20/11/284: Αρχίζει η εποχή Διοκλητιανού, οι χριστιανοί υπό διωγμό

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

Ο ΔΙΟΚΛΗΤΙΑΝΟΣ (244-311), ανακηρύσσεται νέος Αύγουστος της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και τη χωρίζει (286) σε δυτική και ανατολική (ορίζοντας, επ’ αυτού, συναυτοκράτορα τον φίλο του, Μαξιμιλιανό). Και η Κέρκυρα, ως μέρος του imperium, μετρά αντίστροφα στο βίωμα ισχυρών αλλαγών όχι μόνο στη διοικητική δομή (π.χ. φορολογία, στροφή σε απόλυτη μοναρχία), αλλά και στα θρησκευτικά της ήθη. Απ’ τη μία, η σταδιακώς ακμαία, κατά τους δύο (+) τελευταίους αιώνες, διάδοση του χριστιανισμού. Κι απ’ την άλλη, η (γρήγορη) εξαπόλυση διωγμών των χριστιανών από τον Διοκλητιανό (πρόδηλος ο στόχος του να θεοποιήσει το αυτοκρατορικό αξίωμα), ειδικά στα τελευταία χρόνια της εξουσίας του (303). Ο Παπαγεωργίου («Ιστορία της Εκκλησίας της Κέρκυρας», 1920) περιγράφει: «Ο διώκτης εκείνος του χριστιανισμού (σ.σ. Διοκλητιανός), όταν μετέβαιναν εις Αίγυπτον (σ.σ. για να καταπνίξει εκδηλωθείσα επανάσταση) διήλθεν εκ Κερκύρας και είδε την λατρείαν των ειδώλων εν αυτή σχεδόν εγκαταλειφθείσαν και διαδεδομένον τον χριστιανισμόν… κατεδίωξε τότε τους Χριστιανούς…» Ο δε Κατσαρός υποστηρίζει πως «άρχισε να σφάζει και να καταστρέφει δίχως έλεος…»