22/8/2009: Η απώλεια του Γκούση

Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΠΕΘΑΙΝΕΙ ο διαπρεπής νευρολόγος – ψυχίατρος, Ανδρέας Γκούσης (Μπέης). Γεννημένος το 1918 στο νησί, σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστημίου Αθηνών (ειδίκευση στον «Ευαγγελισμό»), με μετεκπαίδευση σε Ρώμη και Παρίσι, υπηρέτησε επί μακρόν στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο Κέρκυρας (διευθυντής, 1954 – 1984) και πρωτοστάτησε στη δημιουργία του Ιατρικού Μουσείου, στο «Ιατρείο». Πρωτοπόρος της θεραπευτικής μεθοδολογίας (υπήρξε ο πρώτος που εφήρμοσε πρακτικές εργοθεραπείας κι ανέδειξε τη θεραπευτική διάσταση της ψυχαγωγίας και της επαφής με τη φύση), συνέβαλε καθοριστικά στη αποκατάσταση του υποτιμημένου, ως τότε, κοινωνικού σεβασμού των ασθενών. Στο συγγραφικό του έργο, πλην άλλων, περιλαμβάνονται: «Βλάβες στον εγκέφαλο από τον ανώδυνο επιταχυνόμενο τοκετό» (1951) και «Χρ. Τσιριγώτης – Απασχολησιοθεραπεία, Προσπάθεια εφαρμογής των αρχών του» (1962). Διετέλεσε Πρόεδρος στην Ιατροχειρουργική Εταιρεία και του τ.π. του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, καθώς και αντιπρόεδρος της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών, ενώ το 1993 καθιέρωσε μαθητικό διαγωνισμό για τους μαθητές Δημοτικών Νότιας Κέρκυρας, με θέματα τοπικού – ιστορικού ενδιαφέροντος. Το 2005 τιμήθηκε για την προσφορά του απ’ το Σώμα Διοικητών Ψυχιατρικών Νοσοκομείων Ελλάδος.