17/9/1899: «Φεύγει» ο Ιωσήφ Λιμπεράλης

Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

«ΦΕΥΓΕΙ», στη Ζάκυνθο, ο Ιωσήφ Λιμπεράλης ή Λιβεράλης (Giussepe Liberali) ή, ελληνοποιημένα, «Ελευθεριάδης», εμβληματική μορφή της κερκυραϊκής μουσικής σκηνής των μέσων του 19ου αι. Ιταλικής καταγωγής, γιος Ιταλού αρχιμουσικού του Βρετανικού στρατού (Domenico) κι Επτανήσιας (Αικατερίνη Μιλιοράτη), γεννήθηκε στην Κέρκυρα το 1820 (στα 5 μετακόμισαν για λίγο, λόγω πατρικής μετάθεσης, στο Μάντσεστερ) και πήρε τα πρώτα του μαθήματα απ’ τον αδελφό του, Αντώνιο, πρώτο Αρχιμουσικό της «Παλαιάς» Φιλαρμoνικής (διδάσκαλος πιάνου, ο Ιωσήφ, εκ της ιδρύσεώς της), τον οποίο και διαδέχτηκε μετά τον πρώιμο θάνατό του (1842 – 1852, κατόπιν εγκαταστάθηκε Ζάκυνθο και Πάτρα). Με σπουδές στο Ωδείο San Pietro Νεάπολης και το Ωδείο Μιλάνου, μαθήτευσε δίπλα (και) στον Νικόλαο Χαλικιόπουλο – Μάντζαρο, ενώ, πλην άλλων, διετέλεσε ιμπρεσάριος του θεάτρου San Giacomo. Σημαντικός συνθέτης, αλλά και σκακιστής / συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων, παρέδωσε σημαντικό αριθμό έργων, εκ των οποίων γνωστά είναι 17 για πιάνο / όπερες, στα οποία κάνει τακτικά την εμφάνισή του το «εθνικό στοιχείο» (βλ. «Ξύπνημα του Κλέφτη»). Ενώ μελοποίησε κι εμβατήρια.

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).