ΔΣΚ: Αίτημα μετονομασίας της οδού “Σταματίου Δεσύλλα” σε οδό “Θεοδώρου Μακρή”

ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ 

ΠΡΟΣ:

Α/ Τον Δήμαρχο Κεντρικής Κέρκυρας & Διαποντίων Νήσων κ. Στέφανο Πενηντάρχου – Πουλημένο (Γραφείο Δημάρχου)

Β/ Τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κεντρικής Κέρκυρας & Δ.Ν. κ. Ξενοφώντα Αλαμάνο.

Γ/ Τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Κεντρικής Κέρκυρας & Δ.Ν./ Επιτροπή Ονοματοδοσίας Οδών.

ΘΕΜΑ: Αίτημα μετονομασίας της οδού «Σταματίου Δεσύλλα» σε οδό «Θεοδώρου Μακρή – Προέδρου Δικηγορικού Συλλόγου Κερκύρας»

Αξιότιμε κ. Δήμαρχε,

Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,

Αξιότιμοι Κύριοι,

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Δικηγορικού Συλλόγου Κερκύρας, κατά τη συνεδρίασή του της 08-05-2026 (υπ’αριθμ. 10/08-05-2026), αποφάσισε να υποβάλει προς τον Δήμο Κεντρικής Κέρκυρας & Διαποντίων Νήσων το παρόν αίτημα μετονομασίας οδού, για λόγους ιστορικής αποκατάστασης και απόδοσης τιμής σε μία εξέχουσα προσωπικότητα της Κέρκυρας.

ΙΣΤΟΡΙΚΟ

Το πρόσφατα ολοκληρωμένο σύγγραμμα του συναδέλφου μας κ. Νίκου Παγκράτη με τίτλο «Θεόδωρος Σ. Μακρής· ο Νομικός, ο Πολιτικός, ο Λόγιος», το οποίο παρουσιάστηκε στην αίθουσα τελετών του ΔΣΚ την 06-05-2026, έβγαλε στο φως, μεταξύ άλλων, ένα σημαντικό ιστορικό τεκμήριο.

Ο Θεόδωρος Σ. Μακρής, Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κερκύρας κατά την περίοδο 1945-1961, υπήρξε ο μόνος Κερκυραίος πολίτης που αντιστάθηκε έμπρακτα και σθεναρά στην κατεδάφιση του παλαιού Δημοτικού Θεάτρου Κερκύρας, ενός μνημείου μοναδικού κάλλους και αρχιτεκτονικής αξίας για την πόλη μας.

Συγκεκριμένα, την 29η Αυγούστου 1952, κατέθεσε μήνυση κατά του τότε Δημάρχου Κερκυραίων Σταματίου Δεσύλλα, του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Έκτορος Πογιάγου και όλων των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου, για τα αδικήματα της κακουργηματικής διακεκριμένης φθοράς αντικειμένου ιδιαιτέρως μεγάλης αξίας, της κακουργηματικής απιστίας και της παράβασης καθήκοντος, εξαιτίας της από 31 Μαρτίου 1952 απόφασης τους (Ψήφισμα του Δημοτικού Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1952) να κατεδαφίσουν το παλαιό Δημοτικό μας Θέατρο. Η μήνυση αυτή, αγνοούμενη έως σήμερα, μετά από πρωτοβουλία και αίτημα μας και ύστερα από επίπονη έρευνα στο Ιστορικό Αρχείο Κέρκυρας, ανευρέθη στο προσωπικό αρχείο του Κώστα Δαφνή και μας εγχειρίστηκε από τη Διευθύντρια των ΓΑΚ Κέρκυρας κ. Νέλλα Πανταζή την 06-05-2026.

