10/10/1753: Δρομολογείται η σκαλινάδα της Μητρόπολης

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

Η ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ επιτροπή του Ι.Ν. Σπηλαιώτισσας (νυν μητροπολιτικός) ζητεί και λαμβάνει από την αδελφότητα του ναού την άδεια υλοποίησης προγενέστερης (1747) απόφασης για την αγορά ή ανταλλαγή και, κατόπιν, την κατεδάφιση δύο κατοικιών εμπρός από την εκκλησία «διά νά γενί μία σκαλινάδα δια φάτζα της αυτής εκλισίας». Ώστε να… ανασάνει «η φατζάδα» προς τα βορινά τείχη και τη θάλασσα, μιας και ο αρχικός ναός ήταν χτισμένος σ’ ένα ασφυκτικά δομημένο περιβάλλον, κυκλωμένος από σπίτια. Σύμφωνα με τους Σπ. Καρύδη – Παν. Τζιβάρα, ακολούθησε η προς έγκριση κατάθεση του σχεδίου στον (Ενετό) Γενικό Προβλεπτή Θαλάσσης, Agostino Sagredo, ο οποίος «αναγνωρίζοντας πως το έργο θα συνέβαλε στην ανάδειξη του ναού και τον εξωραϊσμό της πόλης», το ενέκρινε (19/4/1754). Τα σπίτια αγοράστηκαν, τα έργα άρχισαν, το 1761 το αδελφάτο απέκτησε ένα ακόμη «οικόπεδο με παλαιόσπιτο» και τελικά, η ολοκλήρωση φαίνεται να οριστικοποιείται το 1762, αφού πρώτα παρατάθηκε η θητεία της διοικούσας επιτροπής, «έως να αποτεληόση την σκαλινάδα και κάμη και την προσπετήβα της εκκλησίας».

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).