13.8 C
Corfu
Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου, 2020
More

    Τελευταίες Δημοσιεύσεις

    29/10/1673: Καθιερώνεται η λιτανεία του «Πρωτοκύριακου»

    Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις. Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΟΙ – εκπρόσωποι...

    5+1 βιβλία για την Κέρκυρα των χρόνων του Πολέμου (1940-’44)

    Η book top-list του Corfustories.com με αφορμή τη φετινή επέτειο της 28ης Οκτωβρίου Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

    Παρούσα η Κέρκυρα στην πανελλαδική εκδήλωση ταυτόχρονου, δημόσιου θηλασμού

    Την Κυριακή (1/11, 11.00 π.μ.), σε διαδικτυακή, φέτος, εκδήλωση, λόγω των Covid περιορισμών. ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ εκδήλωση ταυτόχρονου δημοσίου θηλασμού,...

    Γιορτάζοντας την 28η στα χρόνια του κορωνοϊού…

    Σε πρωτόγνωρες συνθήκες οι φετινοί εορτασμοί και στο νησί, αν και οι... ιδιωτικές «πινελιές» δεν έλειψαν. ΑΝΗΜΕΡΑ της εθνικής...

    Τόκας, Αδαμαντίδης, Κόκοτας και Στράτος

    Ο μύθος της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας, Γιώργος Πετσίλας, παντρεμένος άλλοτε με τη Νάνα Μούσχουρη κι, εδώ και 20 χρόνια, κάτοικος Κορφών, αφηγείται αποκλειστικά τη συναρπαστική του ιστορία.

    ΜΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ – ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΙΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟ

    ΜΕΡΟΣ 10ο / Δείτε το 1ο μέρος ΕΔΩ, το 2ο ΕΔΩ, το 3ο ΕΔΩ, το 4ο ΕΔΩ, το 5ο ΕΔΩ, το 6ο ΕΔΩ, το 7ο ΕΔΩ, το 8ο ΕΔΩ, το 9ο ΕΔΩ.

    ΝΕΕΣ ανακαλύψεις κάναμε και στο λαϊκό ρεπερτόριο. Με τον Μητσιά και τη Λιζέττα Νικολάου («Τα τραγούδια της παρέας», 1978), παράδειγμα, πρωτοπαρουσίασα έναν νέο στιχουργό, που μόλις είχε έρθει από Κύπρο: τον Μάριο Τόκα: ο «Αλήτης» (ακούγεται ως σήμερα), «Φωνάζουν οι γειτόνοι», «Σαν τρένα»… Ή, μετά, ο Θέμης Αδαμαντίδης…

    ΥΠΗΡΧΕ τότε στην ΕΡΤ (1977 – 1983) ένα πολύ δημοφιλές –και χρήσιμο- πρόγραμμα, το πρώτο ελληνικό talent show: «Να, η ευκαιρία». Με μεγάλα ονόματα στην κριτική επιτροπή (Γρηγόρης Γρηγορίου, Γιώργος Κατσαρός, Ροζίτα Σώκου, Λευτέρης Παπαδόπουλος κ.ά) και παρουσιάστρια την δημοσιογράφο και ηθοποιό, Ρένα Καπιτσαλά.

    ΠΑΡΑΓΩΓΟΣ ήταν ο Ντένης Πετρόπουλος, πολύ φίλος. Έτσι, πριν βγάλει τους τραγουδιστές, μου έλεγε «έλα να τους ακούσεις, μπορεί κάποιος να σου αρέσει». Πήγα, λοιπόν, και άκουσα τον Αδαμαντίδη. Είχε πει, θυμάμαι, ένα τραγούδι του Πάριου. Μαγεύτηκα! Μου ήρθαν δάκρυα στα μάτια – μια φωνή γεμάτη πλούτο. Όταν βγήκε στην τηλεόραση, έκανε μεγάλη αίσθηση. Ήδη, όμως, είχα σπεύσει να του κάνω συμβόλαιο…