Παρά το γεγονός ότι το υπ’ αριθμ. 186/09-05-1953 Βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Κερκύρας απεφάνθη να μη γίνει κατηγορία στους μηνυομένους, εντούτοις το περιεχόμενο της μήνυσης (όπως και αυτό του Βουλεύματος), συνηγορεί απόλυτα στο αμφιλεγόμενο και δυσεξήγητο χαρακτήρα της απόφασης κατεδάφισης του Θεάτρου μας. Ταυτόχρονα ξεγυμνώνει τις αδιαφανείς πρωτοβουλίες των μηνυομένων, αφού είναι γνωστό ότι ενώ το κτήριο είχε υποστεί βλάβη μόνο στη στέγη και μερικώς στο εσωτερικό του, με το κέλυφος του σχεδόν άθικτο, εν τούτοις εκείνοι επέλεξαν να ακολουθήσουν την εξαιρετικάπροκλητική αρχιτεκτονική γνωμοδότηση των Αρχιτεκτόνων / Μηχανικών Ιωάννη Κόλλα, Γεώργιου Λινάρδου και Ρένου Παϊπέτη, με βάσει την οποίαν το παλαιό θέατρο δεν είχε τάχα καμία απολύτως αρχιτεκτονική και ιστορική αξία! (Η γνωμοδότηση τους αυτή συμπεριλαμβάνεται στα πρακτικά της απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου της 31ης Μαρτίου 1952).

Επιπλέον της μήνυσης, ο Θεόδωρος Μακρής κατέθεσε και Προσφυγή ενώπιον του Υπουργού Εσωτερικών κατά της ιδίας απόφασης του Δημοτικού Συμβουλίου, ζητώντας την ακύρωση και την άμεση αναστολή των εργασιών της κατεδάφισης του Δημοτικού Θεάτρου, που είχαν ήδη ξεκινήσει. Πέτυχε μεν την προσωρινή αναστολή, πλην όμως η προσφυγή του τελικώς απερρίφθη και μετ’ ολίγον η κατεδάφιση ατυχώς συνεχίστηκε και ολοκληρώθηκε, με τα γνωστά αποτελέσματα.

 Σήμερα, η οδός που διέρχεται παραπλεύρως του υφιστάμενου Δημοτικού Θεάτρου (όπου ακριβώς εβρίσκετο και το παλιό) φέρει το όνομα του τότε Δημάρχου Σταματίου Δεσύλλα, ο οποίος είχε πρωταγωνιστήσει στην έμπνευση και πραγματοποίηση της κατεδάφισης. Η διατήρηση της ονομασίας αυτής συνιστά ιστορική ειρωνεία και πρόκληση, καθώς τιμάται ο εμπνευστής και αυτουργός μιας καταστροφικής πράξης που, όπως απέδειξε ο χρόνος και τα ιστορικά τεκμήρια, υπήρξε ένα πρωτοφανές και ιστορικών διαστάσεων λάθος, που είχε ανεπανόρθωτες επιπτώσεις για τον Κερκυραϊκό λαό, για την καλλιτεχνική ζωή, την παράδοση και την ταυτότητα της Κέρκυρας.

Αντιθέτως, το όνομα του Θεοδώρου Μακρή έχει δοθεί σε μια οδό τριτεύουσας σημασίας (καντουνάκι), που κείται πλησίον της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών, ονοματοδοσία που δεν ανταποκρίνεται στο ιστορικό μέγεθος και την προσφορά του ανδρός, ως του μόνου που έμπρακτα αντιστάθηκε στο ανοσιούργημα και που στο πρόσωπο του πρέπει να τιμηθούν όλοι όσοι (αν και λίγοι) αντέδρασαν στην μοιραία αυτή για τον τόπο απόφαση.

ΑΙΤΗΜΑ 

Κατόπιν των ανωτέρω και δεδομένου ότι ο καθένας έχει γράψει την ιστορία του με τις πράξεις του, ο Δικηγορικός Σύλλογος Κερκύρας, ως ιστορικός και σεβαστός θεσμικός φορέας αυτού του τόπου, αιτείται:

1.Την άμεση μετονομασία της οδού «Σταματίου Δεσύλλα» σε οδό «Θεοδώρου Μακρή – Προέδρου Δικηγορικού Συλλόγου Κερκύρας» και την ταυτόχρονη αλλαγή της ονομασίας «Θεοδώρου Μακρή» από την υφιστάμενη οδό (καντουνάκι) πλησίον της Εταιρείας Κερκυραϊκών Σπουδών, ώστε να αποδοθεί η πρέπουσα ιστορική τιμή στο πρόσωπο του Θ. Μακρή, στο σημείο της πόλης που βρίσκεται σε άμεση συνάφεια με το Δημοτικό Θέατρο, για την υπεράσπιση του οποίου αγωνίστηκε.

