21.9 C
Corfu
Κυριακή, 26 Ιουνίου, 2022

Μαθητικές συναυλίες καθημερινά από τη ΦΕ “Μάντζαρος”

Η Φιλαρμονική Εταιρία "Μάντζαρος", την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου, καθημερινά, διοργανώνει μαθητικές συναυλίες, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Φιλαρμονικής. Το αναλυτικό πρόγραμμα των συναυλιών έχει ως...

Το Μουσικό Φεστιβάλ Παξών ξαναρχίζει μετά από 2 χρόνια – Όλο το πρόγραμμα

Το Paxos Music Festival σε παραγωγή των Φίλων Παξών ξαναρχίζει αυτό το καλοκαίρι μετά από δύο χρόνια περιορισμών και lockdown λόγω του COVID 19. Αυτή...

“Ο άνθρωπος του Θεού” …στον Άγ. Ιωάννη Παρελίων

Μέσα από την οθόνη του The Moonlight Cinema Caravan Το Σάββατο 25/6, στις 21:30 στο Archontiko Petrettini Boutique Hotel, Agios Ioannis Parellion, μέσα από...

Αυλή Μεζεδοπωλείο: Μια “αυλή γεύσεων” στον Κόλπο της Γαρίτσας

Το Μεζεδοπωλείο η "Αυλή" είναι μια οικογενειακή επιχείρηση, όπου  όλα γίνονται με μεράκι και φροντίδα. Από το 2009 που άνοιξε τις πόρτες της, κέρδισε...

The dark side of the moon

Το Corfu Stories εξασφάλισε την αποκλειστική αφήγηση της συγκλονιστικής περιπέτειας του Κερκυραίου, που το 1984 διέσχισε με τη μοτοσυκλέτα του την έρημο Σαχάρα.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

Αρχές της δεκαετίας του ’80, φορώντας πια το σοσιαλιστικό ζιβάγκο του, ο μέσος Έλληνας συνέχιζε να γοητεύεται απ’ τα παραδοσιακά μοτίβα των λαϊκών ηρώων. Των υπερβατικών. Έξω, ακόμη, απ’ την εποχή της τεχνολογικής έκρηξης, της υπερ-πληροφορίας και του θριάμβου της ευκολίας, την ιστορία συνέχιζε να τη γράφει πρώτα ο άνθρωπος. Η ψυχή και το μυαλό του –κι όχι κάποιο έξυπνο λογισμικό. Στα 1984, ένας «δικός μας», ο Φρειδερίκος Μαραμπός, ακούγοντας Pink Floyd, θα επιχειρούσε το (περίπου) αδιανόητο: διάσχιση της Σαχάρας με τη μηχανή του – ταξίδι, τότε, στ’ άγνωστο, κίνδυνος και δέος. Η ιστορία του, απέκτησε πανελλήνια απήχηση. Γιόμισε σελίδες εφημερίδων και, το σώμα και το μέσα του, σημάδια. Μια όμορφη ανοιξιάτικη ημέρα, 34+2 χρόνια πιο μετά, «ο Ρίκος» βρέθηκε face to face με το κόκκινο «rec» του Corfu Stories. Πέντε (και πλέον) ώρες υλικό, αφήγηση σε πρώτο πρόσωπο, της πιο καταπληκτικής «περιπέτειας» της ζήσης του. «Πάμε»… Η ζωή του όλη, μέρος πρώτο…

Η ΜΟΤΟΣΥΚΛΕΤΑ –όσοι έχουν το γνωρίζουν- χάριζε πάντα ένα υπέροχο αγαθό: την αίσθηση της ελευθερίας. Από μικρό παιδί παρακαλούσα πότε θα απολαύσω κι εγώ αυτό το δώρο. Το κατάφερα το 1980, στα 25 μου, όταν αγόρασα την πρώτη μου μηχανή: μια XT 500.

ΗΤΑΝ η μοτοσικλέτα της ελευθερίας, που με οδηγούσε σε δύσβατες περιοχές. Η Ελλάδα παίχτηκε στα πρώτα μου παιχνίδια. Δεν υπήρξε κορυφογραμμή που, αυτό το «εργαλείο», να μη σκαρφαλώσει. Oρμητήριό μου, η Πελοπόννησος. Κι από εκεί, τα δυσκολότερα. Όλυμπος μέχρι Ορεστιάδα, τεράστιες διαδρομές, χιλιόμετρα επί χιλιομέτρων, με φίλους ή μονάχος μου.

ΑΓΑΠΗΣΑ τα πάντα, τότε. Παραλίες, θάλασσες, δέντρα, βουνά, ποτάμια, κάμπους, τους κατοίκους των χωριών, που με φιλοξενούσαν στο σπίτι ή στα πανηγύρια τους.

