Πρώτες εικόνες απ’ τη χριστουγεννιάτικη πόλη (photos)

Άναψε ο εορταστικός διάκοσμος της πόλης, δίνοντας μια στάλα αισιοδοξίας στο τοπίο του… Ιανού.

Κι άναψαν τα φώτα. Κι έλαμψε η πόλη. Πιάτσα, πλατεία και Σαρόκο – κι ακόμη παρακάτω. Κορδέλες με λαμπιόνια, «ουρανίες» αιωρούμενες (σε Annunziata και σε Πίνια), φωτισμένα καραβάκια, αστέρια και καμπάνες. Πάνω σε τοίχους, ανάμεσα σε δρόμους, σκαρφαλωμένα στα δέντρα του πεζόδρομου. Ή τα δύο από σίδερο – Πλακάδο, Πεντοφάναρο. Πανέτοιμα κι ελόγου τους. Και κάτω, στο Σαρόκο, ολόφωτα τα δώρα κι ο άγγελος στα «χείλη» απ’ το σιντριβάνι της πλατείας. Προμήνυμα για το «μικρό χωριό». Που, παρέα μ’ ένα δεύτερο, στην πλατεία Δημαρχείου, περιμένουνε το «σήμα», ν’ ανάψουν γενικό… Πρωτομηνιά Δεκέμβρη – όπως, ακριβώς, το ‘χαμε πει. Η πόλη φόρεσε το γιορτινό της ρούχο. Και κάπως, μύρισε Χριστούγεννα. Περίεργα. Ιδιαίτερα. Αβέβαια – πότε, άραγε, και πόσο; Δίχως κόσμο σε πλατείες και σοκάκια, πλην ολίγων – κι ετούτων βιαστικών και στριμωγμένων. Με «δύσκολη» ψυχολογία, διάθεση, υπομονές. Μοιάζουν με εικόνα «Ιανού» αυτά τα πρώτα «κλικ»: γιορτή vs lockdown – δύο όψεις, εκ διαμέτρου αντίθετες, σε μια κοινή πραγματικότητα. Πότε, όμως, δυο στάλες, έστω, ομορφιάς, γιορτής και αισιοδοξίας υπήρξαν περιττές; Ποτέ. Και ειδικά σε τέτοιες φάσεις, δύσθυμες, το εκτιμάς κομμάτι παραπάνω…