17.9 C
Corfu
Παρασκευή, 30 Σεπτεμβρίου, 2022

Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας τιμά τον Ολυμπιονίκη Στέφανο Ντούσκο

Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας έχει την τιμή να φιλοξενεί την εβδομάδα αυτή, τον κερκυραϊκής καταγωγής (η μητέρα του κατάγεται από την Κασσιόπη) Ολυμπιονίκη Στέφανο...

Open Call – Ionian Contemporary Animation Festival ICONA 2022 από το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας 

Σκοπός του Ionian Contemporary Animation Festival ICONA 2022 είναι η ανάδειξη των καλύτερων ταινιών animation από όλο τον κόσμο. Το φεστιβάλ έχει επίσης ως στόχο να...

Ημερίδα για το περιβάλλον από το Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι

Περιβάλλον SOS Ημερίδα στο Εργατικό Κέντρο της Κέρκυρας με εισηγήσεις και συζήτηση γύρω από σημαντικά περιβαλλοντικά ζητήματα τοπικού και ευρύτερου χαρακτήρα Διοργάνωση: • Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι της...

Η Yvette Manessis Corporon μας παρουσιάζει τα βιβλία της

ΤΟ ΙΟΝΙΟ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022 Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας. Ώρα έναρξης: 18.00 Η Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέας Yvette Manessis Corporon παρουσιάζει τα βιβλία της και διαβάζει...

Π. Γάλλιας: Δεν θέλω το νησί μου, νησί του κάποτε

Προετοιμάζοντας τη γιορτή για τη βραδιά της 10ης Αυγούστου, ήρθα σε επαφή με πολλούς από τους ανθρώπους που προσφέρουν στον τόπο μου. Λόγιους και καλλιτέχνες, που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στα γράμματα και στην τέχνη αλλά και ανθρώπους του μόχθου, που ζουν όλη τους τη ζωή στη θάλασσα.

Τους άκουγα με δέος να μιλάνε για την ιστορία του τόπου μου. Για νύχτες αυγουστιάτικες. Για καντάδες. Για μεθυσμένους βαρκάρηδες που τραγουδούσαν μεσοπέλαγα πάνω σε μαούνες. Ή για πομπές από στολισμένες βάρκες. Για λεμβωδίες. Για βαρκαρόλες… Για εικόνες του χτες.

Εικόνες και γεγονότα που με το πέρασμα του χρόνου μάλλον είχαν εξιδανικευτεί στο μυαλό μου και που τώρα, με την άμεση εξιστόρηση των ανθρώπων που τις έζησαν, που τις έφτιαξαν, άρχισαν να παίρνουν τις σωστές τους διαστάσεις.

Αναγνώρισα πίσω από την ρομαντική θολούρα της απόστασης, τον κόπο, την προσφορά, αλλά και τις αστοχίες, τα λάθη. Εκείνες οι δράσεις δεν ήταν τέλειες. Δεν ήταν ιδανικές. Αλλά μας αποκαλύπτονταν όμορφες. Γιατί ήταν αυθόρμητες. Σχεδόν ενστικτώδεις. Μίλαγαν τη γλώσσα της εποχής τους. Αντικατόπτριζαν το παρόν τους. Και κυρίως, έδιναν χαρά.

Και αναρωτήθηκα για το σήμερα: Μήπως έχουμε γίνει το νησί του κάποτε; Μήπως δεν ονειρευόμαστε πια, αλλά μόνον αναπολούμε; Μήπως έχουμε πάψει να διεκδικούμε και αρκούμαστε στις δάφνες – τις πικροδάφνες μάλλον – του παρελθόντος; Μήπως τελικά αφεθήκαμε στο μέτριο, στο ελάχιστο ή και στο καθόλου, και επιτρέπουμε στο ευτελές, στο δήθεν να κρατάει το τιμόνι;

Αλήθεια, μας αρκεί να βαυκαλιζόμαστε ότι κάποτε είμασταν πρώτοι; Μας αρκεί να φοράμε το ξεραμένο, πένθιμο στεφάνι του παρελθόντος;

