“Κέρκυρα αλά Παλαιά…” από τη ΦΕΚ στην Πλατεία Αγίας Ελένης

Η Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής καθιερώθηκε το 1982 στο Παρίσι και το όραμα του Γάλλου Υπουργού Πολιτισμού Ζακ Λανγκ ήταν να «βγάλει όλους τους μουσικούς στους δρόμους». Τιμώντας αυτήν την παρακαταθήκη και με αφορμή τον φετινό εορτασμό, η Φιλαρμονική Εταιρεία Κερκύρας εμφανίζει αντίστοιχα (σχεδόν) όλους τους μουσικούς της «στους δρόμους» και παρουσιάζει ένα 3ήμερο εκδηλώσεων.

Μέσα από 3 διαφορετικές συναυλίες, το κοινό καλείται να ακολουθήσει μια διαδρομή που ξεκινά από τις μουσικές αναμνήσεις και τις εικόνες μιας άλλης Κέρκυρας, συνεχίζεται στις ρίζες της ελληνικής λαϊκής παράδοσης και ολοκληρώνεται με τη δυναμική παρουσία της νέας γενιάς μουσικών, η οποία καλείται να διαφυλάξει και να εξελίξει αυτή την πολύτιμη πολιτιστική κληρονομιά.

Η πρώτη συναυλία της Μπάντας πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 19 Ιουνίου στην πλατεία της Αγίας Ελένης στο Καμπιέλο με τίτλο «ΚΕΡΚΥΡΑ αλά ΠΑΛΑΙΑ» και ήταν αφιερωμένη σε μελωδίες που σημάδεψαν το μουσικό παρελθόν της Πόλης.

Με πολύτιμο αρωγό τη Χορωδία Κερκύρας, το Σύνολο Νυκτών Εγχόρδων «CORDA NUOVA» και το Σύνολο Παραδοσιακής Μουσικής «Τ’ Αργαστήρι», το ρεπερτόριο ζωντάνεψε αγαπημένα μοτίβα και τραγούδια με το ρομαντικό και belcanto στοιχείο να δεσπόζουν.

Η επιλογή του χώρου σε μία εμβληματική γειτονιά της Παλιάς Πόλης που εξακολουθεί να διατηρεί τη γοητεία και την ηρεμία της «δικής μας» Κέρκυρας, συμβόλισε μεταξύ άλλων και τους άρρηκτους δεσμούς της Φιλαρμονικής με τους κατοίκους που αγάπησαν διαχρονικά την «κόκκινη». 

Μια βραδιά «για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι» υπό την μπαγκέτα του αρχιμουσικού και λάτρη της ντόπιας παράδοσης Σπύρου Προσωπάρη.

Σολίστ:

• Γιάννης Κούρκουλος, ακορντεόν
• Δημήτρης Γραμμένος και Νίκος Γιάννος, τρομπέτες

Προλόγισε η Ηρώ Λέλλα.

“Οι πλατείες της Κέρκυρας.

Με τις μπουκαμβίλιες και το γιασεμί. Με το νυχτολούλουδο και την υγρασία. Με τις μπουγάδες που απλώνονται από σπίτι σε σπίτι να γίνονται γέφυρες ανάμεσα στους ανθρώπους, το ιδιωτικό και το δημόσιο, τις λύπες και τις χαρές, το χθες και το σήμερα, το Κερκυραϊκό και το βενετσιάνικο…

Συνήθως φτάνουμε σε μια τέτοια πλατεία -ένα campiello, όπως θα έλεγαν οι Βενετσιάνοι- διασχίζοντας σκοτεινά καντούνια ή περνώντας κάτω από αψιδωτές καμάρες. Μόλις φτάσουμε, το βλέμμα απελευθερώνεται. Η αναπάντεχη εικόνα του ανοικτού δημόσιου χώρου εντυπωσιάζει τον επισκέπτη, τον περιηγητή, τον προσκυνητή εν τέλει -γιατί μια πόλη σαν την Κέρκυρά μας αξίζει να την προσεγγίζουμε σαν προσκυνητές. Με σεβασμό στον ιδιότυπο Επτανησιακό πολιτισμό, κράμα της ενετικής τέχνης και της βυζαντινής παράδοσης, που έχει να επιδείξει σπουδαία επιτεύγματα σε όλους τους τομείς των γραμμάτων και των τεχνών. Και απόψε, εδώ, στην πλατεία Αγίας Ελένης, σε μια εφήμερη αλλά σπουδαία στιγμή, η αρχιτεκτονική συνομιλεί με τη μουσική…”.

• Κείμενο: Μαρία Σουρβίνου
• Φωτογραφίες: Σταμάτης Καταπόδης

Λίγα λόγια για την Πλατεία της Αγίας Ελένης από τον καθηγητή και μουσικό της ΦΕΚ Γιάννη Τρύφωνα

Πρόκειται για γραφική πλατεία βενετσιάνικου στυλ (campiello) στο κέντρο της οποίας δέσποζε μέχρι το 1822 όπου κατεδαφίστηκε μια εκκλησία των αρχών του 15ου αιώνα απ’ όπου πήρε το όνομά της (Αγία Ελένη – Κυροπούλα). Υπήρξε μετόχι της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου των Γερόντων. Από τη μόνη ίσως απεικόνισή της στο περίφημο πανόραμα του Pomardi (1806) συμπεραίνουμε ότι επρόκειτο για έναν λιτό ναό με Επτανησιακού στυλ καμπαναριό. Η είσοδός της είχε λίγα σκαλάκια και κοίταζε προς τα νοτιοδυτικά ενώ το ιερό κοιτούσε προς την αντίθετη κατεύθυνση. Λόγω του μικρού μεγέθους της σημερινής πλατείας, ο ναός ηταν αναλόγων διαστάσεων. Αυτό το συμπεραίνουμε επίσης απο τα 2 μόνο πλαϊνά παράθυρα. Ο λόγος της κατεδάφισης του ναού επί αγγλοκρατίας παραμένει άγνωστος.