    ΟΤΑΝ ήρθε η στιγμή να κάνουμε τον πρώτο δίσκο, πρόβλημα: κανείς δεν έδινε υλικό σ’ έναν νέο τραγουδιστή. Εγώ, σου λέει, το έχω για τον Πάριο. Τον Μητροπάνο…. Αναγκάστηκα, λοιπόν, και διασκεύασα εγώ ένα ξένο τραγούδι,  από έναν γερμανικό δίσκο και το πήγα στον ποιητή, τον Δημήτρη Ιατρόπουλο: «Μη μου πεις και συ “όχι”, θα σε… πετσοκόψω (γελάει)!»

    ΟΝΤΩΣ, πήρε τη μουσική που του ‘δωσα και την «έντυσε» στιχουργικά. Ήταν το «Αγάπησέ με»! Άρχισε αμέσως να παίζεται στο ραδιόφωνο. Και ο Θέμης να γίνεται γνωστός. Έχοντας από τότε αυτό το χαρακτηριστικό, προσωπικό του performance style. To κάπως διστακτικό, αμήχανο – δημιούργησε, ωστόσο, ταυτότητα…

    ΑΠ’ ΤΟ «Να, η ευκαιρία» είχε περάσει και ο Ηλίας Κλωναρίδης. Επίσης «παιδί» της Columbia. Τον οποίο, όμως, ανακαλύψαμε αλλού: στις ακροάσεις ταλέντων που είχαμε θεσπίσει, κάθε Πέμπτη, στην εταιρεία.

    ΗΡΘΕ, συνεσταλμένος. Τραγούδησε, άρεσε – μια ωραία, «βαθιά» φωνή, θα μπορούσε κάλλιστα να γίνει ένας καλός βαρύτονος. «Μαζί», του λέω, «μπορούμε να κάνουμε επιτυχία» • «Χαίρομαι, γιατί φιλοδοξώ να κάνω Καλδάρα, Θεοδωράκη…» • «Ώπα, ξέχασέ τα αυτά! Κάνε πρώτα δυο επιτυχίες και βλέπουμε…»

    ΒΡΙΣΚΩ τον Γιώργο τον Κατσαρό – γνώριζε ήδη τον Κλωναρίδη απ’ το «Να, η ευκαιρία». Μου λέει «έχω μια ιδέα, πάμε στον Πυθαγόρα». Πήγαμε. «Μου θυμίζει», του λέω, «κάποιον, που τον έχει αφήσει η αγαπημένη του κι αυτός περπατάει μόνος μεσ’ τη νύχτα, με το σακάκι στον ώμο. Θέλω ένα τραγούδι, που ν’ αρχίζει έτσι: “Με βρήκε ο αυγερινός σα φύλλο έρημο στους δρόμους…”». • «Πετσίλα, μου έδωσες καταπληκτική ιδέα…»

    ΤΟ ΕΓΡΑΨΕ. Και ο Κατσαρός, «γάτα» σ’ αυτά, βάζει μια καταπληκτική εισαγωγή, ακριβώς στο στιλ του Κλωναρίδη – να μπορεί να το φωνάξει, με «όγκο», σαν ο τύπος με το… σακάκι που περιέγραφα να το τραγουδάει κάτω από πολυκατοικίες, με ηχώ! Μια εισαγωγή – ταμάμ για φωνή «εξωτερικού χώρου», όπως του Κλωναρίδη. Έγινε μεγάλη επιτυχία…

    ΛΙΓΟ μετά, έφυγα απ’ την Columbia. Κι έμεινε ο Ηλίας, που σχεδόν τον είχα… υιοθετήσει, χωρίς support. Ίσως μέτρησε κι αυτό στο γεγονός ότι δεν έκανε την καριέρα που μπορούσε. Ίσως… Ο Αδαμαντίδης, ευτυχώς, είχε προχωρήσει…

