20/7/1917: Η Διακήρυξη της Κέρκυρας

Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΣΥΝΥΠΟΓΡΑΦΕΤΑΙ στο Δημοτικό Θέατρο Κέρκυρας, απ’ την (εδώ) εξόριστη Κυβέρνηση του Βασιλείου της Σερβίας υπό τον Νίκολα Πάσιτς (1846 – 1926) και την Κυβερνητική Επιτροπή εξόριστων πολιτικών – εκπρόσωποι Σλοβένων, Κροατών και Σέρβων της Αυστο-ουγγαρίας, η περίφημη «Διακήρυξη της Κέρκυρας». Συνομολογώντας τη θέληση μεταπολεμικής (Α’ Π.Π., κατάρρευση Αυστρο-ουγγαρίας) δημιουργίας ενιαίου, ανεξάρτητου, εθνικού κράτους, με βάση την αρχή της αυτοδιάθεσης των λαών και υπό τη δυναστεία «των Καραγιώργηδων». Πρόκειται για την ιδρυτική διακήρυξη της Γιουγκοσλαβίας, οδηγώντας κατ’ αρχήν (1918, 1/12) στη δημιουργία του Βασιλείου Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων, πριν τη μετάβαση του ’29, στο Βασίλειο της Γιουγκοσλαβίας. Η δημιουργία κράτους, που θα ένωνε όλους τους Νοτιοσλάβους, εθεωρείτο κομβικής σημασίας για προστασία των γιουγκοσλαβικών εδαφών από ιταλικές επιδρομές. Πάντως, μελετητές (π.χ. η Βαυαρή, Μαρί Ζανίν Καλίκ) επισήμαναν ένα σημαντικό μειονέκτημα της Διακήρυξης: «Αναφέρεται ότι οι Ορθόδοξοι Σέρβοι και οι Καθολικοί Σλοβένοι και Κροάτες είναι ισότιμοι αλλά παρέμεινε ανοιχτό πώς αυτό θα κατοχυρωνόταν και στο Σύνταγμα…». Ιστορικά, αποδείχτηκε θεμελιώδες. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

• Με βάση το παλαιά (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).