Ιωσήφ Μποτετζάγιας: “Επιτέλους τέλος στο αίσχος της εγκατάλειψης των ζώων συντροφιάς”

Γράφει ο Ιωσήφ Μποτετζάγιας 

(Πρόεδρος του Συλλόγου Μέριμνας Απροστάτευτων Ζώων “Κιβωτός” Μυτιλήνης) 

(Καθηγητής στο Τμήμα Περιβάλλοντος, Πανεπιστήμιο Αιγαίου & Επισκέπτης Καθηγητής στο Τμήμα Ιστορίας, Ιόνιο Πανεπιστήμιο)

“Ένας καλός νόμος που βάζει τέλος στο αίσχος της εγκατάλειψης των ζώων συντροφιάς“

Γύρω στα 1690, ο Τσουναγιόσι Τοκουγκάβα, Σογκούν (στρατιωτικός δικτάτορας) της Ιαπωνίας, διέταξε να καταγραφούν όλα τα σκυλιά της χώρας. Ο λόγος ήταν απλός: η Ιαπωνία μαστιζόταν από αγέλες «αδέσποτων» σκυλιών που δημιουργούταν από τα ανεπιθύμητα κουτάβια που οι ιδιοκτήτες τους πετούσαν στους δρόμους.

Σχεδόν 350 χρόνια μετά και 9.400 χιλιόμετρα μακρυά, στην Ελλάδα, η κατάσταση είναι ακριβώς η ίδια. Υπολογίζεται ότι στην Ελλάδα υπάρχουν τουλάχιστον 1.000.000 αδέσποτα ζώα κι ένα μεγάλο μέρος τους προέρχεται από «ανεπιθύμητα» ιδιόκτητα ζώα.

Στη Λέσβο, μόνο μία οργάνωση, η ΚΙΒΩΤΟΣ Μυτιλήνης, έχει καταγράψει «τουλάχιστον» 1.700 εγκαταλείψεις ιδιόκτητων κουταβιών (όχι ενήλικων σκύλων) μέσα στην τελευταία δεκαετία. Πολλαπλασιάστε αυτό το νούμερο με όσα ΔΕΝ καταγράφηκαν και με τους Δήμους της χώρας και θα έχετε μια εικόνα.

Ο πρόσφατος Ν.4830/2021 προσπαθεί να βάλει ένα τέλος στο αίσχος της εγκατάλειψης των ζώων συντροφιάς. Πλέον οι ιδιοκτήτες κατοικιδίων ζώων (σκύλοι και γάτες) είμαστε υποχρεωμένοι είτε να στειρώσουμε το ζώο μας είτε να αποστείλουμε δείγμα DNA του ζώου μας (διαμέσου του κτηνιάτρου) στην ειδική βάση που έχει δημιουργηθεί, ώστε να εντοπιστεί εκείνος/η που θα πετάξει τα νεογέννητα ζώα του στο δρόμο.

Σύσσωμη η φιλοζωική κοινότητα στάθηκε υπέρ αυτού του μέτρου. Με άλλα λόγια, όλοι εκείνοι οι άνθρωποι για τους οποίους η γέννηση ενός νέου κουταβιού ή γατιού σημαίνει κατάθεση του ελεύθερου χρόνου τους και δαπάνη χρημάτων από το υστέρημά τους, αγωνία για να βρεθεί φιλοξενία για το ζωάκι, αγώνας για να βρεθεί μια υπεύθυνη υιοθεσία.

Αντίθετοι στάθηκαν όλοι εκείνοι για τους οποίους η γέννηση ενός νέου κουταβιού ή γατιού σημαίνει έσοδα από την απαραίτητη περίθαλψή του (όπως ο Πανελλήνιος Κτηνιατρικός Σύλλογος, το συνδικαλιστικό όργανο των ελεύθερων επαγγελματιών και μισθωτών κτηνιάτρων), κέρδος από την πώλησή του (όπως οι σύλλογοι των εκτροφέων) ή την απόκτηση ενός νέου «εργαλείου» για το «χόμπυ» τους (όπως η Κυνηγετική Συνομοσπονδία Ελλάδος).

Είμαι ένας από αυτούς τους ιδιοκτήτες ζώων συντροφιάς οι οποίοι δεν αφήσαν ποτέ κανένα το ζώο τους να γεννοβολάει πιστεύοντας ότι «θα βρεθούν σπίτια» και ούτε διανοήθηκαν να αφήσουν κάποιο κατοικίδιο τους στο δρόμο. Αλλά καλούμαι να επωμιστώ ένα οικονομικό βάρος, για να αντιμετωπιστεί ένα πρόβλημα το οποίο ούτε δημιούργησα ούτε πρόκειται να συμβάλω σε αυτό, την εγκατάλειψη των ιδιόκτητων ζώων.

Και, όμως, τις επόμενες ημέρες θα πάω μαζί με τον σχεδόν 12χρονο τετράποδο φίλο μου, τον Μπλάνκο -ένα πάλαι ποτέ ιδιόκτητο κουτάβι που πετάχτηκε στους δρόμους της Καλλονής Λέσβο- για να δώσει δείγμα DNA. Και θα το κάνω με χαρά! Γιατί; Γιατί, όπως έλεγε ο Πλάτωνας, ότι «οι νόµοι θεσπίζονται αφενός για τους καλούς ανθρώπους, για να τους διδάξουν δηλαδή µε ποιο τρόπο…θα συμπεριφέρονται σωστά ο ένας προς τον άλλο και αφετέρου για τους ανθρώπους που δεν έχουν παιδεία και δεν επιθυμούν να συμμορφώνονται…ώστε να μην είναι πρόθυμοι να κάνουν το κακό» (Νόμοι , Θ, 880).

Και μετά από σχεδόν 20 χρόνια συμμετοχής μου σε μια φιλοζωική οργάνωση, έχοντας ξοδέψει άπειρες ώρες και χιλιάδες ευρώ για την προστασία των ζώων, έχοντας έρθει αντιμέτωπος με κάθε μορφή παθητικής κι ενεργητικής κακοποίησης ζώων συντροφιάς από «ιδιοκτήτες» της συμφοράς, δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο τρόπο για να σταματήσουμε όλους εκείνους οι οποίοι «είναι πρόθυμοι να κάνουν το κακό» στα απροστάτευτα ζώα (τους) εξόν από όσα προβλέπει η νέα νομοθεσία.