19/10/1981: Η κηδεία του Albert Cohen

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΚΗΔΕΥΕΤΑΙ στο εβραϊκό κοιμητήριο του Veyrier (Ελβετία), δύο μέρες μετά το θάνατό του, ο Ελληνο-εβραίος λογοτέχνης Albert Cohen. Γεννημένος στην Κέρκυρα (Οβραϊκή) το 1895 από Ρωμανιώτες γονείς (ο πατέρας του είχε σαπωνοποιείο), παιδί εγκαταστάθηκε στη Μασσαλία. Σπούδασε νομική και φιλολογία στη Γενεύη (1914), διετέλεσε διευθυντής του περιοδικού «Revue Juive» και δημόσιος υπάλληλος, στον Β’ Π.Π. διέφυγε Λονδίνο (υπεύθυνος επαφών Εβραϊκού Γραφείου για την Παλαιστίνη με τις εξόριστες κυβερνήσεις), έγινε δικηγόρος της Διακυβερνητικής Επιτροπής Προσφύγων και το ‘48 επέστρεψε Γενεύη, απορρίπτοντας (1957) τη θέση του πρεσβευτή του Ισραήλ στην Ελβετία, συνεχίζοντας τη συγγραφή. Στα γράμματα εμφανίστηκε Μεσοπολεμικά: «Paroles juives» (1921),  «Ézéchiel» (1927, θεατρικό), «Solal» (1930, ο κεντρικός –αυτοβιογραφικός- ήρωάς του, με την πάλη ανάμεσα στις εβραϊκές του ρίζες και την κοινωνική του θέση)… Ενώ μεταπολεμικά, το «Le Livre de ma mere» (1954) ακολούθησε το αριστουργηματικό «Belle du Seignur» («Η ωραία του κυρίου», 1968), τιμηθέν με το Μέγα Βραβείο Μυθιστορήματος της Γαλλικής Ακαδημίας (στα 70s ακολούθησαν: «Les Valeureux», «Ô vous, frères humains», «Carnets»).