6/11/1987: «Φεύγει» ο Άγις Στίνας

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

«ΦΕΥΓΕΙ» στον Ευαγγελισμό, μετά από εγχείρηση στα μάτια, ο συγγραφέας και μορφή της Αριστεράς, Άγις Στίνας. Κατά κόσμον, Σπύρος Πρίφτης (γεν. 1900, Σπαρτύλας). Μολονότι Θεοτοκικών καταβολών, ήρθε πρώιμα σε επαφή με τη Σοσιαλιστική Ομάδα Κέρκυρας. Μέλος του Σ.Ε.Κ.Ε., μετά τη Μικρασιατική καταστροφή και τα γεγονότα της Ανατολικής Θράκης, πρωτοστάτησε στο κίνημα των «Παλαιών Πολεμιστών» – επ’ αυτού παραπέμφθηκε, στρατοδικείο Πλαστήρα, «επί εσχάτη προδοσία» (εντέλει, εξορίστηκε). Υποψήφιος βουλευτής Κέρκυρας το ’26 (Ενιαίο Μέτωπο εργατών, Αγροτών, Προσφύγων), ανελίχθηκε στο Κ.Κ.Ε. έως το ’31, όταν διεγράφη – έκτοτε, σε ολική ρήξη. Ασπάστηκε τον τροτσκισμό, επέστρεψε Σπαρτύλα (1933), εξελέγη πρόεδρος της κοινότητας εφαρμόζοντας φιλεργατική πολιτική, άρχισε να γράφει (ως Άγις Στίνας ή Δηρός ή Κορφιάτης ή Φιλίππου) πρωτότυπα και μεταφρασμένα κείμενα για το εργατικό κίνημα (ο, κατά Κορνήλιο Καστοριάδη, «πνευματικός μου πατέρας»). Επί Μεταξά και Β’ Π.Π. φυλακίστηκε, μετά τη ρήξη του (και) με τον τροστκισμό (1947), εξελίχθηκε σταδιακά σε υπέρμαχο του ντεφαιτισμού, φθάνοντας, τέλος, κοντά στον αναρχισμό. Εξέδωσε: «Αναμνήσεις» (1977), «ΕΑΜ – ΕΛΑΣ – ΟΠΛΑ» (1984).