11/2/1923: Απεβίωσε ο Δημήτριος Θεοτόκης

Ο Δημήτριος Θεμιστοκλής Θεοτόκης γεννήθηκε στις 2 Μαΐου του 1874, στην Πόλη της Κέρκυρας από το Μάρκο Αλοΐσιο Θεοτόκη και την Αγγελική Πολυλά. Αποφοίτησε από τη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων το 1895 με το βαθμό του Ανθυπολοχαγού. Πολέμησε στους Βαλκανικούς Πολέμους. Αποστρατεύτηκε, για πολιτικούς λόγους, το 1917 κι επανήλθε στο στράτευμα το 1920.

Η «Ανεξάρτητος Μεραρχία» συστήνεται τον Ιούλιο 1921 με 10.358 επίλεκτους αξιωματικούς και οπλίτες, για να εκτελεί υψηλής σημασίας επιχειρήσεις. Ο Συνταγματάρχης (ΠΖ) Δημήτριος Θεοτόκης αναλαμβάνει Αρχηγός Πεζικού και προσωρινός Διοικητής της. Η Μεραρχία μεταφέρεται στη Μικρά Ασία, όπου εντάχθηκε στο Γ΄ Σ.Σ. Στις 23 Σεπτεμβρίου 1921, και ο Δ. Θεοτόκης ανέλαβε τη διοίκησή της. Η Μεραρχία μεταβαίνει στον υποτομέα Σεϊντή Γαζή-Άκ Ίν όπου παραμένει κι επιχειρεί από τις αρχές Νοεμβρίου 1921. Εκεί δέχεται, στις 13 Αυγούστου 1922 στις 04.30, αιφνιδιαστική σφοδρή επίθεση των τουρκικών δυνάμεων του Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ την οποία αποκρούει.

Όμως, με την κατάρρευση του μετώπου και τη σύμπτυξη των Α΄ και Β΄ Σ.Σ. λαμβάνει διαταγή να κινηθεί νότια, προς ενίσχυση του Β΄ Σ.Σ. Μετά από πορεία 2 ημερών, με νέα διαταγή, διατάσσεται να κινηθεί προς Ουσάκ μέσω Γκεντίζ. Φτάνοντας στο Γκεντίζ, γίνεται γνωστό ότι το Ουσάκ έχει καταληφθεί από τον τουρκικό στρατό. Ο Δημήτριος Θεοτόκης συγκαλεί πολεμικό συμβούλιο της Μεραρχίας, το οποίο αποφασίζει κίνηση προς Δυσμάς, με στόχο η Μεραρχία να καταλήξει στο Δικελί. Η κάθοδος “των νεωτέρων Μυρίων” έχει ξεκινήσει.

Η πορεία που επιλέγει (Αλαγιούτ, Κινίκ Βεράν, Ιντίς, Γκεντίζ, Σιμάβ, Σιντιργί, Γκελενμπέ, Κιρκ Αγάτς, Σόμα, Νότια της Περγάμου, Δικελί) αποδεικνύεται σωτήρια όχι μόνο για τη Μεραρχία αλλά και για τους Ελληνικούς και Αρμενικούς πληθυσμούς της περιοχής. Μεταξύ του Σιντιργί και του Γκελενμπέ, προστίθενται στη Μεραρχία 4.000 πρόσφυγες. Στο Κιρκ Αγάτς περί τους 1.000. Τέλος στο Δικελί περιμένουν άλλοι 3.000. Καθ’ όλη τη διάρκεια της πορείας αυτής, η Μεραρχία μάχεται με τουρκικό τακτικό και άτακτο στρατό, προστατεύοντας παράλληλα τους πρόσφυγες και περιθάλποντάς τους.

Την 1η Σεπτεμβρίου 1922, ολοκληρώνεται επιτυχώς η διεκπεραίωση της Ανεξαρτήτου Μεραρχίας με όλο της το υλικό και τους πάνω από 8.000 πρόσφυγες στη Μυτιλήνη. Να σημειωθεί ότι κατά την κάθοδό της προς τα Μικρασιατικά παράλια, πέραν των προσφύγων, η Μεραρχία ενσωματώνει τμήματα του Ελληνικού Στρατού τα οποία συναντά, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το 32ο Σύνταγμα Ευζώνων.

Ο Δημήτριος Θεοτόκης, τέθηκε σε αυτεπάγγελτο διαθεσιμότητα το Δεκέμβριο 1922 βάσει του Β.Δ. 269 της 1ης Δεκεμβρίου 1922 λόγω των φρονημάτων του και της αντίθεσης του προς το κίνημα του 1922 και απεβίωσε στις 11 Φεβρουαρίου 1923, σε ηλικία 49 ετών εξ’ αιτίας νόσου απότοκου των κακουχιών και κινδύνων της στρατιωτικής υπηρεσίας του στο διάστημα 1921-1922. Μετά θάνατον, του απονεμήθηκαν οι βαθμοί του Υποστράτηγου (1952), του Αντιστράτηγου (1970) και τελικά το 2017 το στρατόπεδο Τ.ΕΘ Κέρκυρας ονομάζεται  «Στρατόπεδο Στρατηγού Δημητρίου Θεοτόκη».

Πηγή: Αναγνωστική Εταιρία Κερκύρας