22/10/1712: Ο Ι.Ν. Ταξιαρχών γίνεται Πρωτοπαπαδικός

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΟΙ ΕΠΙΤΡΟΠΟΙ του Ι.Ν. Ταξιαρχών, Μιχαήλ και Γαβριήλ, στο Καμπιέλο, παραχωρούν τον ναό στους συνδίκους της πόλης, ορισθείς έτσι έκτοτε πρωτοπαπαδικός ναός του νησιού (κατεστράφη στους βομβαρδισμούς). Ουσία, ο «Μητροπολιτικός» της εποχής. Καθώς την περίοδο εκείνη (Ενετοκρατία) και μετά την κατάργηση του ορθόδοξου επισκοπικού θρόνου από την περίοδο ήδη των Ανδηγαυών (13ος αι.), θρησκευτικός προϊστάμενος των Ορθοδόξων και διοικητής της ορθόδοξης Εκκλησίας, ήταν, θεσμοθετημένα, ο Μεγάλος Πρωτοπαπάς (πενταετούς θητείας, με πράξη εκλογής από Ενετό Βάιλο και Γενικό Προβλεπτή). Η συνθήκη διατηρήθηκε έως την παλινθόρθωση του ορθόδοξου επισκοπικού θρόνου, επί Ρώσων (1799 – 1800). Με απόρροια τον, απ’ το 1841 κι ως σήμερα, ορισμό ως Μητροπολιτικού Ναού αυτόν της Ι.Ν. Υπεραγίας Θεοτόκου Σπηλαιώτισσας. Μ. Πρωτοπαπάς Κέρκυρας το 1712 ήταν ο Αναστάσιος Αυλωνίτης. Ο οποίος, με αφορμή την αναβάθμιση του Ι.Ν. Ταξιαρχών, διέταξε (24/10) τη μεταφορά εκεί, με λιτανεία απ’ τον Ι.Ν. Αγ. Ιωάννη (Στέρνες), της εικόνας της Παναγίας της Δημοσιάνας. «Κτήμα», κατά παράδοση, του Ιερού Τάγματος και του εκάστοτε πρωτοπαπαδικού ναού.

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).