Τα Top-10 παγωτά των σημερινών 40άρηδων

Οι φίρμες – μύθοι απ’ τα «ετοιματζίδικα» των 80s και 90s, στα ψυγεία που… έβγαζαν ατμούς!

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΗΛΙΑΣ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΣ

Όταν δεν έπαιζε η πιθανότητα για παγωτάρα μηχανής (απ’ τη φράουλα – μνημείο τ’ Ανδριώτη / καντούνι Μπίζη ως τα επικά του Μανιατόπουλου / Καποδιστρίου), καθένας μας ζητούσε τον περιπτερά του. Του λόγου μας, λόγω γειτονιάς, είχαμε τον Κώστα, στο Πλακάδο και την -one and only- Ρήνη, στην Κοφινέτα. Δεκαετίες, μιλάμε, 80s και 90s. Η τιμημένη γενιά, που ξεκαλοκαίριαζε πάνω από ψυγεία δίχως ξενέρωτα, διαφανή, συρόμενα πορτάκια, αλλά με δυο μαύρα «καπάκια» που τα σήκωνες κι έβγαινε… ατμός απ’ την κατάψυξη. Και ό,τι έπιανες… ΕΒΓΑ, ΔΕΛΤΑ. Αργότερα η Algida. Πιο σπάνια, ΑΣΤΥ και ΑΓΝΟ. Και οι τότε ετικέτες – μύθοι τους˙ τόσα χρόνια κι αρνούνται να περάσουνε στη λήθη των σημερινών 40something. Το top-10 που ακολουθεί είναι απλά το πρώτο. Πολλά τα καλοκαίρια (και οι μνήμες) για ένα μόνο part…

1.Lucky Cup (ΔΕΛΤΑ)

Άνοιγες τ’ αλουμινόχαρτο στον πάτο του και… τσουπ! Δωράκι! Ανάσκελο. Όχι κάτι φοβερό. Πλαστικό αυτοκινητάκι, ζωάκι, αεροπλάνο… Ήταν, όμως, δώρο. Έκπληξη. Κι έφθανε. Η γεύση του; I will… laugh you (θα σας γελάσω, σε άπταιστα εγγλέζικα Καμπιέλου). Για το δώρο τ’ αγοράζαμε. Τα άλλα, αμελητέα.

2.Manhattan (EΒΓΑ)

Κυπελλάκι – μύθος των choco – fans, με cover την αμερικάνικη σημαία. «Μέτραγε» τότε, μη νομίζεις…  Φουλ στη σοκολάτα, με έξτρα κόκκους (σοκολάτας) στην πάνω στρώση του και διάσπαρτα σταγονίδια στερεοποιημένης σοκολάτας -οποία έκπληξις!- στο εσωτερικό. Το λίγωμα, του λιγώματος, ω λίγωμα…

3.Σικάγο / Chicago (ΔΕΛΤΑ / ΕΒΓΑ)

Το πρωτομάθαμε (ΔΕΛΤΑ) με… ελληνική εσάνς («Σικάγο»). Η ΕΒΓΑ το έκανε… διεθνές! Κυπελλάκι – Αλ Καπόνε, με choco βάση (+ «τούφες» βανίλιας γύρω – γύρω) απ’ τα καλά best sellers εποχής, διέπρεψε και διαφημιστικά: το «Πω, Πω… Σικάγο γίναμε» του Αθηνόδωρου Προύσαλη, έμεινε στην ιστορία.

4.Grillo (ΔΕΛΤΑ)

Κι από δίπλα, «Turbo» (ΕΒΓΑ) και «Poco – Pico» (ΑΓΝΟ) – «Calipo» (Αlgida), οι πρόγονοί σου. Ο μύθος του «σπρώξε – γλύψε» (ok, με το συμπάθιο). Γρανίτες (πορτοκάλι – λεμόνι – φράουλα, σε «σωληνάτο» χαρτί, αρεστές και στον… μπαμπά! Απ’ τα πιο οικονομικά, βλέπεις, παγωτά του εμπορίου. Πλην value…

5.Τόγκο (ΕΒΓΑ)

Ξυλάκι – μπανάνα, σε… Africa mood και σχήμα μισοφέγγαρου με ψυχολογικά (κοινώς, ζαβού), στη μέση σχηματισμένη μια smily, σοκολατένια μούρη και τραγανή, choco κορυφή (έλα, πες αλήθεια… από αυτήν ξεκίναγες να μασουλάς). Η ρεκλάμα «Τόγκο μπανάνα, όλο μπανάνα», όχι ουδέποτε θεωρήθηκε… σόκιν!

6.Τρελή πατούσα (ΕΒΓΑ)

Μπανάνα εσύ; Φράουλα εγώ. Και τι φράουλα! Σε σχήμα ποδαρίλας και με σοκολατένια δάκτυλα που τα «σακάτευες» ένα – ένα. Όταν το πόδι έμενε… κουλό, πετσόκοβες το υπόλοιπο. Αν προλάβαινες: έλιωνε γρήγορα. Μεγαλώνοντας, τ’ αγόραζες κρυφά. Κοτζάμ, πια, άντρας, να (σε δουν να) τρως τα… ροζουλιά;

7.Texas (AΓΝΟ)

Ok, βασικά μας άρεσε η ρεκλάμα – έπος του Χάρυ Κλυνν: «Μιχαλάκη! Όχι στα βαθιά, παιδί μου…». Τίμιος, πάντως, πύραυλος (βανίλια – σοκολάτα), απ’ τις δυνατές «ταμπέλες» της ΑΓΝΟ και σίγουρα νικητής στη μάχη των… μικρομεσαίων, κόντρα στον «Jumbo» της ΑΣΤΥ. Μαζί κυκλοφόρησαν. Το ’86.

8. Νumber One (ΕΒΓΑ)

Στα δικά μας, πάντως, γούστα, στην κατηγορία «πύραυλος» ένας ήταν ο… άρχοντας. To πρώτο «No1» της πιάτσας, που μοίραζε λιγούρες (η… Παπαρίζου ήρθε αργότερα), απ’ τις πιο επιτυχείς, εμπορικά, ετικέτες της ΕΒΓΑ κι ας μην ήταν μεγέθους… μονοκατοικίας στο Καμπιέλο, όπως άλλοι των καιρών.

9.Magnum (ΔΕΛΤΑ)

Η… πυραυλονίκητη απάντηση της ΔΕΛΤΑ – και η παντοτινή της ναυαρχίδα («Να φύγετε, κύριε, να πάτε αλλού!»). Κάτι σαν την… ξεδέρφη του «Cornetto» της Algida, με αξέχαστο χαρακτηριστικό το… choco – καρούμπαλο στην κορυφή. Βγήκε και σ’ άλλες version (π.χ. φράουλα). Αλλά σαν την κύρια, καμία…

10.Trinita (ΕΒΓΑ)

Πιθανόν, το καλύτερο κυπελλάκι όλων των εποχών! Η διαδικασία ν’ ανοίξεις το (χάρτινο) καπάκι, να «σπάσεις» τη σοκολάτα με τα ξηροκάρπια και να περάσεις στις τρεις γεύσεις (βανίλια, κακάο, μόκα με τριμμένο φουντούκι), ιερή! Πριν από λίγα χρόνια, η ΕΒΓΑ το ξανάβγαλε. Και κύλισε αβίαστα ένα δάκρυ…