11/8/1716: Ο Άγιος Σπυρίδωνας σώζει την Κέρκυρα από τους Οθωμανούς

Το 1715 ο καπουδάν Χοντζά πασάς, αφού κατέκτησε την Πελοπόννησο, κατά διαταγή του σουλτάνου προχωρεί για να καταλάβει και τα Επτάνησα που βρισκόντουσαν κάτω από την Ενετική κυριαρχία και πρώτη απ’ όλα τα νησιά την Κέρκυρα.

Τον Ιούνιο του 1716 η τουρκική στρατιά με επικεφαλής το σκληρό στρατηγό της, πολιόρκησε την Πόλη της Κέρκυρας και από την ξηρά και από τη θάλασσα. Οι υπερασπιστές Έλληνες και Βενετσιάνοι, υπό την αρχηγία του γερμανού κόμη Γιόχαν Ματίας φον ντερ Σούλενμπουργκ, αγωνιζόντουσαν απεγνωσμένα για να σώσουν την Πόλη.

Τα γυναικόπαιδα, μαζεμένα στον Ιερό Ναό του Αγίου Σπυρίδωνα μαζί με τους γέρους κι όσους δεν μπορούσαν να πάρουν όπλα προσεύχονται και τελούν συνεχείς παρακλήσεις στον Άγιο.

Αφού πέρασαν 50 μέρες οι εχθροί αποφάσισαν να συγκεντρώσουν όλες τις δυνάμεις τους και να κτυπήσουν με πιο πολλή μανία την Πόλη. Προβάλλουν δελεαστικές υποσχέσεις, για να πετύχουν κάποια προδοσία και ταυτόχρονα κάνουν προτάσεις στους υπερασπιστές να παραδοθούν, αν θέλουν να σωθούν.

Ξημέρωσε η 10η Αυγούστου. Κάτι ασυνήθιστο για την εποχή παρατηρείται την ήμερα αυτή από το πρωί. Ο ουρανός είναι σκεπασμένος με μαύρα πυκνά σύννεφα και πριν το μεσημέρι ξεσπάει τρομερή καταιγίδα. Νύχτωσε κι ακόμη έβρεχε. Αποτέλεσμα της κακοκαιρίας αυτής ήταν να μην πραγματοποιηθεί καμιά επιθετική προσπάθεια.

Τα ξημερώματα της 11ης Αυγούστου συνέβη κάτι το εκπληκτικό, το αναπάντεχο. Μια περίπολος που έκανε αναγνωριστικές επιχειρήσεις, για να εξακριβώσει από που οι εχθροί θα επιτίθεντο, βρήκε τα χαρακώματα των Τούρκων γεμάτα νερό από τη βροχή και πολλούς Τούρκους στρατιώτες πνιγμένους μέσα σ’ αυτά. Νεκρική σιγή βασίλευε παντού. Στο μεταξύ ξημέρωσε για καλά. Οι χρυσές ακτίνες του ήλιου πέφτουν στη γη και χαιρετούν την άγρυπνη Πόλη. Οι τηλεβόες σιγούν. Οι εχθροί δεν φαίνονται.

Όλη τη νύχτα ο θαυματουργός υπερασπιστής της Νήσου, ο Άγιος Σπυρίδωνας με τη μορφή καλόγερου, κρατώντας αναμμένο πυρσό και συνοδεία ουράνιας στρατιάς χτύπησε άγρια τους Αγαρηνούς, τους διέλυσε και τους διεσκόρπισε. Αυτά ομολογούσαν οι ίδιοι οι Αγαρηνοί το πρωί που έφευγαν «χωρίς διώκον τος». Σωρεία τα πτώματα στην παραλία. Τα απομεινάρια της τούρκικης στρατιάς μαζεμένα στα λίγα πλοία που απέμειναν, φεύγουν ντροπιασμένα για την Κωνσταντινούπολη.

Η Κέρκυρα πανηγυρίζει. Ο πιστός λαός, μαζεμένος στην εκκλησία του Αγίου, δοξολογεί το Θεό και ψάλλει με δυνατή φωνή: «Δόξα τω σε δοξάσαντι Χριστώ… δόξα τω ενεργούντι δια σου… Ναι! δόξα στον Παντοδύναμο Χριστό, που σε δόξασε. Δόξα και σε σένα άγιε, που με τη χάρη Του ενεργείς τα τόσα θαύματα σου».

Η Κέρκυρα έγινε ο προμαχώνας ολόκληρης της Ευρώπης, ο υπερασπιστής Στρατάρχης Σχουλεμβούργος τιμήθηκε δια βίου από τη Βενετική γερουσία, η οποία με ψήφισμά της, στις 19 Μαρτίου 1717 μ.Χ., θέσπισε με νόμο την ετήσια λιτανεία του Ιερού Σκηνώματος, του Αγίου Σπυρίδωνος, να γίνεται κάθε χρόνο στις 11 Αυγούστου!

Για περισσότερα άρθρα της στήλης “ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΣΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΗ”, πατήστε ΕΔΩ