Η ΜΗΧΑΝΗ άρχισε να διευρύνει τον πνευματικό μου ορίζοντα. Όσο πιο ελεύθερος, τόσο περισσότερο ένιωθα την ανάγκη να διαβάσω, να μάθω, να γευτώ μέρη μακρινά. Και σαν τα γευόμουν, «κοίταζα» πιο πέρα… Και πιο πέρα… Κι ακόμη περισσότερο…

«Σκέφτηκα πόσο εκπληκτικό θα ήταν να ζήσω τους Pink Floyd στη Σαχάρα! Είχα μόλις ανακαλύψει τον ύμνο της… δικής μου ελευθερίας!»

Σ’ ΟΛΟ ΑΥΤΟ, τα ντοκιμαντέρ πήραν γρήγορα τη θέση τους, μέσα από μια Telefunken που αγόρασα το ’82, με αφορμή του Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου, της Ισπανίας. Κάθε φορά που το μάτι μου έπεφτε σε μια ξένη χώρα, έκανα όνειρα. Μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία, έμαθα και πολλά ιστορικά γεγονότα, που ήθελα να τα αγγίξω. Συναισθηματικά. Με τα μάτια μου, να απολαύσω αυτή τη μεγαλοπρέπεια – είτε σ’ ένα μικρό κομμάτι γης, είτε σ’ ένα τεράστιο…

ΠΑΝΤΑ, όταν έβλεπα ντοκιμαντέρ, συνήθιζα να κλείνω τον ήχο στη τηλεόραση (διάβαζα μόνο τις λεζάντες, τους υπότιτλους) κι έβαζα έναν δίσκο στο πικάπ. Έτσι, την ίδια στιγμή, έβλεπα και άκουγα ακριβώς ό,τι μου άρεσε. Μια μέρα, έτυχε να δω ένα γαλλικό ντοκιμαντέρ για τη Σαχάρα. Αναφέρθησαν θρύλοι, ιστορίες. Έβλεπα και δεν πίστευα όσα ζούσαν οι λεγεωνάριοι.

ΕΚΕΙΝΗ τη μέρα, το βινύλιο έπαιζε το «The dark side of the moon», των Pink Floyd. Για μένα, αυτό ήταν το μουσικό «χαλί» εκείνου του ντοκιμαντέρ. Κι ένιωσα μέσα μου μια «έκρηξη»: πόσο τέλεια θα ήταν, να γράψω σε κασέτα κάποια κομμάτια και να τ’ ακούσω σ’ αυτό το μέρος που ‘βλεπα. Πόσο εκπληκτικό θα ήταν να ζήσω τους Pink Floyd στη Σαχάρα! Είχα μόλις ανακαλύψει τον ύμνο της… δικής μου ελευθερίας!

ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΑΝ βιβλία, ιστοριογραφίες, επιπλέον ερεθίσματα που θα με «γέμιζαν» ακόμη περισσότερο, ώστε να οδηγηθώ σ’ αυτό το μεγαλειώδες θέαμα, της ερήμου.

ΤO 1984 ένιωθα πια έτοιμος. Κοιτάζοντας, βεβαίως, τη μοτοσικλέτα μου, έβλεπα ότι τα λίτρα ρεζερβουάρ δεν ήταν αρκετά για να με οδηγήσουν μακριά. Έπρεπε ή να πάρω κάτι άλλο ή να σχεδιάσω κάτι κατάλληλο – βοηθούσε το ότι ήμουν σχεδιαστής. Άρχιζα, λοιπόν, τις σχεδιαστικές προσαρμογές. Για ν’ αποκτήσει η μηχανή της απαιτούμενες προδιαγραφές. Σαχάρας…

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΙΝΗΤΗΡΑ, τεχνικές γνώσεις μηχανικού δεν είχα. Μπορούσα, όμως, να διορθώσω τις βλάβες από χτυπήματα και να συνεχίζω. Ώστε αυτή η μηχανή -η XT500, Enduro της Yamaha- να με πάει και να με φέρει. Αυτό ήταν το σημαντικό. Γιατί πολλοί έφυγαν, αλλά εκεί κάτω… Και γύρισαν με πλοίο ή με τραίνο. Αν γύρισαν…

Η ΜΗΧΑΝΗ μπήκε λοιπόν στο σχεδιαστήριό κι άρχισε να «φουσκώνει». Κράτησα τον κινητήρα. Ο σκελετός μεγάλωσε κατά 15 πόντους, ώστε να πάρει ρεζερβουάρ χωρητικότητας 80 λίτρων (από 9). Επιπλέον, έπρεπε να πάρει 10 λίτρα πόσιμο νερό – 90 σύνολο. Αυτό, σε βατό δρόμο, εξασφάλιζε περίπου 2.500 χλμ. με συντηρητική οδήγηση (4η, 5η).

