“Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”: Ένα ταξίδι ψυχής στις μνήμες & στις ρίζες

Γράφει ο Πέτρος Γάλλιας (Σκηνοθέτης–Χορογράφος & Καλλιτεχνικός Διευθυντής του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κέρκυρας)

“Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”: Ένα ταξίδι ψυχής στις μνήμες και στις ρίζες. Σε όσα αγαπάμε για τον Άνθρωπο και την Ελευθερία.

Πρωτοδιάβασα τον θεϊκό λόγο του Σολωμού στα πρώτα χρόνια της εφηβείας. Στο Νησί μου. Συγκλονίστηκα. Ήταν σαν να μετάγγισε στο αίμα μου όλη την αγωνία αλλά και την ομορφιά του αγώνα. Για ελευθερία. Για ζωή.

Λίγα χρόνια αργότερα άκουσα την “Κατά Μαρκόπουλο Κοσμική Λειτουργία των Ελεύθερων Πολιορκημένων” κι ένιωσα το ρίγος του Ανθρώπου. Του Συμπαντικού Ανθρώπου. Που μάχεται να ζήσει. Που αγώνα διαπράττει προς την Ελευθερία. Και ήταν σαν να πυκνώνονταν μέσα από τη θεϊκή μουσική, όλα εκείνα που φώλιαζαν στην ψυχή μου και μένανε άμορφα. Σιωπηλά. Αμήχανα μπροστά στο μέγεθος και την Ιερότητα του Σολωμικού λόγου. Ο λόγος είχε γίνει ήχος. Κραυγή. Τραγούδι. Μυσταγωγία.

Στα πρώτα χρόνια της χορογραφικής μου ζωής, μου δόθηκε η χάρις να χορογραφήσω ολόκληρο το έργο και να χορέψω τον “Έρωτα” σε μια Ιστορική παράσταση στην Λάρνακα της Κύπρου. Σε μια σκηνή που εκτός από την τοπική χορωδία, τους μουσικούς και τους σολίστες, ήταν πλημμυρισμένη από στρατευμένα ελληνόπουλα. Φαντάρους.

Και το έργο έμενε πάντα στη σκέψη μου, πολύτιμο όνειρο προς εκπλήρωση.

Μερικά χρόνια πριν εκμυστηρεύτηκα το όνειρο στη διευθύνουσα σύμβουλο της Ένωσης Επτανήσων Ελλάδας, την Ελένη Κονοφάου, η οποία με ενθουσιασμό το αγκάλιασε. Έτσι πέρσι τον Μάιο με την Ένωση Επτανησίων Ελλάδας, βάλαμε στόχο να το πραγματοποιήσουμε τιμώντας με σεβασμό τα 200 χρόνια από την Έξοδο του Μεσολογγίου.

Το όνειρο ενστερνίστηκαν αμέσως ο καλλιτεχνικός διευθυντής του “Ολύμπια” Τάσης Χριστογιανόπουλος, η πρώην πρόεδρος του ΟΠΑΝΔΑ Ελένη Ζωντήρου και η νυν πρόεδρος Ρωξάνη Μπέη, μαζί με τα αντίστοιχα Διοικητικά Συμβούλια.

Το αγκάλιασε αμέσως και ο μαέστρος μας ο Μύρωνας Μιχαηλίδης, ένα πρωινό στο Πολιτιστικό Κέντρο Ηρακλείου όπου είναι καλλιτεχνικός διευθυντής, που ανάμεσα στις πρόβες μας του είπα για το όνειρο.

Μοίρα ευλογημένη με έφερε ξανά στο Νησί μου κι έτσι μοιράστηκα το όνειρο με τον πρόεδρο Γιώργο Λυκίσσα και το Διοικητικό Συμβούλιο του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. της Κέρκυρας, που με ενθουσιασμό έκαναν αμέσως και δικό τους το όραμα.

Ευγνωμοσύνη για τους σολίστες μας Γιάννη Χριστόπουλο, Θοδωρή Νικολάου και Παντελή Κοντό, την αφηγήτριά μας Στέλλα Παπαδημητρίου, τους μουσικούς της Συμφωνικής Ορχήστρας και τους χορωδούς της Χορωδίας του Δήμου Αθηναίων, αλλά και όλων των εργαζομένων-διοικητικών και τεχνικών, του ΟΠΑΝΔΑ, της Ε.Ε.Ε. και του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Χωρίς την αγάπη και την πίστη τους δύσκολα θα πραγματοποιούνταν το όνειρο.

Τέλος ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους μας στην οικογένεια και θεματοφύλακα του έργου του μοναδικού Γιάννη Μαρκόπουλου, τη σύντροφο της ζωής του, Βασιλική Λαβίνα Μαρκοπούλου και την κόρη του Ελένη Λέγκα Μαρκοπούλου.

Αδέρφια, ας βιώσουμε σήμερα μαζί αυτό το σπουδαίο έργο. Και ίσως νικήσουμε -έστω για λίγο- τη βαρύτητα της γης.

Διαβάστε επίσης:

“Οι Ελεύθεροι Πολιορκημένοι”: Συμπαραγωγή του ΔΗΠΕΘΕΚ στην Αθήνα

Η Κέρκυρα του Πέτρου Γάλλια