2.Την αποδοχή του παρόντος αιτήματος από το Δημοτικό Συμβούλιο Κεντρικής Κέρκυρας & Δ.Ν. (στο οποίο πρέπει να διαβιβαστεί το ζήτημα ως μείζονος και βαρύνουσας σημασίας, σύμφωνα με τα άρθρα 72 παρ. 4 και 73 παρ. 4 του Ν 3852/2010 ως τροποποιηθείς ισχύει) και τον ορισμό ημερομηνίας συνεδρίασης, για την οποίαν πρέπει να ενημερωθούμε ώστε να παραστεί δια ζώσης σε αυτήν το Διοικητικό Συμβούλιο του Δ.Σ.Κ. προς υποστήριξη του παρόντος αιτήματος.

Πρέπει να διασαφηνίσουμε ότι στο αίτημα μας αυτό δεν υφέρπει οποιαδήποτε διάθεση υποτίμησης έναντι οιουδήποτε ιστορικού προσώπου, αλλά η αποκατάσταση της αλήθειας και η απονομή της ιστορικής δικαιοσύνης γύρω από αυτό το ζήτημα. Αν το Δημοτικό μας Συμβούλιο κρίνει ότι ο Σταμάτιος Δεσύλλας πρέπει να συνεχίσει να τιμάται για το όποιο έργο του, δύναται να του αφιερώσει μιαν άλλη οδό, ανάλογη του έργου του αυτού. Σίγουρα όμως όχι αυτήν, διότι δεν είναι δυνατόν στον τόπο του «εγκλήματος», να τιμάται ο αυτουργός του.

Επίσης δεν θα αποτελέσει αφορμή μη αποδοχής του αιτήματος μας, πιθανό επιχείρημα από τις ελάχιστες επιχειρήσεις που βρίσκονται στην συγκεκριμένη οδό (περισσότερο η οδός αυτή περιλαμβάνει πολυκατοικίες) ως προς την αλλαγή των εντύπων τους, των διαφημιστικών τους ή της τροποποίησης της φορολογικής τους έδρας. Πολλές φορές έχει μετονομαστεί οδός στην Κέρκυρα, όπως χιλιάδες τα αντίστοιχα παραδείγματα και σε όλην την Ελλάδα. Η εκτύπωση νέων καρτών και διαφημιστικών και η πεντάλεπτη απασχόληση του λογιστή της κάθε επιχείρησης ή του κάθε γραφείου της οδού, αποτελούν μια ελάχιστη συνέπεια, μπρος στην αποκατάσταση της ιστορικής ορθότητας.

Η πράξη αυτή, 74 έτη μετά τα θλιβερά γεγονότα, θα είναι βαθιά συμβολική αλλά και ουσιαστική. Θα συμβάλλει στην απόδοση ιστορικής δικαιοσύνης και στην αποκατάσταση της συλλογικής μνήμης του Κερκυραϊκού λαού και της πόλης μας. Με τον τρόπο αυτό θα τιμήσουμε τον Θεόδωρο Μακρή, αλλά και αυτούς τους λίγους αλλά γενναίους Κερκυραίους που αντιστάθηκαν σε μια ιταμή πράξη καταστροφής της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

«Τα του Καίσαρος, τω Καίσαρι και τα του Θεού, τω Θεώ»!

ΣΥΝΗΜΜΕΝΑ:

Α/ Η από 29 Αυγούστου 1952 μήνυση του τότε Προέδρου του Δ.Σ.Κ. Θεοδώρου Μακρή κατά του τότε Δημάρχου και των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου Κερκυραίων, για την κατεδάφιση του παλαιού Δημοτικού Θεάτρου.

Διατελώ μετά Τιμής

Ο Πρόεδρος του Δ.Σ.Κ.

Γιάννης Μ. Κοντός