ΜΕΤΑ το σχεδιασμό, άρχισε η κατασκευή. Τότε, δεν υπήρχαν πολλές επιλογές – βασικά, ο πολυεστέρας. Κι έγιναν όλα πολυεστερικά και αλουμίνια. Κάποια στιγμή η μηχανή τελείωσε κι έπρεπε να δοκιμαστεί. Φορτωμένη. Η ευκαιρία μου δόθηκε στον αγώνα «Οδύσσεια» στην Πελοπόννησο (τρεις μέρες), ώστε, αν πέσει η μηχανή ή αν μείνει από κάτι, να έχω τη σκούπα που θα με φορτώσει και θα με φέρει. Έγινε με επιτυχία, χωρίς προβλήματα.

Η ΜΗΧΑΝΗ, θυμάμαι, έπρεπε όλη την ημέρα να δουλεύει και να πηγαίνει στις ειδικές και το βράδυ δεν έπρεπε να κάνω τίποτα. Ενώ οι άλλοι έφτιαχναν τη δική τους – τη λάδωναν, άλλαζαν λάδια, ρουλεμάν, γρανάζια-, η δική μου έπρεπε να δουλεύει 8-10 ώρες, το βράδυ να μένει και την άλλη μέρα, χωρίς τίποτα, να βάζεις μπροστά τη μανιβέλα και να φεύγεις. Αυτό ήταν το test. Συνέχισα και στην Αθήνα. Και μετά από 25 μέρες είπα «το πέρασε το test».

ΑΡΧΕΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ του ’84, η μέρα είχε, πλέον, φθάσει. Στην Αθήνα, απόγευμα 3ης Σεπτεμβρίου, στη συμβολή των οδών Πάτμου και Ουίλιαμ Κινγκ, κάπου στα Πατήσια, χαιρέτισα τους φίλους μου και κατά τις 7.30 μ.μ. άρχισα να απομακρύνομαι. Το σούρουπο έφθασα στο Ρίο και μαζί μ’ ένα φίλο μου, το Βασίλη και τη γυναίκα του, φύγαμε για Κέρκυρα.

ΣΤΟ ΝΗΣΙ φθάσαμε την επομένη. Έμεινα τρεις μέρες σπίτι μου, να δω τους δικούς μου – τελευταία, άρα, φορά; Γιατί υπήρχε κι αυτό το ενδεχόμενο στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Άλλωστε, όποιος μάθαινε ότι πηγαίνω στη Σαχάρα, μου φόρτωνε το δικό του φόβο στο μυαλό. Ότι θα… μου πιουν το αίμα με το καλαμάκι, ότι θα μου πάρουν το σκαλπ όπως οι Ινδιάνοι και άλλα πόσα. Έλεγα, λοιπόν, «ρε, λες να έχει κάπου δίκιο ο Μήτσος, ο Κώστας, ο Νικόλας;» Ήμουν, όμως, αποφασισμένος. Για όλα. Το όνειρο δεν έπρεπε να προδοθεί…

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Μαθητικές συναυλίες καθημερινά από τη ΦΕ “Μάντζαρος”

Η Φιλαρμονική Εταιρία "Μάντζαρος", την τελευταία εβδομάδα του Ιουνίου, καθημερινά, διοργανώνει μαθητικές συναυλίες, στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Φιλαρμονικής. Το αναλυτικό πρόγραμμα των συναυλιών έχει ως...

Το Μουσικό Φεστιβάλ Παξών ξαναρχίζει μετά από 2 χρόνια – Όλο το πρόγραμμα

Το Paxos Music Festival σε παραγωγή των Φίλων Παξών ξαναρχίζει αυτό το καλοκαίρι μετά από δύο χρόνια περιορισμών και lockdown λόγω του COVID 19. Αυτή...

“Ο άνθρωπος του Θεού” …στον Άγ. Ιωάννη Παρελίων

Μέσα από την οθόνη του The Moonlight Cinema Caravan Το Σάββατο 25/6, στις 21:30 στο Archontiko Petrettini Boutique Hotel, Agios Ioannis Parellion, μέσα από...

Αυλή Μεζεδοπωλείο: Μια “αυλή γεύσεων” στον Κόλπο της Γαρίτσας

Το Μεζεδοπωλείο η "Αυλή" είναι μια οικογενειακή επιχείρηση, όπου  όλα γίνονται με μεράκι και φροντίδα. Από το 2009 που άνοιξε τις πόρτες της, κέρδισε...

Προσπάθεια για σύνδεση Κέρκυρας-Μ. Βρετανίας το χειμώνα

Η αναπληρώτρια πρέσβειρα της Βρετανίας στην Ελλάδα Susan Geary επισκέφτηκε σήμερα Πέμπτη 21/6, το πρωί, τη Δήμαρχο Κεντρικής Κέρκυρας και Διαποντίων Νήσων  Μερόπη Υδραίου. Η συνάντηση...