11.9 C
Corfu
Σάββατο, 20 Απριλίου, 2024

Η Κέρκυρα της Κωνσταντίνας Αρμενιάκου

Οι… πολίτες Κέρκυρας αποκαλύπτουν τη ματιά τους για τον τόπο τους μέσα από 10 Q & A.

Επιμέλεια: Ζιζή Πατέλη

WHO IS WHO: Η ζωή μας είναι μια ιστορία, σαν παραμύθι…

Είμαι η Κωνσταντίνα Αρμενιάκου και γεννήθηκα μια φορά κι έναν καιρό στην Κέρκυρα. Μεγάλωσα στον Άγιο Ματθαίο, ένα μεγάλο παραδοσιακό χωριό με πολλές ομορφιές. Από μικρή μου άρεσε να ταξιδεύω αγκαλιά με ένα βιβλίο. Ύστερα, μια δασκάλα στο Δημοτικό, μου ζήτησε να γράψω το δικό μου ποίημα κι έτσι ανακάλυψα τη χαρά της συγγραφής.

Όταν μεγάλωσα σπούδασα στο Παιδαγωγικό Τμήμα Νηπιαγωγών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων και στο Τμήμα Γλωσσολογίας του Πανεπιστημίου της Τουλούζης και της Σορβόννης, στη Γαλλία (Μεταπτυχιακό τίτλο στη Διδακτική των γλωσσών και των πολιτισμών).

Εργάστηκα δίπλα σε πολλά παιδιά, μεγάλα και μικρά. Στο Γαλλικό Ινστιτούτο Αθηνών (Παράρτημα Κέρκυρας) και στο European College for Tourism Studies,  ως καθηγήτρια της Γαλλικής γλώσσας, στην Παιδική Βιβλιοθήκη ΧΕΝ και Δήμου Κερκυραίων, όπου υλοποίησα προγράμματα αυτοφροντίδας και διαπολιτισμικής εκπαίδευσης για παιδιά σχολικής ηλικίας. Από το 2001 υπηρετώ ως νηπιαγωγός σε δημόσια νηπιαγωγεία.

Έγραψα τα πρώτα μου παραμύθια για τους μαθητές μου στο νηπιαγωγείο και για τα δικά μου παιδιά, το Στάθη και την Ερασμία. Το 2006 κυκλοφόρησε το πρώτο μου λογοτεχνικό βιβλίο για παιδιά, Η κυρά Δημοκρατία, από τις εκδόσεις Κέδρος. Σήμερα έχω τη χαρά να συνεργάζομαι επίσης με τις εκδόσεις Μεταίχμιο, Μίνωας, Καλέντης και να επισκέπτομαι σχολεία και βιβλιοθήκες ενισχύοντας προγράμματα και δράσεις φιλαναγνωσίας.

Έχω εκδώσει επίσης σε συνεργασία με συναδέλφους εκπαιδευτικούς, βιβλία  με δραστηριότητες για εκπαιδευτικούς και παιδιά προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας. Τα τελευταία χρόνια εμψυχώνω εργαστήρια δημιουργικής γραφής για παιδιά και ασχολούμαι με τη μετάφραση παιδικών κι εκπαιδευτικών βιβλίων από τη γαλλική στην ελληνική γλώσσα.

Το 2012 βραβεύτηκα από το Υπουργείο Παιδείας στα πλαίσια του Θεσμού Αριστείας και Καινοτόμων Πρακτικών για τα καινοτόμα προγράμματα που υλοποίησα με τις συναδέλφους μου στο 14ο Πειραματικό Νηπιαγωγείο Κέρκυρας, το σχολείο της καρδιάς μου. Έχω βραβευτεί τρεις φορές από τη Γυναικεία Λογοτεχνική Συντροφιά (Εύφημο Μνεία Μικρής Ιστορίας, Βραβείο Μικρής Ιστορίας, Έπαινος Ποίησης). Το βιβλίο μου Αν σε χάσω μικρέ ελέφαντα με θέμα τη διαχείριση της απώλειας απέσπασε το Βραβείο Βιβλιοπωλείων Public 2023. Τα βιβλία μου Οι ιππότες της ελευθερίας (εκδόσεις Μεταίχμιο) και Αν σε χάσω μικρέ ελέφαντα…(εκδόσεις Μίνωας) βρίσκονται στις βραχείες λίστες των Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας 2023 στις κατηγορίες Βιβλίο Γνώσεων για παιδιά και Εικονογραφημένο Παιδικό βιβλίο αντίστοιχα.

Το τελευταίο μου βιβλίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μίνωας με την  εικονογράφηση της Κατερίνας Σωτηροπούλου. Αν πω όχι…για όλα τα ΟΧΙ που μας δίνουν θάρρος, δύναμη και αγάπη για τη ζωή, που χτίζουν όρια, γεννούν διεκδικήσεις, ορίζουν τις επιθυμίες μας και το ποιοι είμαστε.

Εδώ κι ένα χρόνο ζω στην Αθήνα, διατηρώντας με την Κέρκυρα μια δυνατή γέφυρα επικοινωνίας και αγάπης. Νιώθω τυχερή που έχω πολλούς αληθινούς φίλους εκεί, αλλά και αλλού, σε πόλεις λίγο ή πολύ μακρινές σε όλο τον κόσμο. Καμιά φορά θα ήθελα να ζω σε ένα πύργο των παραμυθιών και να γράφω μέρα-νύχτα ιστορίες. Μα η αληθινή ζωή είναι να ξέρετε το πιο όμορφο παραμύθι. Ας τη ζήσουμε όλοι καλά κι ακόμη καλύτερα!

