12/1/1916: Πεθαίνει ο Γεώργιος Θεοτόκης

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΠΕΘΑΙΝΕΙ (Αθήνα) ο Γεώργιος Θεοτόκης, απ’ τις κορυφαίες φυσιογνωμίες της κεντρικής πολιτικής σκηνής του τόπου στα τέλη του 19ου – αρχές 20ού αιώνα και τετράκις, επί βασιλείας Γεωργίου Α’, πρωθυπουργός της Ελλάδος: 1899 – 1901 (αντί Αλ. Ζαϊμη), 1903 (αντί Θ. Δηλιγιάννη), 1903- 1904 (αντί Δ. Ράλλη) και 1905-1909 (αντί Δ. Ράλλη). Γεννημένος στην Κέρκυρα το 1844 (10/2), γόνος της ιστορικής φαμελιάς των Θεοτόκηδων (υιός Νικολάου – Ανδρέα και Αδελαϊδας Βεντούρα), σπούδασε νομικά σε Ιόνιο Ακαδημία και Σορβόνη κι, επιστρέφοντας στο νησί (1868), εργάστηκε ως δικηγόρος. Η ενασχόλησή του με την πολιτική (πρώτη υποψηφιότητα σε βουλευτικές εκλογές) άρχισε το 1872. Ενώ το 1879 εξελέγη δήμαρχος Κερκυραίων με το συντριπτικό ποσοστό του 65%. Επανεξελέγη το 1883, ωστόσο το 1885 παραιτήθηκε, αρχίζοντας, κατόπιν πρόσκλησης Τρικούπη, την κοινοβουλευτική του σταδιοδρομία. Έως το 1898, όταν κι ανέλαβε τα ηνία του τρικουπικού κόμματος (σταδιακά, θεοτοκικό), διετέλεσε Υπουργός Ναυτικών, Εκκλησιαστικών – Δημόσιας Εκπαίδευσης, Εσωτερικών. Με σημαντικό έργο, όπως και ως πρωθυπουργός (π.χ. αναδιοργάνωση Ναυτικού – Στρατού, ενίσχυση Μακεδονικού Αγώνα, δημόσια διοίκηση κ.λπ.).

>Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).