30/11/1815: «Στάχτη σαν το Μαραθιά…»

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΕΝΤΟΠΙΖΕΤΑΙ στον Μαραθιά κρούσμα πανώλης (έχει «χτυπήσει» ήδη την ηπειρωτική Ελλάδα – βλ. καραντίνα Αλή στην Ήπειρο). Οι αρχές, ωστόσο, υπό τον J. Campbell, αντιδρούν αργά: μόλις την επόμενη των Χριστουγέννων, όταν στους ήδη τρεις νεκρούς του Μαραθιά, έχουν προστεθεί δύο στο Σταυρό: «Να καύσωσι το Χωρίον» – κι ο λαός το έκαμε κουβέντα: «Στάχτη σαν το Μαραθιά». Συμμόρφωση ή… τυφεκισμός! Στρατός κυκλώνει το Ποτάμι (Λευκίμμη). Στρατοδικείο (Μεσογγή) εκδικάζει παραβάσεις. Ελέγχεται η διανομή τροφίμων. Κλείνουν ναοί. Ζώα θανατώνονται. Φτιάχνουν λαζαρέτα. Σ’ Αγ. Τριάδα, Χλωμό, Περιβόλι, Ρουμανάδες. Ταυτόχρονα, η πόλη χωρίζεται σε 7 τμήματα ελέγχου. Και για να κλείσουν «το κολλητικόν πάθος» (και τους «χωριάτες» εμπόρους της Πορταριάλας) έξω απ’ «τη χώρα», κρατούν ανοικτές μόνο δυο πύλες: οι αγρότες απ’ τη μία, οι αστοί απ’ την άλλη. Οι παραβάτες; Τυφεκισμός. Φλεβάρη του ’16 πια, ο Maitland oμολογεί: νεκροί, 257. Θα έφθαναν 385 (Gaz. Jonia). Ή 1400 – οι πηγές ποικίλουν. Θάβονται βιαστικά, σ’ ομαδικούς «τάφο(υ)ς πανουκλιασμένων. Απέχεσθε». Η ύφεση ήρθε απ’ τον Μάρτη.

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).