22/9/1979: Εγκαταλείπει τα εγκόσμια η γερόντισσα, Αναστασία Βλάχου

Μια, σαν σήμερα, στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

«ΦΕΥΓΕΙ» μια απ’ τις επιφανέστερες μορφές του κερκυραϊκού Μοναχισμού. Η γερόντισσα Αναστασία Βλάχου (Κολομπόνη), εκ Λευκίμμης, ανακαινίστρια του ιστορικού Ναού «Κυράς των Αγγέλων». Κατά παράδοση, 10 ετών (1920), περνώντας απ’ την κατεστραμμένη Εκκλησιά, άκουσε γυναικεία φωνή απ’ το κωδωνοστάσι: «Είναι κρίμα ο οίκος μου να είναι έρημος…». Στα 14 ενδύθηκε το ράσο (Άγ. Νικόλαος Μελικίων) και το ’33 εγκαταστάθηκε στην «Κυρά» (κοιμόταν στο ύπαιθρο, μετά στο μοναδικό κελί) και «ειργάσθη αόκνως για την ανακαίνισι του ναού και την συγκρότησι της Ιεράς Μονής». Γεγονός που προκάλεσε το φθόνο εκκλησιαστικών και τοπικών αρχόντων, με αποτέλεσμα διωγμούς, κακομεταχείριση, ακόμη και δίκη. «Ελεήμων μήτηρ», στάθηκε σε πλήθος αναξιοπαθούντων, ενώ την επισκέπτονταν πλήθος λαού απ’ όλη την Ελλάδα. Νήστευε «υπέρ μέτρον» (η υγεία της κλονίστηκε). Κυκλοφορούσε ανυπόδητη. Κοιμόταν σε σανίδες, πέτρες. Ταπείνωση και αδιάλειπτη προσευχή – με την οποία, λέει, κάποτε «ανέβλυσε θαυματουργικώς νερό από ξηροπήγαδο της Μονής, εξεδιώχθησαν τα φίδια και εκαθαρίσθησαν δαιμονιζόμενοι». Λίγο πριν Κοιμηθεί, ενεδύθη επίσημα το Σχήμα απ’ τον Μητροπολίτη, Πολύκαρπο: Αμβροσία.