Ημερολόγιο Μαμάς: Παιχνίδια στην άμμο…μαζί

Οι πιο όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις χτίζονται στην άμμο

Γράφει η Momster

Υπάρχουν καλοκαίρια που τα θυμόμαστε για τα μέρη που επισκεφθήκαμε και υπάρχουν καλοκαίρια που μένουν για πάντα χαραγμένα στην καρδιά μας εξαιτίας των ανθρώπων με τους οποίους τα ζήσαμε. Όταν γίνεσαι γονιός, η θάλασσα αποκτά μια εντελώς διαφορετική σημασία. Δεν είναι πια μόνο μια ευκαιρία για ξεκούραση, αλλά ένας μικρός κόσμος γεμάτος ανακαλύψεις, παιχνίδι, γέλια και στιγμές που δύσκολα χωράνε σε μια φωτογραφία.

Δεν χρειάζονται ακριβά παιχνίδια, φουσκωτά ή οργανωμένες δραστηριότητες για να περάσει όμορφα ένα παιδί. Το μόνο που χρειάζεται είναι η παρουσία μας. Να αφήσουμε για λίγο το κινητό στην τσάντα, να βγάλουμε τα παπούτσια, να λερωθούμε με άμμο και να θυμηθούμε πώς είναι να παίζεις χωρίς να κοιτάζεις την ώρα.

Η άμμος μπορεί να γίνει το μεγαλύτερο εργοτάξιο φαντασίας. Ένα απλό κουβαδάκι αρκεί για να χτιστούν κάστρα, γέφυρες, δρόμοι και ολόκληρες πολιτείες. Κάθε κοχύλι γίνεται στολίδι, κάθε βότσαλο αποκτά μια ξεχωριστή θέση και κάθε κύμα που πλησιάζει προσθέτει λίγη ακόμα αγωνία μέχρι να δούμε αν το δημιούργημά μας θα αντέξει. Και ακόμη κι όταν το νερό το παρασύρει, το παιδί μας μαθαίνει ότι η χαρά βρίσκεται στη δημιουργία και όχι μόνο στο αποτέλεσμα.

Μια βόλτα στην ακροθαλασσιά μπορεί εύκολα να μετατραπεί σε κυνήγι θησαυρού. Ψάχνουμε μαζί το πιο όμορφο κοχύλι, το πιο λείο βότσαλο ή μια μικρή πέτρα που μοιάζει με καρδιά. Τα παιδιά βλέπουν θησαυρούς εκεί που οι μεγάλοι πολλές φορές βλέπουμε απλώς άμμο. Ίσως τελικά έχουν δίκιο εκείνα.

Κι έπειτα είναι τα κύματα. Εκείνα τα ατελείωτα παιχνίδια όπου τρέχουμε για να τα προλάβουμε, πηδάμε από πάνω τους, γελάμε όταν μας βρέχουν περισσότερο απ’ όσο περιμέναμε και κρατιόμαστε χέρι-χέρι καθώς το νερό αποτραβιέται. Είναι τόσο απλές στιγμές, κι όμως γεμίζουν την καρδιά περισσότερο από οτιδήποτε πολύπλοκο.

Μας αρέσει επίσης να παρατηρούμε μαζί τη ζωή που κρύβει η παραλία. Ένα μικρό καβουράκι που τρέχει να κρυφτεί, ένα κοπάδι ψαράκια που περνάει δίπλα μας, ένας γλάρος που πετάει χαμηλά. Μέσα από αυτές τις μικρές ανακαλύψεις τα παιδιά μαθαίνουν να αγαπούν και να σέβονται τη φύση, όχι επειδή τους το είπαμε, αλλά επειδή τη γνώρισαν.

Κάποιες φορές καθόμαστε απλώς κάτω από την ομπρέλα και φτιάχνουμε ιστορίες. Ένα κοχύλι γίνεται πειρατικό καράβι, ένα βότσαλο μεταμορφώνεται σε μαγική πέτρα και η θάλασσα γίνεται ολόκληρος κόσμος γεμάτος περιπέτειες. Η φαντασία των παιδιών έχει έναν μοναδικό τρόπο να κάνει τα πιο απλά πράγματα να μοιάζουν μαγικά. Το μόνο που χρειάζεται είναι να την ακολουθήσουμε.

Φυσικά, μέσα σε όλη αυτή τη χαρά δεν ξεχνάμε ποτέ την ασφάλεια. Φροντίζουμε να παίζουμε τις ώρες που ο ήλιος είναι πιο ήπιος, ανανεώνουμε το αντηλιακό, πίνουμε αρκετό νερό και δεν αφήνουμε ποτέ το παιδί χωρίς επίβλεψη μέσα ή κοντά στη θάλασσα. Έτσι μπορούμε να απολαμβάνουμε κάθε στιγμή με ηρεμία και ανεμελιά.

Τα χρόνια περνούν γρήγορα. Τα μικρά χεράκια που σήμερα γεμίζουν κουβαδάκια με άμμο, αύριο θα μεγαλώσουν. Ίσως κάποτε το παιδί μας να μη θυμάται το χρώμα από το μαγιό του ή ποιο παιχνίδι είχε μαζί του στην παραλία. Είναι πολύ πιθανό όμως να θυμάται ότι καθίσαμε δίπλα του για να χτίσουμε ένα κάστρο, ότι τρέξαμε μαζί να προλάβουμε τα κύματα, ότι γελάσαμε τόσο πολύ, που μας έκοβε την ανάσα.

Γιατί τελικά οι πιο όμορφες καλοκαιρινές αναμνήσεις δεν αγοράζονται. Δημιουργούνται με αγκαλιές γεμάτες άμμο, με μικρά χεράκια μέσα στα δικά μας και με εκείνες τις απλές, πολύτιμες στιγμές που κάποια μέρα θα γίνουν οι ιστορίες που θα λέμε ξανά και ξανά. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο δώρο που μπορούμε να χαρίσουμε στα παιδιά μας: τον χρόνο μας, την προσοχή μας και μια παιδική ηλικία γεμάτη ήλιο, θάλασσα και αγάπη.

Μια μαμά σε εξέλιξη…