Lepanto / Σε Annunziata και dei Vecchi…

Με αφορμή τη χθεσινή (7/10, δια χειρός Π.Ι.Ν.) τιμή στη μνήμη των μεγάλων νεκρών, δυο λόγια για τους τόπους ταφής Ορθόδοξων και Καθολικών ευγενών της Ναυπάκτου.  

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ χθες (7/10), ανήμερα της 449 επετείου της ιστορικής Ναυμαχίας του Lepanto, η προαναγγελθείσα, από πλευράς Π.Ι.Ν. (εκπροσώπηση δια των Μ. Ανδριώτη και Κ. Ζορμπά), διπλή πράξη τιμής στη μνήμη των μεγάλων, Επτανήσιων πεσόντων: επιμνημόσυνη δέηση – τρισάγιο στον Ι.Ν. Αγ. Νικολάου των Γερόντων (Καμπιέλο) και το Καθολικό Νεκροταφείο.

Η ΕΠΙΛΟΓΗ των δύο τόπων δεν ήταν, ασφαλώς, τυχαία. Πρόκειται, αντίθετα, για τους χώρους που βρίσκονται θαμμένα τα οστά των νεκρών της θρυλικής Ναυμαχίας. Ορθόδοξων και Καθολικών, αντίστοιχα…

▪ Annunziata: Τα λείψανα των καθολικών νεκρών έμειναν θαμμένα εκεί, στον πρόσφατα (1542) ανακαινισθέντα ναό της Ευαγγελίστριας, κάτω του δαπέδου, έως τον Β’ Π.Π. (μάρτυς επ’ αυτού, μαρμάρινη αφιερωματική πλάκα, που διεσώθη, επί του τέμπλου). Απ’ τον βομβαρδισμό του ’43, διηγήσεις λένε ότι «τα λείψανα ξεθάφτηκαν». Δεν έχει εξακριβωθεί. Δεδομένα, πάντως, ο ναός έμεινε εγκαταλελειμμένος έως το ’53 (οπότε και αποφασίστηκε η κατεδάφισή του), με την Κωνστάντη – Ανδριώτη να μας πληροφορεί πως σε πρώτο χρόνο μεταφέρθηκαν απ’ τον καθολικό ιερέα, Don Cilia (Σπ. Τσίλια) στο Duomo, προτού οδηγηθούν για ταφή στο Καθολικό Κοιμητήριο, όπου βρίσκονται ως σήμερα. Με τον ναό συνδέονται επίσης δύο φήμες στα απόνερα της Ναυμαχίας: πως παρέμεινε εκεί για σύντομη νοσηλεία ο συγγραφέας του «Δον Κιχώτη», Μιγκέλ ντε Θερβάντες και πως ο Δον Ζουάν ο Αυστριακός, επιστρέφοντας νικητής, δώρισε στη Μονή το υλικό μιας αιχμάλωτης τουρκικής γαλέρας.

▪ Άγιος Νικόλαος (dei Vecchi): O παλαιός ναός των Μ. Πρωτοπαπάδων (άλλοτε γνωστός ως «των Αρβανιτών») όπου βαφτίστηκε ο Ιωάννης Καποδίστριας (1776), φιλοξένησε τα λείψανα των ευγενών ορθοδόξων (κατά τη Λειβαδά, οι μη ευγενείς ετάφησαν σε μικρή εκκλησία έξω από τα τείχη της Κέρκυρας, «Dei martiri»). Όπως είναι γνωστό, προ του 1953, οι πλάκες των παλαιότατων τάφων καταστράφηκαν, ανάμεσα στους οποίους, μας λέει ο Χιώτης, και του Κεφαλλονίτη σοπρακόμιτου, Μαρκαντόνιου Τζιμάρα (συμμετείχε με δική του γαλέρα, την «La Crosse Rosson» , μαζί με τον γιο του, Ιωάννη). Σημειώνεται πως τότε ο ναός ήταν ανεξάρτητος απ’ τον (γύρω στα 1577 ενωθέντα) ναό του Αγ. Λαζάρου, ο οποίος κατεδαφίστηκε λόγω του τειχισμού της πόλης.