    Ο ΑΔΑΜΑΝΤΙΔΗΣ ΜΕ ΠΕΤΣΙΛΑ

    ▪ «Αγάπησέ με» (1980)

    ▪ «Πονάμε όσοι αγαπάμε» (1982)

    ▪ «Δεν ήσουν ένα όνειρο» (1983)

    ▪ «Μια αλήθεια» (1984)

    ▪ «Δεν τελειώνουνε οι νύχτες» (1985)

    Ο ΚΛΩΝΑΡΙΔΗΣ ΜΕ ΠΕΤΣΙΛΑ

    ▪ «Ηλίας Κλωναρίδης» (1979)

    ▪ «Η συνάντηση» / Απ. Καλδάρας (1981)

    ▪ «Ορφανή Γειτονιά» (1982)

    ▪ «Τραγούδια του πάλκου» (1984, ΕΜΙ)

    Ο ΚΟΚΟΤΑΣ ΚΑΙ Ο ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ

    ΠΕΡΑ, φυσικά, από την ανακάλυψη νέων καλλιτεχνών, απ’ τα πρώτα, βασικά μας μελήματα, ως εταιρεία, ήταν και η αξιοποίηση των σπουδαίων ονομάτων, λαϊκών και μη, που είχαμε ήδη στο δυναμικό μας, αλλά δυστυχώς, εκείνη τη μεταβατική περίοδο, είχαν πέσει, τρόπον τινά, σε μια πτώση δημοφιλίας – ποιους να πρωτοθυμηθώ; Μπιθικώτσης, Μητσιάς, Γαλάνη, Κόκοτας, Πρωτοψάλτη, Τσανακλίδου, Διονυσίου, Κανελλίδου, Πάνου, Μοσχολιού, ο μεγάλος Ξυλούρης…

    ΣΤΡΩΘΗΚΑΜΕ, λοιπόν, στη δουλειά. Και τα αποτελέσματα δεν άργησαν. Τότε ήταν που βγάλαμε με τον Μανώλη Μητσιά το «Ασ’ τον τρελό στην τρέλα του». «Τα γαλάζια σου γράμματα» με τη Δήμητρα Γαλάνη. Το «ξενύχτησα στην πόρτα σου» με τη Βίκυ Μοσχολιού. Το «Μα, δεν είναι έτσι η αγάπη» με την Αλέκα Κανελλίδου…

    Mε τον Γιάννη Μαρκόπουλο

    ΟΛΟΙ χρυσοί! Όπως και ο δίσκος που έμελλε, νομίζω, ν’ αποτελέσει το ορόσημο του Σταμάτη Κόκοτα: την «Τελευταία νύχτα» (1977). Με κυρίαρχο ένα τραγούδι, για το οποίο αντιμετώπισα μεγάλη δυσπιστία – σου είπα όμως, είχα το χάρισμα να προβλέπω τι θα «έπιανε».

    ΗΤΑΝ του Απόστολου Καλδάρα, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου, που επέμενα, ως παραγωγός, να το πει ο Κόκοτας. Μια ωραία ιστορία, για ένα παιδί που είχε παραστρατήσει, για δίσκο, ωστόσο, έμοιαζε «εκτός κλίματος». Όταν, λοιπόν, το παρουσίασα, μόνο που δεν μου… τον κοπάνησαν στο κεφάλι! «O Πάριος βγάζει ερωτικά κι εμείς θα πάμε με τραγούδι για… ναρκωτικά;» Ήταν το «Γιε μου». Τη συνέχεια, τη γνωρίζεις…

    ΜΕ ΡΩΤΑΣ με ποιους, απ’ όλους αυτούς, «έδεσα» περισσότερο. Ξέρεις, λόγω της διοικητικής μου θέσης, δεν ήταν εύκολο. Θα σου πω, όμως, ποιος με έβλεπε να τη μεγαλύτερη, αν θες, δυσπιστία: ο Στράτος Διονυσίου!

    ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, τον λάτρευα. Θεωρούσα ότι ήταν το πιο δυνατό όνομα, που είχαμε. Ο ίδιος, όμως, δεν μ’ εμπιστευόταν. Με θεωρούσε «Ευρωπαίο», ότι δεν καταλαβαίνω από λαϊκά τραγούδια. Και ήθελε να φύγει. Προσπαθούσα να τον πείσω ότι δεν ήταν έτσι, ότι μπορούμε να κάνουμε σπουδαία πράγματα. Και, ως το ’79, που εντέλει αποχώρησε, κάναμε. Με αρχή το «Πάλι μαζί μας», με τον Πλέσσα (1976).

    ΗΤΑΝ ο πρώτος δίσκος του, που κυκλοφόρησε μετά τη φυλακή – η γνωστή ιστορία με το χασίς που βρήκε η αστυνομία στο αυτοκίνητό του. Με την ηχογράφηση, μάλιστα, να γίνεται ενώ ήταν ακόμη μέσα, στις αγροτικές φυλακές της Τίρυνθας!

    ΤΟΤΕ, μας κατηγόρησαν κάποιοι ότι, ως εταιρεία, δεν διαφημίσαμε όσο έπρεπε τον δίσκο. Κι όμως, αν ήξεραν τι τραβήξαμε για να τον «περάσουμε» στο ραδιόφωνο… Δεν τον ήθελαν τον Στράτο, τον θεωρούσαν παρακατιανό, χασικλή˙ καχυποψία και περιφρόνηση. Μην κοιτάς τώρα που βγαίνουν οι ίδιοι (δε θέλω ν’ αναφέρω ονόματα, γιατί είναι αξιοσέβαστοι άνθρωποι της ραδιοφωνίας) και τον αποθεώνουν. Κατάφερε, όμως, και το «γύρισε». Γιατί ήταν μια πολύ μεγάλη φωνή…

    Ο ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΜΕ ΠΕΤΣΙΛΑ

    ▪ «Πάλι μαζί μας» / Μ. Πλέσσα (1976)

    ▪ «Πικρά κι Ανθρώπινα» (1976)

    ▪ «Αν ξαναζούσα» (1977)

    ▪ «Τα ορθόδοξα» / Απ. Καλδάρα (1978)

    ▪ «Γυναίκες… Γυναίκες…» (1979)

    ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ

    ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

    29/10/1673: Καθιερώνεται η λιτανεία του «Πρωτοκύριακου»

    Μια στιγμή της κερκυραϊκής διαχρονικότητας, μέσα από 160 λέξεις. Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος ΟΙ ΣΥΝΔΙΚΟΙ – εκπρόσωποι...

    5+1 βιβλία για την Κέρκυρα των χρόνων του Πολέμου (1940-’44)

    Η book top-list του Corfustories.com με αφορμή τη φετινή επέτειο της 28ης Οκτωβρίου Επιμέλεια: Ηλίας Αλεξόπουλος

    Παρούσα η Κέρκυρα στην πανελλαδική εκδήλωση ταυτόχρονου, δημόσιου θηλασμού

    Την Κυριακή (1/11, 11.00 π.μ.), σε διαδικτυακή, φέτος, εκδήλωση, λόγω των Covid περιορισμών. ΣΤΗΝ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ εκδήλωση ταυτόχρονου δημοσίου θηλασμού,...

    Γιορτάζοντας την 28η στα χρόνια του κορωνοϊού…

    Σε πρωτόγνωρες συνθήκες οι φετινοί εορτασμοί και στο νησί, αν και οι... ιδιωτικές «πινελιές» δεν έλειψαν. ΑΝΗΜΕΡΑ της εθνικής...

    Κράτσα │ «Υποσχόμεθα… Οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες»

    Το μήνυμα της Περιφερειάρχη Ιονίων Νήσων για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου. Γράφει η Ρόδη Κράτσα - Τσαγκαροπούλου