10/2/202: Η μνήμη του προστάτη των Παξών, Αγ. Χαραλάμπους

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

Η, ΚΑΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΗ, ημέρα κοίμησης του Ιερομάρτυρος, πολιούχου Παξών (και Αχαράβης) Αγ. Χαραλάμπους. Γεννημένος στη Μαγνησία της Μικράς Ασίας (όπου έζησε όλη τη ζωή του) το 89 ή 90, ιερέας από το 130, βίωσε τη σειρά διωγμών των Χριστιανών στα τέλη του 2ου αι., επί αυτοκρατορίας του χριστιανομάχου, Σεβήρου (193 -211 μ.Χ.). Ωστόσο, «δεν έπαιρνε κανένα μέτρο, ποθούσε το μαρτύριο». Εντέλει, συνελήφθη απ’ τον «θηριόψυχο» Έπαρχο της Μαγνησίας, Λουκιανό. Παρά το βαθύ του γήρας (113 ετών), βασανίστηκε φρικτά. Αλλά περιφρονούσε τα δεινά. Η οργή των ειδωλολατρών φούντωσε. Διετάχθη να τον γδάρουν, ζωντανό. Το ανέλαβαν δυο ρωμαλέοι στρατιώτες, οι Πορφύριος και Βάπτος. Οι οποίος, όμως, βλέποντας την υπομονή του γέροντα και την ευτυχία της ψυχής του που κέρδιζε την αιώνια Βασιλεία, πέταξαν τα μαχαίρια, φώναξαν «είμαστε κι εμείς χριστιανοί» και ζήτησαν συγχώρεση. Τους αποκεφάλισαν, «εκ κοινού ξίφους». Όπως και τον Άγιο. Θεωρείται προστάτης των πασχόντων από λοιμώδεις νόσους. Πιθανόν, κάποια περίπτωση μεσαιωνικής πανώλης να «εξηγεί» την ιδιαίτερη λατρεία του στους Παξούς.

Επίσης, σαν σήμερα (10/2) γεννήθηκε ο άλλοτε Πρωθυπουργός, Γεώργιος Θεοτόκης. Θυμηθείτε το πρόσφατο σημείωμα με αφορμή, τότε, την επέτειο του θανάτου του…