Ο Δημήτρης Μηλιώτης δώρισε στην Αναγνωστική ένα χαρακτικό έργο του

Ο γνωστός Κερκυραίος ζωγράφος και χαράκτης Δημήτρης Μηλιώτης, Καλλιτεχνικός Διευθυντής της Καλλιτεχνικής Σχολής Κέρκυρας, δώρισε στην Αναγνωστική Εταιρία ένα χαρακτικό έργο του (οξυγραφία) με τίτλο: «Κλεψύδρα».

Η Διοικητική Επιτροπή εξέφρασε τις ευχαριστίες της στο Δ. Μηλιώτη για την ευγενική δωρεά του έργου του, που ήδη κοσμεί τους χώρους της Εταιρίας.

Ο Δημήτρης Μηλιώτης γεννήθηκε στην Κέρκυρα, όπου πήρε τα πρώτα μαθήματα ζωγραφικής με τον Νίκο Ζερβό και στη συνέχεια μαθήτευσε στην Αθήνα, δίπλα στο Θόδωρο Πάντο. Σπούδασε Μαθηματικά στη Φυσικομαθηματική Σχολή Αθηνών και Χαρακτική στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας (1998-2007), με δασκάλους τους Γιώργο Μήλιο, Βασίλη Καζάκο και Μιχάλη Αρφαρά. Έχει πραγματοποιήσει πολλές ατομικές εκθέσεις, έχει λάβει μέρος σε πλήθος ομαδικών κι έργα του βρίσκονται σε πολλές ιδιωτικές και δημόσιες συλλογές.

Το συγκεκριμένο έργο είχε εκτεθεί για πρώτη φορά σε ατομική έκθεση του καλλιτέχνη το 2002.

Η Δρ Μαρίνα Παπασωτηρίου, Επιμελήτρια Εθνικής Πινακοθήκης-Παράρτημα Κέρκυρας, έχει γράψει σχετικά, σε άρθρο της («Επίσκεψη αισθήσεων: Αναφορά στο έργο του εικαστικού Δημήτρη Μηλιώτη», Τετράδια Πολιτισμού Ανάλεκτα: Λόγοι-Διάλογοι-Αντίλογοι Τεύχος 2ο – Δεκέμβριος 2023: https://www.dropbox.com/…/zgswzuz0qdjmxa14norwf/2.pdf…):

«…Σε ένα σημαντικό σώμα των έργων του ο Μηλιώτης καταδύεται σε ένα προσωπικό του βίωμα. Κινούμενος την εποχή της δημιουργίας τους μεταξύ Αθήνας και Κέρκυρας, χωρίς να έχει αποφασίσει σε ποια από τις 2 πόλεις τελικά θα κατασταλάξει, άρχισε να ζωγραφίζει κτίρια και σπίτια σε αντικατοπτρισμό. Τα ονομάζει Πόλεις, στον πληθυντικό, για να δηλώσει αφενός τη μετακίνησή του μεταξύ των 2 πόλεων, αφετέρου τον προβληματισμό του για το πού τελικά θα εγκατασταθεί.

Ταυτόχρονα, τα έργα αυτά που αποτυπώνονται στον καμβά, επαναλαμβάνονται και σε χαρακτικά σε μία ενδιαφέρουσα συνομιλία υλικών, διαστάσεων, σχημάτων και γραμμών. Στα σχέδια για τα έργα αυτά είναι φανερή η επιρροή του από τον σπουδαίο Κερκυραίο χαράκτη Νίκο Βεντούρα στις γραμμές που δημιουργεί εκ του φυσικού, κυρίως στις στέγες των σπιτιών.

[…]

Από αυτή την ταλάντευση μεταξύ Αθήνας και Κέρκυρας, προκύπτει άλλη μία ενδιαφέρουσα ιδέα: αυτή της απεικόνισης των 2 πόλεων μέσα σε κλεψύδρες.

Στα έργα αυτά ο θεατής παρατηρεί ότι η πόλη ρέει από πάνω προς τα κάτω ενώ το κάτω μέρος έχει περισσότερο οπτικό βάρος από το πάνω, κάτι που κατά τον Μηλιώτη, δηλώνει μία ενδόμυχη προτίμηση προς την Πόλη της Κέρκυρας, το συμπαγές της οργάνωσής της, το ειδικό βάρος που έχει μέσα του η πόλη η οποία αποτελεί την πηγή της έμπνευσής του.

Το ενδιαφέρον επίσης είναι ότι αυτά τα έργα έγιναν στην Αθήνα με όποια υλικά είχαν μείνει στο εργαστήριό του στην Κέρκυρα, επομένως κατά κάποιο τρόπο μετέφερε ένα κομμάτι της Κερκυραϊκής ζωής του στην πρωτεύουσα με την ελπίδα ότι θα τον βοηθούσε να κατασταλάξει σε μία επιλογή.

Οι οξυγραφίες του με τίτλο Κλεψύδρα, δουλεμένες σε διάφορα χρώματα αποτυπώνουν με έναν λιτό αλλά μεστό τρόπο την οπτική ταυτότητα της πόλης όπως ο Μηλιώτης τη νοσταλγούσε στα χρόνια της Αθήνας. Παράλληλα, τα έργα, εκτός από το επίπεδο του χώρου (Αθήνα–Κέρκυρα / πάνω–κάτω) κινούνται και στο επίπεδο του χρόνου καθώς το πρώτο πράγμα που μας έρχεται στο νου όταν σκεφτόμαστε μία κλεψύδρα, είναι ότι μετράει το χρόνο. Ο Μηλιώτης νιώθει λοιπόν ότι ο χρόνος μετράει αντίστροφα, περνάει γρήγορα, δεν χαρίζεται σε κανέναν και είναι ένα στοιχείο που παίζει ρόλο στις αποφάσεις του».