›1. Τα 3 πράγματα που δεν θα άλλαζες ποτέ στην Κέρκυρα…

Την Παλιά Πόλη, με τα καντούνια της, τις πλατείες, τα Μουράγια, τα Φρούρια να δεσπόζουν.

Την Κερκυραϊκή φύση με τους αιωνόβιους ελαιώνες, τα κυπαρίσσια, τα περιβόλια,  τους ολάνθιστους αγρούς.

Τις φιλαρμονικές, σε χαρά και σε λύπη, σε λιτανείες κι επιτάφιους, σε συναυλίες και σε όλες τις γιορτές.

›2. Ο αγαπημένος σου ήχος στο νησί;

Ο ήχος της βροχής, αυτής της βροχής που σμίγει με δυνατούς αέρηδες και δεν σε αφήνει να κλείσεις μάτι.

Οι σταχτάρες να σφυρίζουν πάνω από την Παλιά Πόλη το σούρουπο.

Οι φιλαρμονικές τη Μεγάλη Παρασκευή και το «Μη φοβείσθε Γραικοί» κάθε Ανάσταση.

›3. Ποιος θα ταίριαζε να γράψει το soundtrack της Κέρκυρας;

O Γάλλος συνθέτης Yann Tiersen (έχει γράψει το γνωστό soundrack της ταινίας Amélie), γιατί ενσωματώνει στις συνθέσεις του στοιχεία κλασικής μουσικής και όργανα όπως το βιολί και το ακορντεόν και θα ήταν ο ιδανικός για να αποδώσει ταυτόχρονα την κλασική μουσική των φιλαρμονικών και τη μουσική παράδοση της Κερκυραϊκής υπαίθρου.

›4. Ποιος θα ήθελες να γυρίσει ταινία για την / στην Κέρκυρα;

Θα ήθελα πολύ να δω μια ταινία για την Κέρκυρα από τον Ισπανό σκηνοθέτη-σεναριογράφο Πέδρο Αλμοδοβάρ. Θα έριχνε τους προβολείς στους ανθρώπους της, στην καθημερινότητα και θα αποτύπωνε εξαιρετικά την Κερκυραϊκή «βουρλισιά», ένα μελόδραμα με έντονα χρώματα και υπερβολή στο συναίσθημα και στους χαρακτήρες.

›5. Τι είναι αυτό που κάνει κάποιον Κερκυραίο;

Η αγάπη και η επίκληση στον Άγιο Σπυρίδωνα. Η λατρεία για τη μουσική. Κυρίως όμως το σημάδι του έρωτα σε ό,τι λέει, σε ό,τι κάνει και σε ό,τι δημιουργεί.

›6. Ποιο είναι το καλύτερο μέρος για να απομονωθείς;

Το Μον Ρεπό, το πατρικό μου σπίτι στον Άγιο Ματθαίο, οι ελαιώνες της περιοχής και η μικρή γραφική παραλία Μαρκουλό–Άγιος Νικόλαος.

›7. Αν η Κέρκυρα ήταν πρόσωπο, ποιο θα ήταν;

Νομίζω η Κέρκυρα μου θυμίζει πολύ την αυτοκράτειρα Σίσσυ. Η Πόλη με την αρχοντιά, την ευρωπαϊκή της ιστορία κι επιρροή, και από την άλλη, τα χωριά, η ύπαιθρος με την ανεμελιά, τη φύση, τις παραδόσεις. Όλα αυτά παραπέμπουν στη ζωή της αυτοκράτειρας κι ακόμη η μελαγχολία που αποπνέουν οι βροχερές της μέρες.

›8. Η καλύτερη θέα;

Η πιο κλασική, από το φέρρυ όταν πλησιάζει στο Παλαιό Φρούριο και προχωρά προς το λιμάνι. Η πιο αγαπημένη: από τους Λάκωνες, όταν το μάτι αγκαλιάζει Παλαιοκαστρίτσα κι Αγγελόκαστρο, βουνό και θάλασσα. Η πιο θεραπευτική: στο χωριό μου, στον Άγιο Ματθαίο, από την κορυφή του όρους, όλη η νότια Κέρκυρα στα πόδια μου, από δεξιά Χαλικούνας, Λίμνη Κορρισίων κι από αριστερά, Μεσογγή, Μπούκαρη, μέχρι Κάβο.

›9. Το αγαπημένο σου εστιατόριο / bar / cafe;

Ανάλογα με τη διάθεση και την παρέα πάντα. Το καφέ Πορσελάνη και το Puppet για την ατμόσφαιρα, το Cavalieri με την απίστευτη θέα, το Στάζει μέλι και γενικότερα όλα τα καφέ–εστιατόρια στην περιοχή Δημαρχείο–Πλατύ Καντούνι, γιατί είναι η αγαπημένη μου συνοικία στην Πόλη.

›10. Πού αλλού θα μπορούσες να ζήσεις στην Ελλάδα;

Εδώ κι ένα χρόνο ζω στην Αθήνα, μια πόλη που δεν θα επέλεγα ποτέ λίγα χρόνια πριν για να ζήσω. Οπότε νομίζω θα μπορούσα πλέον να ζήσω οπουδήποτε περνάω καλά. Αγαπώ πολύ τα Γιάννενα, πόλη των φοιτητικών μου χρόνων και τη Θεσσαλονίκη.

Για να δείτε περισσότερες συνεντεύξεις της στήλης My Land Rules, πατήστε ΕΔΩ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