8/1/1387: Αρχίζει η ενετική περίοδος

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΠΡΕΣΒΕΙΑ πέντε Κερκυραίων ευγενών, παρουσιάζεται ενώπιον του Δόγη της Βενετίας, Antonio Venier και καταθέτει επισήμως αίτημα παράδοσης του νησιού στην ενετική προστασία και διοίκηση, «με τη βεβαιότητα ότι σαν υπακούει στη Βενετία, απαλλάσσεται από τη δουλειά». Το αίτημα έγινε αποδεκτό. Και η έκδοση εγγράφου αποδοχής – χρυσόβουλου (8/1 κατά Μάρμορα, 9/1 κατ’ άλλες πηγές) εγκαινίαζε επίσημα τη μακραίωνη (411 έτη) και τόσο επιδραστική στην κερκυραϊκή διαχρονικότητα «ενετική περίοδο». Η «εθελουσία» υπήρξε αποτέλεσμα της μετα-Ανδηγαυβικής αβεβαιότητας, επ’ αφορμή της κατάληψης του νησιού απ’ τον Φραγκίσκο της Πάδουας. Με το Βυζάντιο να ψυχορραγεί και μην ελπίζοντας σε τίποτα απ’ τον παλαιό Βαλκανικό και Βυζαντινό κόσμο, οι Κερκυραίοι αποφάσισαν να στραφούν στη Βενετία. Το χρονικό είχε αρχίσει με την πρόσκληση (1386) στο νησί του Ενετού ναυάρχου, Ι. Μιάνη και την παμψηφεί απόφαση του συμβουλίου, υπό την προϋπόθεση σεβασμού στα προνόμια που είχαν εξασφαλίσει οι ευγενείς επί Δεσποτάτου Ηπείρου και Ανδηγαυών. Τη «νέα εποχή» σηματοδότησε η ύψωση, 20 Μαϊου 1386, της σημαίας της Γαληνοτάτης.