11/12/1922: Αρχίζει το β’ κύμα προσφυγικών αφίξεων (Ικόνιο, Σίλλη)

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, σε 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

ΦΘΑΝΕΙ Κέρκυρα, μέσω Ρόδου και Πειραιά, πλοίο Μικρασιατών προσφύγων, από Ικόνιο και Σίλλη. Εγκαινιάζοντας το β’ κύμα ομαδικών αφίξεων (11-31), μετά απ’ αυτό του Οκτωβρίου – Νοεμβρίου, και το οποίο, κατά τον Μουρατίδη* (σελ. 32-33), προσέδωσε –ήδη, από Δεκέμβρη- στο νησί το χαρακτηρισμό «από τα κυριότερα κέντρα προσφύγων στην Ελλάδα». Καταγεγραμμένη μαρτυρία της Ελένης Μαναήλογλου (Ικονιάτισσας) στην έκδοση «Η Έξοδος» (έκδ. Κέντρου Μικρασιατικών Σπουδών, τόμ. Β’, σελ. 348-349): «Το ταξίδι κράτησε δεκαέξι ημέρες… φτάσαμε στην Κέρκυρα. Ήταν παραμονή του Αγίου Σπυρίδωνος, 11 Δεκεμβρίου 1922. Έβρεχε. Βγήκαμε στην παραλία με καΐκια. Λένε: “Θα σας πάμε με αραμπάδες σ’ ένα χωριό”. Μας πήγαν στο χωριό Σταυρός˙ κάναμε τέσσερις ώρες ώσπου να φτάσουμε. Εμείς πηγαίναμε πεζή, τα πράγματα μόνο σε αραμπάδες. Και να βρεχόμαστε… Άλλους έβαλαν στην εκκλησία του χωριού, άλλους στο σχολείο, άλλους σε σπίτια… Δεν μας έδωσαν τίποτα να φάμε. Δεν είχαν κι αυτοί, τί να μας δώσουν; Μια “καλημέρα” μόνο μας έλεγαν. Καλή ήταν κι αυτή. Ευτυχώς, είχαμε μαζί μας ψωμί…»

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).

(*) Σπ. Μουρατίδης, «Πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, Πόντου και Ανατολικής Θράκης στην Κέρκυρα (1922-1923)», εκδ. Θεμέλιο, Αθήνα, 2005.