Το υπέροχο αφιέρωμα της Finos Film στη Ρένα

Οι υπεύθυνοι του αρχειακού υλικού της F.F. και το αφιέρωμα στη Βλαχοπούλου.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΣΥΜΦΩΝΑ με τον αστικό μύθο, όταν ο Δαλιανίτης πρωτοέθεσε ζήτημα συμμετοχής της σε παραγωγή του Φίνου (εντυπωσιασμένος απ’ τη συμμετοχή της στη θρυλική «οδό Ονείρων» / Χατζηδάκις, στο «Μετροπόλιταν»), ο μέγας Φοιλοποίμην έβγαλε, αρχικά, διστακτικότητα. Δεν ήταν, θεωρούσε, «αρκούντως εμπορική». Ανατρέχοντας στις (μόλις) δύο προηγούμενες κινηματογραφικές της εμφανίσεις: τις «Πρωτευουσιάνικες Περιπέτειες» (του ’56) και το «Όταν λείπει η γάτα» (του ’61).

Ο ΔΑΛΙΑΝΙΔΗΣ, πάλι, επέμενε. Η ιδέα του να μπάσει στα εγχώρια πράγματα το μιούζικαλ –με το εμβληματικό «Μερικοί το προτιμούν κρύο», του ’62–  «έδενε» ιδανικά με τα διαπιστευτήρια της μπριόζας Κερκυραίας στο σανίδι και στο πάλκο. Κι ο Φίνος πείστηκε.

ΟΤΑΝ, λίγο μετά, την άκουσε να τραγουδάει,  συνεχίζει ο urban myth, της πρότεινε απλά αυτό: ισόβιο συμβόλαιο.

ΔΕΝ ΙΣΧΥΣΕ – απόδειξη, η αποχώρησή της, το ’66, για τους Καραγιάννη – Καρατζόπουλο («Βίβα Ρένα», «Βουλευτίνα», «Ζηλιάρα»). Αλλά στη διαχρονικότητα του μύθου, Ρένα Βλαχοπούλου και Finos Film συνδέθηκαν, αιώνια, με άρρηκτους δεσμούς. «Κάτι να καίει», «Κορίτσι για φίλημα», η «Χαρτοπαίκτρα», «Φωνάζει ο κλέφτης», «Ραντεβού στον αέρα», (και μετά την επιστροφή του ’70) «Παριζιάνα», «Μια τρελή, τρελή σαραντάρα», «Μια Ελληνίδα στο χαρέμι», «Η Κόμισσα της Κέρκυρας», «Η θεία μου η χίπισσα»…

Σ’ ΑΥΤΟ το πλαίσιο, τα τελευταία χρόνια, τέτοιες μέρες -28 (η φερόμενη γενέθλια ημερομηνία της, 1917) και 29 Ιουλίου (η απώλεια, 2004)- οι διαχειριστές της σελίδας / υλικού της Finos Film, δε λησμονούν. Αναρτώντας το δικό τους video αφιέρωμα στη μεγάλη Κερκυραία.

ΤΟ ΕΠΡΑΞΑΝ και φέτος. Μαζί με δυο κουβέντες…

«Ο όρος “κωμωδία” έχει ταυτιστεί με το όνομά της και δίκαια έχει κερδίσει τον τίτλο της καλύτερης κωμικού της χώρας μας. Πολυτάλαντη, πολύπλευρη, αυθεντική και μπριόζα, η Ρένα Βλαχοπούλου ήταν και θα είναι ένα σπάνιο διαμάντι του ελληνικού κινηματογράφου, αφού ακόμη και από εκεί ψηλά, συνεχίζει να σκορπά χαρά…»