίασαν. Απ’ την εκκλησιά διεσώθη μόνο η τοιχογραφία της Παναγιάς, ένα ασημένιο «ντορτσόνι» (1740) κι ένα Μ. Ωρολόγιο (1876). Την ξανάχτισαν. Bράδιαζε…