29/10/1673: Καθιερώνεται η λιτανεία του «Πρωτοκύριακου»

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΟΙ – εκπρόσωποι του Συμβουλίου της Κέρκυρας αιτούνται εγγράφως στη βενετική διοίκηση την καθιέρωση ετήσιας λιτανείας, με αφορμή την, νωρίτερα το ίδιο έτος, θαυματουργή διάσωση του νησιού απ’ τη φοβερή (δεύτερη σε λίγα χρόνια) επιδημία πανώλης, την οποία κλήρος και λαός απέδωσαν στον Άγιο Σπυρίδωνα. Το αίτημα έγινε άμεσα δεκτό και η λιτανεία του «Πρωτοκύριακου» (κατά παράδοση, την πρώτη Κυριακή κάθε Νοεμβρίου) είχε μόλις καθιερωθεί. Το θανατικό (τα Συναξάρια μιλούν για «λοιμώδες μίασμα, αγρούς και πόλιν και κώμας λελυμασμένον, ώστε… επικρέμασθαι θάνατον σχεδόν τε πάσαν απολωλέναι την νήσον») είχε εξαφανιστεί ξαφνικά λίγες μέρες πριν (εντός Οκτωβρίου) κι αφού «ο θαυματουργός Σπυρίδων εθεράπευσε την ασθένειαν και εποίησε πάντας τους εξ αυτήν προσβληθέντας διά μιάς να αναλαβώσι και να ιατρευθώσι». Κατά μαρτυρίες, επί τρεις νύκτες στην κορυφή του καμπαναριού του, ένα υπερκόσμιο φως φώτιζε τον Άγιο αιωρούμενο, κρατώντας το σταυρό και καταδιώκοντας το θανατικό, που ίδιο με κατάμαυρο φάντασμα, προσπαθούσε να γλιτώσει. Αργότερα, αποτυπώθηκε αργότερα, στην περίφημη «ουρανία» του Ι.Ν. Αγ. Σπυρίδωνος.

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).