22/1/1874: «Εν Κερκύρα εργοστάσιον παιγνιοχάρτων»

Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις.

Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

Η «ΕΦΗΜΕΡΙΣ» του Κορομηλά, πληροφορεί πως «εν Κερκύρα συνεστήθη εργοστάσιον προς κατασκευήν παιγνιοχάρτων». Ήταν το άρτι ιδρυθέν (1873) εργοστάσιο γραφικών τεχνών «Η Ελπίς» του 29ετούς, τότε, Γεράσιμου Ασπιώτη (1844 – 1901). Σε, κατά την εκτίμηση Χατζιώτη, εξέλιξη αρχικής επιχείρησης υπό την επωνυμία «Λήτσος Α. και Σία», όπου ο Ασπιώτης φαίνεται πως αρχικά «μετείχε με κάποιο ποσοστό ήδη από της ιδρύσεως της επιχειρήσεως», προτού, σύντομα, περιέλθει στην κυριότητά του. Η επιχείρηση –με αναφερόμενο, από ένα σημείο κι έπειτα, συνεργάτη τον Ιωάννη Λάντζα- στεγαζόταν στην οικία «Βαλέττα». Το σχεδιασμό των πρώτων ελληνικών, χάρτινων τραπουλόχαρτων (ενετικού τύπου, με απεικονίσεις μυθικών ηρώων) ανέλαβε ο αγιογράφος, Νικόλαος Ασπιώτης (πατέρας και αρχικός χρηματοδότης του). Ο χρωματισμός γινόταν με το χέρι και η παραγωγή σε μικρό, κάθετο τυπογραφικό πιεστήριο. Μετά, δε, το 1880, σε δύο μεγάλα χειροκίνητα μηχανήματα «Marinoni», κι ένα «Waltzendruck». Καθοριστική για την απογείωση του εργοστασίου ήταν η υπογραφή (1884) σύμβασης κρατικού μονοπωλίου ως προς την παραγωγή και προμήθεια παιγνιοχάρτων στην Ελλάδα (πρώτο deal, 125.000 δεσμίδες).

• Με βάση το παλαιό (ιουλιανό) ημερολόγιο, που ίσχυε στην Ελλάδα έως το 1923 (16/2).