Μας πείθουν αλήθεια, οι παράτες και τα ενδύματα – τάχαμου πιστά αντίγραφα άλλων εποχών, πριγκιπισσών και αρχόντων; Μας αρκούν οι θλιβερές αντανακλάσεις του πάλαι ποτέ κόσμου; Είμαστε ευχαριστημένοι με τα ανεπαρκή όσο κακόγουστα και αν είναι; Και πως γίνετε να μην τα ξεχωρίζουμε, αλλά να επιβραβεύουμε, χειροκροτούμε τα πάντα – όσο κακά και αν είναι – σαν να είναι αυτά που ποθούμε;

Τι θέλουμε αλήθεια; Μουσειακές, στείρες αναπαραστάσεις περασμένων εποχών, κάτι σαν μνημόσυνα αλλοτινών καιρών; Κάτι που να λέει πόσο όμορφα ήταν τότε και πόσο άσχημα είναι σήμερα; Ή κάτι που να μας δώσει χαρά; Κάτι που να γίνει έμπνευση;

Και τότε ήρθε σαν αστραπή η σκέψη των εκατοντάδων παιδιών μας που αγαπάνε τη μουσική, το χορό, το θέατρο! Και σκέφτηκα πως έχουμε υποχρέωση να τους προσφέρουμε πολύτιμη γνώση. Όραμα. Ποίηση. Ομορφιά. Ποιότητα. Έμπνευση. Χαρά. Όχι με ότι πρόχειρο μας βρίσκετε, αλλά με ότι σπουδαίο.

Αποφάσισα τότε, να σταθώ ελεύθερος από ταμπού. Να εμπνευστώ από ότι όμορφο έρχεται από χτες αλλά κυρίως να εστιάσω στον τόπο μου όπως είναι σήμερα. Και να ονειρευτώ πως θα τον ήθελα αύριο.

Και άρχισαν τότε να με πυρπολούν χίλιες δυο εικόνες. Χίλια δυο όνειρα. Όμορφες εικόνες του σήμερα. Πανέμορφες εικόνες του αύριο.

Και με τη σκέψη των παιδιών μας, πήρα δύναμη και Θεέ μου, πόσο θα ήθελα να ανέβω στην κορφή του Φρουρίου μας και να φωνάξω με όλη τη δύναμη της ψυχής μου, για να ακουστεί στον ουρανό τον απέραντο:

Το νησί μου δεν είναι νησί του κάποτε. Το νησί μου είναι νησί του σήμερα! Το νησί μου είναι νησί του αύριο!

ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας τιμά τον Ολυμπιονίκη Στέφανο Ντούσκο

Ο Δήμος Βόρειας Κέρκυρας έχει την τιμή να φιλοξενεί την εβδομάδα αυτή, τον κερκυραϊκής καταγωγής (η μητέρα του κατάγεται από την Κασσιόπη) Ολυμπιονίκη Στέφανο...

Open Call – Ionian Contemporary Animation Festival ICONA 2022 από το Τμήμα Τεχνών Ήχου και Εικόνας 

Σκοπός του Ionian Contemporary Animation Festival ICONA 2022 είναι η ανάδειξη των καλύτερων ταινιών animation από όλο τον κόσμο. Το φεστιβάλ έχει επίσης ως στόχο να...

Ημερίδα για το περιβάλλον από το Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι

Περιβάλλον SOS Ημερίδα στο Εργατικό Κέντρο της Κέρκυρας με εισηγήσεις και συζήτηση γύρω από σημαντικά περιβαλλοντικά ζητήματα τοπικού και ευρύτερου χαρακτήρα Διοργάνωση: • Εναλλακτικό Πολιτιστικό Εργαστήρι της...

Η Yvette Manessis Corporon μας παρουσιάζει τα βιβλία της

ΤΟ ΙΟΝΙΟ ΕΜΠΝΕΕΙ ΤΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ Παρασκευή 30 Σεπτεμβρίου 2022 Δημοτική Πινακοθήκη Κέρκυρας. Ώρα έναρξης: 18.00 Η Ελληνοαμερικανίδα συγγραφέας Yvette Manessis Corporon παρουσιάζει τα βιβλία της και διαβάζει...

Movie Time: “Η DC λεγεώνα από τα σούπερ- κατοικίδια (μεταγλ.)

Αυτή την εβδομάδα στα Victoria Cinemas Ορφέας Υπόθεση: Ήρθε η ώρα να συνδυαστούν σε μία απολαυστική περιπέτεια κινουμένων σχεδίων δύο ακαταμάχητα στοιχεία: τα κατοικίδια και...