9/9/337: Η Κέρκυρα υπό τον Κώνστα

Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Β’, Κωνστάντιος Β’ και Κώνστας Α’ διαδέχονται τον πατέρα τους, Μ. Κωνσταντίνο, ανακηρύσσονται Αύγουστοι (9/9) και μοιράζουν την Αυτοκρατορία. Η Κέρκυρα (Ελλάδα / Μακεδονία, Θράκη, Ιταλία, Ιλλυρία, Αφρική) περιλαμβάνεται στο δυτικό κομμάτι και περιέρχεται στη δικαιοδοσία του Κώνστα (Flavius Julius Constans). Έως τότε (333) Καίσαρας στην Κωνσταντινούπολη, ο μικρότερος (γεν. π. 320) γιος του Μ. Κωνσταντίνου (και της Φαύστας), με εκπαίδευση υπό την κηδεμονία του ποιητή Αιμίλιου Μάγνου Αρβόριου. Η «εποχή Κώνστα» (και) για την Κέρκυρα, υπήρξε σύντομη. Εν αρχή, ήρθε σε ρήξη με τον Κωνσταντίνο Β’, που, αδικημένος απ’ τη μοιρασιά (πήρε Γαλλία, Ισπανία, Αγγλία), του κήρυξε τον πόλεμο (Ιταλία). Ο Κώνστας, με τη βοήθεια (και) των Κερκυραίων, νίκησε, πήρε και τις κτήσεις του Κωνσταντίνου, σταδιακά, ωστόσο, απέκτησε τη φήμη σκληρού κυβερνήτη. Οι λεγεώνας απώλεσαν εμπιστοσύνη, ο ίδιος επέλεγε βαρβάρους σωματοφύλακες και το 350 δολοφονήθηκε απ’ τον Μαγνέντιο (τον ανακήρυξε Αυτοκράτορα η στρατιά του Ρήνου και, κατόπιν, οι δυτικές επαρχίες), έχοντας καταφύγει, ασθενής (ποδάγρα), σε οχυρό στα Πυρηναία.