Το “Αγριοπέλαο” του Μιχάλη Αγάθου κυκλοφορεί στα βιβλιοπωλεία

Το λυρικό πεζογράφημα “Αγριοπέλαο” του Μιχάλη Αγάθου, κυκλοφορεί πλέον στα βιβλιοπωλεία από τις εκδόσεις ΛΟΡΑΝΔΟΥ, με επιμέλεια της Ελένης Μαρτζούκου και της Κατερίνας Τσαμπά.

Ο συγγραφέας γράφει σε σημείωμά του σχετικά με το βιβλίο:

“Το έργο κοσμεί με το προλόγισμα του ο μεγάλος των ελληνικών γραμμάτων (και μεγάλος στις καρδιές μας) Θεοδόσης Πυλαρινός, Ομότιμος Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου. Μεγάλη η τιμή και τον ευχαριστώ θερμά!

Θα χρησιμοποιήσω τα λόγια του ιδίου, που αποδίδουν εξαίσια τα νοήματα του έργου:

…Μια βάρκα, εξουθενωμένη από τον καιρό, φθαρμένη από τον χρόνο, παροπλισμένη αλλά ψυχικά δυνατή, διηγείται την ιστορία της, την παθιασμένη αγάπη της για το υγρό στοιχείο, για την περιπέτεια και τον κίνδυνο της αναζήτησης, για τις ευτυχισμένες στιγμές της, αφηγούμενη, ως εκπρόσωπος στην ουσία του ψαρά αφεντικού της, ο οποίος συμμετέχει ως βουβό πρόσωπο, τη ζωή εκείνου μέσα από τη δική της αμφίβια εμπειρία, διήγηση στην οποία συμμετέχει σύσσωμος ο μαγικός κόσμος της θάλασσας, οι οργανισμοί της, τα ψάρια της, τα θαλασσοπούλια, ο βυθός της, οι αέρηδες και οι σπιλιάδες της. Παράλληλα αφήνει να διαχυθεί ο πόνος του γερασμένου, του απόμαχου ψαρά, ενώ στη μεγάλη εικόνα διαγράφεται το σφιχτοδέσιμο του ανθρώπου της θάλασσας με το νερό, την αστέρευτη αυτή πηγή της ζωής. Και μεταφορικά όμως ο Αγάθος διαγράφει νοερά το ταξίδι στους ωκεανούς της ζωής, την περιπλάνηση, την απόλαυση, τη δοκιμασία, καθώς και το πικρό προαίσθημα του τέλους της διαδρομής.

Νηρηίδες και θαλάσσιοι μύθοι, θεοί και δαίμονες από την αρχαιότητα, μικρές εμβόλιμες ιστορίες από τον υδρόβιο κόσμο, έθιμα και ήθη ναυτικά, αναφορές της ανθρώπινης τέχνης και των τεχνικών για την προσέγγιση του κόσμου αυτού καθιστούν το ανάγνωσμα ελκυστικό. Και είναι δοσμένα όλα αυτά με μια εξίσου ελκυστική γλώσσα, ευρηματική στις αποδόσεις της, προκλητική της περιέργειας για την ομορφιά της.

Είναι ένας ύμνος λοιπόν το βιβλίο του, ένα σύνθεμα θαυμασμού, έρωτα και νοσταλγίας για τη θάλασσα και τη στενή σχέση της με τον άνθρωπο”.

Θ. Πυλαρινός

Διαβάστε επίσης: Η Κέρκυρα του Μιχάλη Αγάθου