“Μαχητής σε 2 πεδία”: Κείμενο μαθητή-κρατούμενου του Σχολείου Φυλακών Κέρκυρας

Ο Σύλλογος “Φίλοι του Σχολείου Φυλακών Κέρκυρας” έλαβε από το διευθυντή του Σχολείου το παρακάτω σημείωμα, με το οποίο προλογίζει κείμενο μαθητή-κρατούμενου.

“Γενικά αποφεύγουμε να κοινοποιούμε στιγμές της καθημερινότητας του σχολείου, για αυτονόητους λόγους.

Σήμερα, όμως, στο μάθημα της πληροφορικής ο δάσκαλός μας Άγγελος ζήτησε από τους μαθητές του Β’ κύκλου να γράψουν αυθορμήτως ένα μικρό κείμενο ως μια άσκηση μορφοποίησης κειμένου στον υπολογιστή. Ένας απ’ αυτούς, ο Βαγγέλης, έγραψε το παρακάτω με τίτλο “Μαχητής σε 2 πεδία”.

Το μεταφέρω αυτούσιο.

Τροφή για σκέψη.

Κυριάκος Κωλέσης

“MAXHTHΣ ΣΕ ΔΥΟ ΠΕΔΙΑ.

Η ζωή στο περιθώριο είναι δύσκολη αλλά είναι ταυτόχρονα και τέχνη.

Είμαι ένας από αυτούς που για πάνω από 40 χρόνια περνώ τα σύνορα μεταξύ περιθωρίου και κοινωνίας. Oι λόγοι που ακροβατώ σε αυτό το τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στους 2 κόσμους πάνε πολλά χρόνια πίσω στο παρελθόν. Τα παιδιά, όπως και τα λυκόπουλα, είναι ενστικτωδώς περίεργα για όλα γύρω τους. Πολλοί από τους μεγάλους δεν βρίσκουν τον τρόπο και την υπομονή να διαχειριστούν αυτή τη φυσιολογική συμπεριφορά των παιδιών. Έτσι εφαρμόζουν το φόβο, τη βία και την ανασφάλεια σ’ αυτά τα αγνά και τρυφερά πλάσματα. Αυτά τα συναισθήματα δημιουργούν έντονο θυμό, καχυποψία και ανασφάλεια στον εξερευνητικό τους χαρακτήρα. Ένας ακροβάτης για να μάθει να περάσει το σχοινί θα πέσει άπειρες φορές, αλλά δεν πρέπει να έχει ανασφάλεια και φόβο για να γίνει καλός ακροβάτης της Ζωής.

Το περιθώριο δεν ήταν επιλογή μου αλλά υπαρξιακή ανάγκη. Όταν από μικρός μεγαλώσεις σε ασταθές οικογενειακό περιβάλλον πηδάς τον τοίχο προς το άγνωστο. Όταν δεν ενδιαφέρεσαι για τα παιδιά θα τα πάρει κάτι άλλο, η ανάγκη του ν’ ανήκουν κάπου. Τότε τα δέχεται το περιθώριο, τα ναρκωτικά και η παραβατικότητα. Στο περιθώριο δένεσαι αμέσως με άτομα που συνήθως έχουν τα ίδια βιώματα, είσαι σε μία καινούργια αγέλη εξόριστων Λύκων. Ξεκινάς ομαδικά να κάνεις επιδρομές, πρέπει να τρέφεσαι, να έχεις ρούχα, παίρνεις ναρκωτικά να ξεχνάς τον θυμό, τον πόνο, γίνεσαι κλέφτης χωρίς να το συνειδητοποιείς ότι είναι κακό. Αυτομάτως γίνεσαι εχθρός της κοινωνίας. Τελικά βρίσκεσαι σε 2 εμπόλεμες ζώνες και είσαι μόλις 12 ετών. Κάποια στιγμή θα βρεθείς αντιμέτωπος με το νόμο και σε κλειδώνουν στις αποθήκες τις ντροπής της κοινωνίας. Ο θυμός σου αυξάνεται. Το μυαλό σου κάνει σχέδια πως θα πηδήξεις τον τοίχο, να βρεθείς πάλι εκεί που ανήκεις”.

Βαγγέλης, 11/5/23, Εργαστήριο πληροφορικής, Σχολείο Φυλακών Κέρκυρας.